dinsdag 22 december 2009

DE AVONTUREN VAN 2 OMSLAGPUNTERS IN DE HEL

Zondag 20/12/2009 Hel van Kasterlee

Ik had slecht geslapen, was om 2 uur al naar de klok aan het kijken om op te staan. Om 4 uur dan maar begonnen met boterhammen te smeren, de inhoud van de sportzakken nog eens checken ( voor de 5de of 6de maal ), mijn drinkenbussen gevuld... en dan maar op tijd vertrokken want het was beginnen te sneeuwen. Het zou wel eens een lange dag kunnen worden...
Na enige tijd kwam ik de Ronny ( Perdaen) tegen. Ik zag al onmiddellijk dat ook hij ( en ook de organizatoren) met veel vraagtekens zat. Zou het het nog veel gaan bijsneeuwen, gaat de zon er vandaag doorkomen... ? Stipt 8 uur vertrokken voor een eerste rondje van 15km. We ( Ik en Ronny ) vonden het verstandigst om maar samen te blijven en niet te snel te vertrekken. Voorbij Prinsenpark in de open vlakte waaide en sneeuwde het verschrikkelijk, het was achter mekaar weg kruipen, maar de sfeer in ons groepje bleef er wel in. Tijdens de wissel speelde ik de Ronny kwijt : op zich niet zo erg want het fietsen zou toch ieder op zich moeten doen. Tot ieders grote verbazing vertelde men ons dat er geen 4 grote rondes gefietst moesten worden maar 7 kortere. De totale afstand (105 km) zou ongeveer hetzelfde blijven maar de zwaarste stroken zouden er uit zijn omwille van de veiligheid. Een beslissing van de organisatie en politie waar naar mijn mening het iedereen mee eens was. Het fietsen ging me in het begin niet af . De vastgereden sneeuw, de spiegelgladde boomwortels en de keiharde sporen maakte het fietsen bijna ommogelijk voor mij. Ik werd dan ook tegen wil en dank voorbij gestoken door nogal wat andere waaghalzen. Maar valpartijen bleven niet uit. Regelmatig zag je er ene tegen de grond gaan. Ook ik smakte regelmatig tegen de grond. De ene keer al wat harder dan de andere keer. Ik heb zelfs met het vallen ne volledige spreidstand gemaakt ( à la Kim Clijsters). Al goed maar dat niet veel mensen dat gezien hebben want voor een bijna 50-tiger is zoiets niet zonder gevolgen. De voorlaatste ronde ontmoette ik mijne ervaren coach (de vwooze) in de wisselzone. Dat was voor mij al een hele mentale opkikker. Achteraf zei hij dat hij er al veel eerder had kunnen zijn maar omwille van de parcourswijziging was het iets later. Rond 14h15 zat het fietsen er op en begaf ik me naar de wisselzone waar mijne coach klaar stond om me mee op weg te helpen voor het laatste deel nl 2 rondekes van 15 km lopen in een laag sneeuw van meer dan 10 cm. De eerste ronde raapten we verschillende anderen op. Het leek erop of we waren goed bezig, ik moest dan ook nooit stoppen aan een drankpost want de guy zorgde er wel voor dat mijn drinkenbus gevuld was. De taak van een goede begeleider moet hier wel benadrukt worden: drinkbussen vullen, een mop tappen, de sneeuw afvegen van de km-bordjes, chocolade uitdelen...De tweede ronde was er eentje op karakter. De benen begonnen zwaar te wegen en het begon stilaan terug donker te worden. Het einde was inzicht, al van ver hoorde ik de ambiance in de sporthal. Ik bereidde me al een beetje voor op een warm onthaal in de hal. Juist voor het binnen komen zag ik nog de Ronny ( gewassen en gestreken) , hij was een half uur eerder aangekomen met een tijd van rond de 9 uur. Proficiat Ronny!! Het binnenlopen was voor mij een kippevel moment. Een bommevolle zaal enthousiastelingen en een hees geroepen speaker schreeuwen je over de streep met een tijd van 9h 32 . Kort nadien overliep ik voor mezelf nogeens het verloop van deze ganse dag. Ik moest tevreden terug kijken op deze zware dag die trouwens perfect georganiseerd was in deze barre weersomstandigheden.

groeten,
Poweratleet Luc en coach vwooze Bolt

citaat uit website "hel van Kasterlee":
Atleten die de “hel van Kasterlee” overleven, kunnen zich met recht en rede ‘duathleet’ noemen. To be “een watje” or not to be “een watje”, that’s the question.

Ronny liet maandagmiddag telefonisch nog het volgende optekenen: "ik begin precies toch een beetje stijf te worden!" Jawadde, bij het idee alleen al!

Foto's van dit evenement vind je op: www.winterduathlonkasterlee.be

uitslag:
Er waren 168 finishers, ruim 40 deelnemers gaven op en bijna 50 zijn zelfs niet gestart! Dit om duidelijk te maken dat Wat Ronny en Luc presteerden een straffe stoot is! RESPECT!!!!

1. Chris maes: 6h47'36"
.......
108. Ronny Perdaen: 9h04'10"
.......
134. Luc Vrins: 9h32'37"

dinsdag 8 december 2009

winterduatlon wuustwezel 2009

uitslag
1Sleutel Frederik.....................1.16.05
2Van Looveren Bart.................1.16.51
3Picard Alexander....................1.16.53
......
8Van Riel Paul............................1.19.00
18Billet Dré..................................1.21.43
31Van Den Kingschots Raf.........1.25.22
37Bevers Marc.............................1.27.05
43Vermeulen Guy......................1.29.28
45Perdaen Ronny.......................1.29.58
73Brokatus Paul...........................1.41.54
.......
84 Nizet Diederik..........................2.0033
duo's
17 Antonissen Stanny en Stef...1.24.46
verslag:
Het was zondag weer echt duatlonweer op de jaarlijkse duatlon van GLH, voor het 4 de jaar op rij wind, regen en slijk . Ondanks de vele regen lag het parcour er redelijk berijdbaar bij. Het aantal deelnemers viel dit jaar heel goed mee 90 solo en 27 duo's samen aan de start , het zou weer snel gaan de 1st. km . Ikzelf was niet te snel gestart want op zo een zware wedstrijd bekoop je dat toch , de Steff en Paul V. R . liepen al snel ver voor mij . De Raf, Max , Ronny en de Voeze bleven bij elkaar in de buurt en zouden tijdens het fietsen het mekaren niet gemakkelijk maken , onze Polle maakt zich daar allemaal niet druk om en loop en fietst zijn eigen tempo. Tijdens het fietsen was het den truk een goed groepje te vinden , want de wind was weer niet gemakkelijk in de Molenbaan . Ik kon er een paar oprapen maar werd ook nog te dikwijls erafgereden . de Raf heeft goede fietsbenen want de andere omslagpunters konden hen niet volgen . Onze Paul was goed bezig tot die boom daar ineens voor zich opdook , den boom was oké , maar bij de paul was de schors er wel wat . De Stanny zit in zijn winterstop en dat zie je wel een beetje aan zijn snelheid ,tis nie gelijk als in de zomer maar toch leuk dat hij meedoet samen met zijn zoon Stef. Bij de 2 de loop ( slechts 1800 meter) kon er niet veel meer veranderen iedereen bleef een beetje op zijn plaats . Na de wedstrijd werd er nog veel na gekaard met de nodige trappisten en leffe's over de eventuele overname van de winterduatlon door het WOP . Het was al pikdonker toen ik samen met de voorzitter naar huis fietste , mijmerend dat het misschien wel de laatste keer zou zijn dat we deze duatlon tot een goed einde hadden gebracht . het is toch een hoofdstuk dat we afsluiten na 12 jaar duatlon ( ikzelf 11 deelnames ). Bedankt aan de inrichters voor de vele jaren echte topsport en veel succes verder met de sterke peer triatlon
groeten de omslagpunters.

maandag 30 november 2009

achtkamp brasschaat.Paul Van Riel wint wintersporten


Zondag 29/11/2009 veldrit achtkamp
Na een regenachtige week was het dus tijd voor de “cyclocross”. Het parcours lag er op sommige plaatsen enorm slijkerig bij, met decimeterdiepe plassen. Enorm moeilijk om de juiste trajecten te vinden. Ik nam (omdat ik wat laat was) aan de rechterkant plaats bij de start, naast favoriet Peter Willemsen. De slechtst denkbare plaats, maar door het gering aantal deelnemers bij de veteranen is de start zelden belangrijk. Het startschot knalde. In de eerste bocht hing ik ongeveer achtste, ik zag dat mijn opponent Koen Verberck, die links startte, de kopstart had genomen. Ik mocht de kopgroep niet lossen, en na de kleine aanloopronde hing ik in het wiel van Koen. Eén versnelling op de zompige wei volstond om Koen uit het wiel te rijden. Nu was het kwestie het tempo zo hoog mogelijk te houden en geen grote fouten te maken. Dit lukte mij aardig, ik kwam zelfs bijna aan het wiel van mijn ploegmaat Eric, een doorgewinterde veldrijder die blijkbaar zijn dagje niet echt had. Tot ik in een greppel toch even bleef steken en mijn ketting afliep. Een euvel waar ik hooguit tien seconden mee verloor, wel genoeg voor Eric om terug uit mijn zicht te verdwijnen. Ik heb hem niet meer teruggezien. Vooraan streden Peter Willemsen en Benny Van Gansen verwoed voor de eerste plaats. Het pleit werd in het voordeel van Benny beslecht, hij maakte geen enkele fout en was de sterkste. Hij won alle fietsnummers van deze achtkamp. Een verdiende winnaar dus, vóór Peter en Eric, het verwachte podium. De laatste ronde was voor mij genieten, ik kon rustig rondrijden en zag langs de lijn mijn supporters van het WOP (Wezels Omslagpunt) Marco en Dré, en den Hans en de Peter van DECLO (een Loenhouts sportclubje van niet meer zo jonge medemensen). Dank voor de aanmoedigingen jongens. En uiteraard een fiere Old Coach, en de gelaarsde sponsor Young Charly, die later met Else Belmans en een fenomenale Wouter Van Der Mast nog twee keer mochten juichen. Ik was enorm blij met deze achtste eindoverwinning bij de veteranen, vermoedelijk de zwaarst bevochten voor mij.
Volgend jaar afspraak voor de 61ste editie van de achtkamp, voor mij één der mooiste en best georganiseerde sportwedstrijden van Brasschaat en omstreken. Een aanrader voor elke echte sportman/vrouw.

maandag 23 november 2009

Studio Brussel MUSIC FOR LIFE Rode Kruis

onze Bart gaat weer voor een zware uitdaging:
MONT VENTOUX - GENT
Registratienummer RK…

Voor het derde jaar op rij zet ik mij op een sportieve manier in voor deze actie. Ik fiets van de Mont Ventoux naar Gent (1.025 km.) in 5 dagen. Ik vertrek zaterdag 19/12/2009 in Malaucene (als het weer mij toelaat vanaf de top van de Kale Berg) en mijn aankomst aan het glazen huis in Gent is gepland op woensdag 23/12/2009 (voor het exacte uur tast ik ook nog in het duister). Op mijn blog kan je het verloop van mijn rit volgen.
Vorig jaar bracht mijn fietstocht Gent-Parijs-Gent (720 km) € 1.250 op en het jaar daarvoor mijn wandeltocht van Koksijde Bad naar Leuven (210 km) € 1.325.
Met jullie financiële bijdrage hoop ik dit jaar minstens evenveel bijeen te fietsen.

Voor deze tocht kan je mij en de actie sponsoren door;
- het sponsorblad/geld mij terug te bezorgen
- het sponsorgeld te storten op rekeningnummer
001-4640930-41
Bij mijn aankomst geef ik het totale bedrag af aan het glazen huis in Gent.

Voor info, reisverslag en reacties;
www.bloggen.be/bart_montventoux_gent
bartvanlerberghe@skynet.be
Bart Vanlerberghe
Kapellensteenweg 18/4
2920 Kalmthout
0499/132643

winterduatlon lichtaart 22/11/2009






uitslag:
1Bram Vleugels.............1.08.06
2Greeven kevin............1.09.49
3Van Hemelen Flilip....1.09.50
......
9Dré Billet .....................1.13.25
18 Van Den Kinschot Raf.1.17.43
22Marc Bevers...............1.20.29
23Vermeulen Guy..........1.20.35
......
44Edmonds Rik ..............1.39.51
verslag van de man in de wedstrijd:
We waren nog eens met een mooie delegatie naar lichtaard vertrokken , het had nachts nog wel wat geregend maar het parcour was goed berijdbaar . Maar het was zwaar we reden van de ene helling naar de andere ieder zou hier op zijn plaats uitkomen lekker in het wiel gaan zitten pakt hier niet wanneer ge boven uw tempo rijd moet ge er op de hellingen direkt af
Ondaks de mooie lokatie slechts een 50 vertrekkers
. De eerste loop 3km ging constant op en af en de hartslagen gingen al direkt de hoogte in , ik liep en beetje in niemandsland de kopgroep een 20 tal man liep al vlug weg en de volgende groep liep toch een beetje te traag .
Daar speelde al een hevige strijd af tussen de overige omslagpunters ze volgde kort bij elkaar in de buurt Raf kwam als 2 de binnen maar moest van schoenen wisselen en de Max liep hem voorbij den Voezen Bolt volgde op korte afstand hij moest nog een beetje roderen , het duurde wel lang pas de 4 fietsronde kwam hij op gang dus daar moet nog aan gewerkt worden .
De voorzitter probeerde bij de raf aant te pikken maar werd door ketingproblemen achteruit geslagen zelf zo ver dat Voezen em te pakken kreeg , de 2 de loop zou nog spannend worden .
Ikzelf kon wel wat plaatsen opschuiven maar had gevoel dat ik konstant in het rood aant rijden was . Ik was al blij dat ik de 2 de loop tegen niemand meer moest strijden en vrij rustig kon uitlopen , de Raf volgde op vrij korte afstand en heeft reusel goed verteert .Voor de laatste podiumplaats van de omslagpunters zou het nog spannend worden ,de Max en de Voezen liepen zij aan zij de laatste ronde kijkend op elkaars hartslagmeter soms al eens vragen hoe hoog zitte gij .De Voezen heeft het verschillende keren geprobeerd weg te lopen maar dat liet de Max niet zomaar gebeuren , en als ge de Max mee naar de spurt neemt dan word het heel moeilijk en ik kan het weten het zal voor de volgende keer zijn Voezen , blijven trainen dan lukt het misschien wel op de molenbergen , heb gehoord dat het de laatste keer zou zijn.
Achteraf werd er nog veel uit te doeken gedaan maar dat is niet allemaal voor plublikatie vatbaar maar twas in ieder geval plezant , misschien en tip voor het clubfeest wie weet .
groeten watje Dré

achtkamp Brasschaat 22/11/2009


Paul van Riel wint de veldloop en komt op gelijke stand met koen verberck
22 november 2009 veldloop achtkamp Brasschaat
De veldloop zorgt gewoonlijk voor weinig verrassingen. Wij moesten starten na de dames, waar An Aernouts, de zus van tri- en duatleet Bart, weinig tegenstand ondervond en autoritair won. Ik was zinnens niet te snel te starten, even de kat uit de boom kijken. Na 500 meter het tempo wat verhogen, en kijken wie er volgt. Bleek Peter Weyns nog in mijn spoor te lopen. Dit tempo aanhouden, en dan maar zien wat deze “Dalton”, en dus ploegmaat van mijn tegenstander voor het eindklassement Koen, er van ging maken. Na een kleine kilometer moest Peter ook afhaken, ik maakte mij op voor een solotocht. Wat mij meer interesseerde was hoe Koen presteerde. Hij liep op een vierde plaats, achter een naar de tweede plaats oprukkende Peter Willemsen. Het scenario verliep spijtig genoeg in mijn nadeel, toen FAT-man Willemsen inderdaad de tweede plaats overnam, en de ene Dalton de andere liet passeren. Aan de finish was ik dus eerste, de favoriet voor de veldrit volgende week, Peter Willemsen tweede, en Koen Verberck derde, voor Peter Weyns, Alex Van Thillo en mijn Chedymaten Dré Schrans en Eric Van Steerteghem.. In de algemene rangschikking staan Koen Verberck en ik bijgevolg samen eerst, degene die de ander klopt met de veldrit, wint de achtkamp. Prettige spanning voor de toeschouwers, niet zo prettig voor Koen en mij. Hopelijk wordt de veldrit (en dus ook de achtkamp) niet door pech beslist, maar wint zondag de sterkste. Aangezien zowel Koen als ik niet de meest begenadigde veldrijders zijn, zullen wij vermoedelijk voor een vierde plaats strijden, ik schat de kansen ongeveer fifty-fifty. De podiumplaatsen van de veldrit zullen verdeeld worden onder Willemsen, Van Steerteghem en Van Gansen.
Groeten
Paul

dinsdag 17 november 2009

nog een omslagpunter gesignaleerd....‏Halve marathon Kasterlee

verslag van onze poweratleet luc Vrins
Inderdaad, in de parel der Noorderkempen was het vorig weekend weer de jaarlijks wederkerende halve en hele marathon van Kasterlee. Na de zware duathlon van Reusel was dit voor mij het moment om mijn loopconditie nog eens te testen. Daags voordien mijn tijden van de vorige edities op de halve marathon nog eens bekeken. Als alles meezit zou het toch minstens even goed moeten worden maar daar dachten de weergoden helemaal anders over. Het had die nacht en die morgend nog flink wat bijgeregend. Het zou dus baggeren worden.
Al van bij de start redelijk snel vertrokken om uit de grote drukte te zijn ( 1250 man ). Moet ik dit tempo aanhouden om aan de 1h 37 min te komen van vorig jaar? Dat kan nie dacht ik, maar toch nog maar wat aangeklampt. Goed halverwege ging het me al iets beter af en zat ik vlot op schema maar dan moesten we nog door de zeer vettige boswegen op naar de Hoge Mouw. ( ne flinke kuitenbijter ) . Het laatste gedeelte was nog licht golvend en alles vlotjes afgebonjourd. Met een tijd van bijna 1h 34 min moest ik in deze omstandigheden flink content zijn.

uitslag zie http://www.marathonkasterlee.be/

gr.
poweratleet Luc

maandag 16 november 2009

achtkamp Brasschaat: Paul Van Riel op koers




zondag 15 november kogelstoten en 1500 m. hardlopen



Een goede kogelstootprestatie was voor mij cruciaal om de rol met Koen Verberck voor het hoogste podium niet te lossen. Koen stoot normaal verder dan ik, belangrijk was het dus dat er zo weinig mogelijk atleten tussen ons zaten. Na een korte opwarming was het mijn beurt. De ring lag nat en ietwat glibberig. Eerste poging, aanschuiven en stoten. Een aanvaardbare worp van rond de 9 meter. Terwijl de kogel werd teruggebracht door Koen, “dweilde” superhelper Dré Schrans de ring droog. De tweede poging was ongeveer even ver als de eerste. Alles zetten op de derde worp. Concentratie, aanschuiven, stoten. Een goed gevoel, maar ik zie niet goed waar de kogel neervalt. Iets voorbij de 9 meter dacht ik. De officials maten 9m50 cm, één van de verste afstanden in mijn veteranencarrière. Voorlopig een tweede plaats, met enkel nog Peter Willemsen, die niet gekend staat als een indrukwekkende kogelstoter, en Koen Verberck die moeten werpen. Peter gooit net geen 8 meter, wat hem een 10de plaats oplevert. Hiermee wordt hij normaal op een definitieve achterstand gezet voor het eindklassement, tenzij Koen en ik beiden door de Mexicaanse of een andere griep worden geveld één der volgende weken. Als laatste stoot dus Koen, en inderdaad, als enige gooit hij over de 10 meter. Een verdiende overwinning voor mijn sympathieke tegenstander.
In de 1500 m zijn de rollen omgedraaid, daar moet Koen de schade proberen te beperken. Rond de middag wordt het startschot gegeven. Ik loop meteen op een eerste plaats, maar het tempo is niet hoog. Bij het buitenlopen van het stadion versnel ik een beetje. Een atleet die ik niet ken (het blijkt Alex Vanthillo te zijn) volgt mij kort. Dan nog maar iets sneller, en aan het keerpunt aan de obelisk hang ik toch al een tiental meters voor de rest. Als ik dit tempo aanhoud komt er niemand meer terug, dat weet ik uit ervaring. Als ik terug de piste opdraai, met nog 500 m te lopen, heb ik een geruststellende voorsprong. Gewoon tempo houden en op routine uitlopen. Ik zie achter mij een schitterend duel om de tweede plaats tussen de Peters Willemsen, die blijkbaar een echte achtkamper aan het worden is (hij gaat hier al zijn vierde podiumplaats behalen), en Weyns. Na een beklijvende spurt haalt Peter Weyns het met een borstlengte (of hoe zeg je dat?) voorsprong op de andere Peter. Koen Verberck wordt vierde. Een fijne zaak voor mij. Met nog twee proeven te gaan, en twee punten achterstand, ziet het er plots goed uit voor mij. De achtkamp zal beslecht worden in de laatste proef, de veldrit, want tijdens de veldloop volgende zondag gaat Koen niet veel plaatsen verliezen.
Groeten
Paul

zondag 15 november 2009

veldloop Gooreind 14/11/2009

uitslag masters 40 +
1 kerstens michiel..........20.30
2Bartholomeeusen Eric..20.47
3 D'Hondt Herman..........21.11
....
12billet dre.......................23.16
14paul van riel.................24.24
17 voezen bolt..................24.36

......
27 simons jan....................30.25
verslagje:
naar jaarlijkse traditie ( reeds mijn 8st deelname ) het veldloopje van de gav in Gooreind meegelopen vroeger was dat uit sympathie voor de jan Q. van de GAV maar nu is dat een goede voorbereiding voor de duatlons en vind het ook wel een leuk parcour veel afwisseling en dan kan ik mijn spikes ook nog eens gebruiken . Had samen met voeze het parcour verkent en lag er mooi bij en we besloten geen spikes aan te doen , ik had niet veel goesting en de Voeze had zijn 3 paar sokken niet bij ( zijn spikes zijn 3 maten te groot) Ook paul van Riel stond aan de start maar dat was echt uit sympathie voor de GAV . We waren rustig gestart want een veldloop liegt niet ge komt toch op uw plaats terecht , de eerste 3km ging vrij vlot 11m30 maar het 2de deel was er weer veel verval had zelf de indruk dat de Voeze terug kwam hij eindigde slechts op een dikke minuut van mij , de nieuwe hartslagmeter en de vele trainingtips beginnen vruchten af te werpen , of zou zijn schuilnaam daar iets mee te maken hebben voezen BOLT
bij de inschrijfging werd er wel raar opgekeken ,maar hij hield voet bij stuk door te zeggen familie van heel ver. hij komt misschien nog wel in Runners World , want daar was ook een verslaggever met fotogaaf ter plaatse , de Paul liep op hartslag 145 toch nog netjes 15 km/u een doorgedreven training voor de achtkamp die zijn vruchten al afgeworpen heeft met en 3 de plaats in het kogelstoten en een 1 st. pl. in de 1500 meter hij heeft nog slechts 2 puntjes achterstand in het klassement dus hij zit op koers voor het eindklassement . twas een leuke wedstrijd en zo lang ik kan lopen zal ik proberen mee te doen , er zijn zelfs deelnemers van plus 70 jaar we kunnen nog wel een tijdje mee
groeten watje Dré

vrijdag 13 november 2009

duatlon Grobbendonk 11-11-2009


uitslag:
1Smolders johan ........1.11.30
2Busch William...........1.11.34
3Put Jan.......................1.13.5
...
21Billet Dré..................1.18.55
46Vermeulen Guy.......1.24.58
verslag van man in de wedstrijd:
Winterduatlon Grobbendonk vroeger een klassieker voor de omslagpunters maar tegenwoordig een beetje in de vergeethoek geraakt door een echte powermanduatlon van reusel in de zelfde periode, ik had geluk dat de vooze zijne knie had geblesseerd anders was ik weeral alléén op schok geweest ,nie dat ik daar iets mee in zit vanaf de start is het toch ieder voor zich.
In grobbendonk zit de mot er ook in , maar één reeks meer wegens te weinig deelnemers .
Toch nog een 140deelnemers aan de start de eerste loop 3.4 km in 14.10 is zelfs geen 15 / u meer , ik zal er mee moeten leren leven dat het stillaan wat minder snel zal gaan en blij mag zijn dat ik er nog tussen mag hangen de Vooze had ondanks dikke knie vrij goed gelopen 15.26 . Bij het fietsen kon ik tempo goed volgen maar iets forceren lukte niet echt twas wel een echt mtb parcour met leuke singletracks ,spectaculaire afdalingen en klimmetjes , de voozze had goed gefietst was opgeschoven van de 76 pl. naar de 43 plaats . De tweede loop mijn sterkste onderdeel werd ik gelijk door 3 man voorbij gelopen zal maar denken dat het gasten zijn die 20 en 30jaar jonger zijn . De Voozze was content hij stond mooi op het eerste blad . Ik was ondanks alles ook wel content na een lekkere verse soep en een leffe voor de vooze waren we nog voor den donkere thuis ,groeten watje Dré
volledige uitslag :http://www.ktt.be/

woensdag 11 november 2009

WAAR DOE IK HET TOCH ALLEMAAL VOOR? verslag van de duatlon in Reusel

Dat flitste meermaals door mijn hoofd tijdens deze toch weer zware wedstrijd. We zouden met 5 clubleden aan de start staan maar Vwoozen Bolt had pijn aan de knie en moest verstek laten gaan. Zodoende, ikzelf om ruim 8h gepakt en gezakt met mijn fietske naar de Luc. Want je hebt wat nodig voor zo'n wedstrijd, mijn ervaringen van twee jaar geleden indachtig. Achteraf bekeken had ik veel te veel bij aangezien het parcours er vrij goed bijlag. Rond kwart voor 10 arriveerden we ter plaatse en even later zagen we ook Raf en Ronnie (niet van de Raf en Ronnie show) aankomen. Voor hen was het de eerste keer dat ze zich aan dergelijk lang evenement waagden. Mijn voorbereiding was niet optimaal verlopen: gans de week wat verkouden en verder 4 weken geleden een hamstringletsel opgelopen en daardoor nog weinig kwaliteit kunnen trainen. Maar toch achtte ik me min of meer klaar voor de strijd. Luc liep ook wat stressy rond omdat hij voor het eerst klikpedalen op zijn MTB had gemonteerd en op zaterdag nog nagelnieuwe fietsschoenen was gaan kopen. Daarover maakte hij zich nogal ongerust, zijn voet uit het pedaal klikken, liep nog wat stroef. Eerst in een hangar, waar toch heelwat meer ruimte was dan twee jaar geleden in het tentje, ons verder geprepareerd, de juiste outfit aangetrokken en naar de starlocatie. Even de remmen en helm laten keuren en nog snel even opwarmen. Er was weinig wind en de zon scheen, de omstandigheden waren dus gunstig. Mekaar nog wat moed ingesproken en stipt om 11h ging het startschot en vertrokken we voor 15km lopen - 60km MTB en 7,5km lopen. Niet te fel vertrokken, een tempo gezocht waarvan ik het gevoel had dat het altijd wat sneller kon maar niet forceren. Toch ging de hartslag al snel naar 165 en hoger. Als ik omkeek zag ik Luc vrij dichtbij blijven, Ronnie was ook niet ver en Raf pakte het nog rustiger aan. In de derde ronde leek Luc plots uit het gezichtsveld verdwenen, bleek achteraf dat hij dringend een grote boodschap moest doen! na 1h07' arriveerde ik na het lopen in de wisselzone, wisselen van schoenen, nog eens drinken van mijn AA energy, helm en bril op en op weg voor de 60km MTB. Van Dré heb ik geleerd dat je in het begin van het fietsen eens goed moest rondkijken. Kwam er al snel eentje vlot voorbij, aanklampen was de boodschap maar al snel besloten dat dit te snel was met de bedenking: 'er komen er nog waarbij ik kan aanpikken'. en inderdaad, zo fietste ik lang in een groepje van een 4 à 5 renners aan een behoorlijk tempo, dacht ik toch. Het parcours lag er in vergelijking met twee jaar geleden behoorlijk bij al waren er wel enkele echt rotte stukken waar je van de fiets moest. Maar waar zat de rest, ik was ervan overtuigd dat die allemaal achter mij zaten! Tot ik in de 4e ronde Luc inhaalde die te voet stond: platte voorband! Toen dacht ik nog dat hij in de derde ronde was platgereden en ik hem nu dubbelde omdat hij te voet stond. Niets was minder waar: bleek dat Luc en Ronnie heelwat sneller hadden gewisseld dan ik (Den Dré hoor ik nu al denken dat dat niet moeilijk is) en dat ik hen nooit gezien heb met het fietsen. Ver kunnen zij na de wissel niet weggeweest zijn maar ver genoeg blijkbaar. Van Luc hoorde ik achteraf dat Ronnie de eerste twee ronden vreselijk tekeer ging en dat hijzelf was meegegaan. Vanaf de derde ronde ging het wat rustiger en zouden ze samen zijn gebleven tot Luc platreed. Maar goed dat hoorde ik allemaal pas achteraf. Ikzelf durfde de laatste ronde niet meer voluit gaan omdat ik links en rechts al een beginnende kramp voelde opkomen. Uiteindelijk kwam ik binnen na 2h35' fietsen. Ik had het gevoel dat ik een behoorlijk tempo kon lopen voor het slotgedeelte, ik naderde al snel mijn voorganger maar dat duurde niet lang: krampen tot achter mijn oren, stilstaan, proberen te stretchen, proberen te stappen maar niets lukte nog. Ik ging er vanuit dat ik genoodzaakt was om op te geven en ik was al op de terugweg tot ik Wim Van Looveren tegenkwam: hij was al gewassen en gestreken, maar had materiaalpech gehad, vandaar. 'Ik mocht niet stoppen' zei hij, 'ik heb dat in Brasschaat ook al gehad, sebiet kom je er terug door'. Van zo'n ervaren man moet je dat dus aannemen en inderdaad, na een vijftal minuten taffelen, terug stillekes beginnen wandelen en verderop wat dribbelen om uiteindelijk terug iets te doen dat op lopen leek. Die tweede loop werd dus wel min of meer een martelgang hoor. Uiteindelijk finishte ik nog net binnen de 4h30' en zag daar tot mijn grote verbazing Ronnie staan! Hij was al een tiental minuten binnen! Hij verkeert in goeie conditie na zijn verplichte rust van een aantal weken toen hij helemaal gaar getraind was! Maar de laatste maanden is hij nagenoeg semi-professioneel bezig: met bloednames, met een trainer, met schema's, enz..... De aflossing van de wacht? Afwachten, want zo snel laten wij ons nog niet opzij zetten hoor, maar in ieder geval een mooie prestatie van hem. En hoe verging het Raf? Hij had de tweede loop ook af te rekenen met krampen en eindigde ergens rond de 4h36'. Nadien nog genoten van een betere douche dan twee jaar geleden en de pasta die we kregen aangeboden smaakte heerlijk. Besluit van deze dag: dat de Ronnie heel goed bezig is, dat de Luc in prima conditie is en getuigt van een prima duurvermogen, en dat hij prima op schema zit voor 'de hel van Kasterlee', dat de Raf ook nen doorbijter is maar dat wisten we al. En wat mijzelf betreft, dat de voorbereiding optimaal moet zijn om hier naar behoren te presteren maar de omstandigheden in acht genomen: dat ik content moet zijn met deze uitslag en er niet meer in zat. En de bedenking: Waar doe ik het toch allemaal voor? Dat ik het eigenlijk zelf niet zou weten, want er zijn leukere dingen dan 4h 30' afzien en de dagen erna zo stijf zijn als een planken op de koop toe nog ziek worden ook!
Twee dagen later (gisterenavond 10/11/'09) zit ik thuis met een stevige buikgriep met alles erop en eraan, heeft dat beestje zondag al zitten broeden? Feit is dat je na zo'n wedstrijd veel vatbaarder bent voor grieptoestanden.
Tot binnen enkele weken t.g.v. de winterduatlon van Go like Hell! Be there!

UITSLAG:

1. Nick Baelus: 3h34'12"
.....
17. Walter Aerts: 4h01'36"
....
28. Eric Peeters: 4h09'22"
....
38. Ronnie Perdaen: 4h18'02"
55. Marc Bevers: 4h29'46"
64. Luc Vrins: 4h36'09"
65. Raf V.D. Kinschot: 4h36'10"
....
79. Jan Van Staay: 5h07'06"

dinsdag 10 november 2009

achtkamp Brasschaat 2009




verslag van onze ijzersterke tijdrijder Paul Van Riel

Vandaag de “lange” tijdrit, een prestigieuze proef die bij de echte hardrijders in het rood staat aangestipt. Zo ook bij mij, ik had dit jaar harder getraind dan de vorige, het moest er alleen nog uitkomen die dag. Vanaf 9 uur vertrekt stipt om de minuut een atleet, de eerste was meteen één van mijn vorige week vernoemde “concurrenten” voor een podiumplaats, Geert Wouters. Hij reed 9’48”, meteen een referentietijd, daar de winnende tijd vorig jaar 9’42” was. Eerst de tijdritten van mijn zonen bekijken, dan een half uurtje opwarmen, het “bochtenstuk” van het parcours nog eens verkennen, mijn wedstrijdkleren aandoen, en dan, tot juist voor mijn start terug op de rollen. Ik moest om 10u28 vertrekken, dat dacht ik althans. 10u22, nog 6 minuten. Plots kwam mijn zoon aangelopen, roepende dat ik binnen 2 minuten moest vertrekken. Ik moest inderdaad om 10u24 starten, dus meteen mijn wedstrijdfiets genomen en vliegensvlug naar het startpodium. Gelukkig stond de klok van de organisatie een dikke minuut achter, zodat ik toch nog een minuutje had om mij klaar te zetten (koershandschoentjes nog aandoen, schoenen vasttrekken en de ketting op de juiste versnelling leggen). 10 seconden later het startsein, en zo snel mogelijk een comfortabele snelheid zoeken. 43-44 km/u zonder forceren op het eerste stuk, dus met de bochten. Na anderhalve kilometer draaide ik de lange rechte weg op. 2 km rechtdoor nu, een tempo zoeken dat juist haalbaar is, en dat blijven ronddraaien. 41-43 km/u kon ik aanhouden zonder mij echt pijn te doen, het was heel lichtjes wind mee, dit was een goede snelheid. 250 m vóór het keerpunt kwam ik de topfavoriet voor het nummer, de één minuut voor mij gestarte Benny Van Gansen tegen. Volgens mijn berekening heb ik daar een vijftal seconden voorsprong op hem, dat ziet er fantastisch uit. Bijna in stilstand het keerpunt genomen, en dan het rechte stuk van 3 km, dus weer die snelheid zoeken, nu wel lichtjes windop. 38-39 km/u, als ik dit kan volhouden, en soms nog eens even de 40 kan halen, dan ziet het er heel goed uit. De “chicane” op een kleine kilometer van de finish nog, en dan alles geven richting laatste bocht, zo’n tachtig meter van de eindmeet. Bocht genomen, nog eens rechtstaan en spurten (voor zover dit nog kan) tot op de meet. Meteen hoor ik speaker Alex Van Haecke (Vlaamse acteur, bekend van menig Vlaamse televisieserie, en regisseur/acteur van het Theater Zeemanshuis) roepen dat het verschil tussen Benny en mij slechts 75 honderdsten van een seconde is, maar ik ben te moe om te horen in wiens voordeel. De ontnuchtering volgt snel, het is in Benny’s voordeel, 9’34”06 tegen 9’34”81. Miljaar, één keer meer rechtstaan op de trappers… . De teleurstelling is echter kort als ik de tijden van de andere favorieten hoor, die allen na mij zijn gestart, en allemaal op 15 seconden of meer eindigen. Ik heb één van mijn beste tijdritten gereden, en eindig op minder dan 1 seconde van veruit de sterkste fietser van de veteranenreeks. Ik had vooraf direct getekend voor dergelijk resultaat.
Voor het algemeen klassement ben ik, zonder tegenslag, terug in de running voor de eerste plaats, iets waar ik vorige week eigenlijk al niet meer op gerekend had. Veel, zoniet alles, zal afhangen van het kogelstoten volgende zondag. Het belooft alleszins een zeer spannende strijd te worden tussen Koen, Peter en mijzelf. Prettig voor de toeschouwers, iets minder prettig voor de betrokken atleten. Het kogelstoten zondag zal allicht gaan tussen Benny Van Gansen, Koen Verberck en P. De Moed, de overwinning in de 1500 m zal vermoedelijk betwist worden tussen Geert Wouters (als hij niet te serieus geblesseerd is) en mijzelf.
Groeten
uitslag
1Van Gansen Benny......9.34.06
2Paul Van Riel................9.34.81
3Geert Wouters.............9.48.06
klassement veteranen :
1Peter Willemsen................12
2Verberck Koen...................13
3 paul Van Riel......................16
dikke proficiat pol gij zijt als goede wijn die word met de jaren beter , spijtig van die paar tienden
seconden , maar in het eindklassement maak toch nie veel uit gij zijt nie te kloppen
groeten dré

dinsdag 3 november 2009

Achtkamp Brasschaat 1/11/2009


verslag van man in de wedstrijd paul
Achtkamp Brasschaat, tweede dag : 200 m spurt en verspringen.
200 m spurt en verspringen, twee proeven die de meeste veteranen doen huiveren. Ook ik had schrik, vooral van de 200m. Na een goede opwarming, met enkele spurtjes, werd ik aan de startlijn geroepen. Drie, twee, één… ik was vertrokken voor mijn jaarlijkse spurtexploot (??) Het leek, althans voor mijn beperkte spurttalent, redelijk goed te gaan. In de bocht zo dicht mogelijk bij de lijn lopen, in de rechte lijn alles geven. Mezelf over de finish gooien, en meteen mijn elektronische eindtijd aflezen. 28.44 seconden, slechts 12 honderdsten trager dan vorig jaar. Als het verval niet sneller gaat, loop ik op mijn 60ste nog onder 30 seconden… Een vierde tijd bij de veteranen was mijn deel, ik kon daar alleen maar tevreden mee zijn. Koen Verberck was de verdiende winnaar.
Dan direct naar de verspringstand om mijn aanloop uit te meten. Tussen twee wedstrijd-reeksen bij de junioren kon ik een viertal “proefaanlopen” doen. Ik kwam telkens op de plank uit, dus dat zat goed. Een beetje in beweging blijven, en dan was het mijn beurt. Concentratie, aanloop van 17 passen en de sprong. 4m56, niet goed genoeg. Na de eerste sprongenreeks hing ik op een vierde plaats. Tweede sprong, zelfde scenario als de eerste, en 4,60 m. Wel een goed gevoel bij het springen, maar het zou toch minstens 20 cm verder moeten. Nog steeds een vierde plaats. Derde sprong, nu alles geven. Aanloop, sprong en … 4,66 m. Een heel regelmatige reeks, maar één uitschieter zou beter zijn. Weer een vierde plaats in de uitslag, twee keer net naast het podium. Het verspringen werd overigens gewonnen door FAT’er Peter Willemsen met 5,00 m, groot kandidaat voor de eindoverwinning Koen Verberck werd derde.
Volgende zondag de 6,3 km tijdrijden, hopelijk wel voor het podium, al is de tegenstand niet mis met Benny Van Gansen, Peter Willemsen, Erik Van Steertegem en Geert Wouters (in willekeurige volgorde).
Groeten
Paul VR

maandag 26 oktober 2009

Achtkamp Brasschaat 25-10-2009

uitslag : veteranen 1km
1 Van Gansen Benny.....1.09.01
2Verberck Koen ..............1.10.84
Willemsen Peter...............1.10.90
....
6Van riel Paul...................1.13.05
....
een goed begin Paul uw sterke proeven komen nog wel
ge moogt altijd een verlagje doorsturen , dan zet ik het er wel op

Bk winterduatlon Lille 25-10-2009

Verslag van man in de wedstrijd:

nogmaals alleen naar vertrokken naar BK Lille ,voor het verslag is da wel gemakkelijk moet maar één man in het oog houden .om 12 u stonden 50 veteranen en een 15 dames klaar voor de 1st loop van 3,1 km , geen jonge gasten dus ik dacht het vertrek zal wel een beetje rustiger zijn maar dat sloeg tegen een 22 pl als resultaat op de MTB ging het aanvankelijk goed , maar in de zone van de waarheid ( het trainingsparcour van Bart Wellens) werd ik gewoon uit de wielen gereden en kon ik met veel moeite de eerste vrouw volgen ,ze vroeg om over te pakken en heb me van pure schaampte a block op kop gezet .De 2 d. ronde ging het wat beter kon zelf ons Griet lossen, ze was wel in een moeilijke afdaling in den decor gesukkeld .Ik was al bijna blij ,dan kon ik mijn eigen tempo terug rijden . Den 3 d. ronde kwam er nog een paar atleten mij voorbij gereden maar kon me niets meer schelen . de 2 d. loop ging aanvangelijk vrij goed maar de laatste km was er weer teveel aan en viel kompleet stil op een paar lichte hellingen met wat los zand .Proficiat voor de organisatie een spectaculaire MTB omloop hopelijk volgend jaar terug duatlon hopelijk dan wel goede benen .
uitslag:
1William Busch.............1.10.00
2De Wale Wim..............1.11.26
3Maes Chris...................1.11.28
...
12Billet dré.....................1.18.05
.....
volledige uitslag:http://www.ktt.be/

zondag 18 oktober 2009

duatlon Olen 18/10/2009


Uitslag:
1,Vervoort Tom..............1.24.22
2, Buts Eddy.....................1.24.27
3, Verboven Jan ..............1.26.07
....
18, Billet Dré......................1.32.08
....
135,Jorens Noems.............2.12.36
de verslaggever alléén naar olen vertrokken , geen kandidaten voor eigenlijk een mooie duatlon slechts 8 euro daginschrijfing , goede douches en kleedruimte meer moeten wij niet hebben . Vertrokken met 135 deelnemers voor 3.3 lopen 29km mtb 3.3 lopen niet het supperkorte werk maar toch noch te doen .De 1st. loop 12.29 en 33 st. plaats kon beter , hopelijk ging het fietsen beter op een mooi parcour met leuke singletracks was het gelijk volle bak wat rijden gasten hard ,het was aanklampen en van opschuiven kwam de 1st. ronde niets van in huis , de volgende rondes ging het iets beter en kon enkele plaatsen opschuiven door foutjes van anderen mijn gem. 26.9 allemaal in het bos dat wil wel wat zeggen . De 2de loop begint terug te beteren kon van de 24pl. opschuiven naar de 17 pl maar in de laatste 300 meter liep ik verkeerd en moest een plaats terug afgeven , maar ja twas niet voor de eerste plaats en kon er mee lachen . De veteranen werden niet apart geklasseerd maar volgens de leeftijden zou er een 3 pl ingezeten al bij al een leuke wedstrijd was blij dat ik vertrokken was.
groeten watje Dré
volledige uitslag:duathlon : solo's

kermisloop putte12/10/2009


uitslag: 5km
1,Denijs Yander...........16.29
2,Erik Kloeck................17.19
3.Wouters Geert ..........17.24
....
55,Quirijnen Jan............21.24
uitslag 10km:
1 bouckikhi Soufina........29.45
2,Maarten Bosman.........29.57
3, De Beulle Jurgen.........30.41
....
19,Van Riel Paul...............36.12
46, billet Dré......................39.01
88, Vermeulen Guy...........41.21
272,Brocatus Paul..............48.35
...
591,De Bock Sven..............1.18.29
verslag:
Dit zou het eerste grote duel sinds lange tijd tussen mij en de Max, maar zijn hamstring besliste
er ander over, bij deze veel beterschap voorzitter. Samen met de Polle en Vooze naar putte gefietst daar aangekomen wisten we niet wat we zagen wat een massa volk bijna 1400 deelnemers in de 2 reeksen bij de 5 km waren ze nog aant inschrijven en het vertrekuur was al gepasseerd . alles liep wel een beetje uit , de Jan veraste bij de 5 km met mooie 55 pl. het deed ons een plezier dat de Jan weer goed bezig is veel succes verder.
Bij de 10 km was de Pol weer aant het feest 1st plaats bij de veteranen , hij blijft het toch nog altijd doen alleen spijtig dat hij niet in de juiste tenu op het podium stond. (hij had wel met de tenu van het omslagpunt gelopen .) bij mij ging volgens omstandigheden niet slecht 39.01 op 10 km is oke , de Voozze met 41.21 komt steeds dichter bij die magische grens van 40 min. maar voor ze te halen gaat em toch wat meer blokjes moeten doen . de Polle deed zoals gewoonlijk zonder training mee en met 48.35 mogen we toch wel zeggen dat het een natuurtalent is . Achteraf zijn we naar een paar galetten vrij vlug naar huis gereden , het begon wat te regenen en de Voooze was zondag al een beetje zat geweest .Eenmaal in Wuustwezel kon de Polle het niet laten nog vlug langs de Bijl te rijden voor één trapisje , dat heb ik niet kunnen cotroleren want ik ben gaan slapen .
volledige uitslag : zie kermisloop putte

woensdag 7 oktober 2009

FOTO's Natuurloop

De foto's van de natuurloop staan in ons fotoboek.

dinsdag 6 oktober 2009

duatlon notenboom brecht 3/10/2009

verslag van onze reporter in de wedstrijd
Samen met de voezze en onze voorzitter naar den duatlon notenboom gefietst, voor de voezze den 10 keer ,hij had gehoopt op een extra prijs maar dat viel tegen . Het had lange tijd niet meer geregend en het saaie parcour lag er precies snel bij , maar dat viel tegen er was nergens een goed bollend stuk echt iets voor de macht. Alles moest samen vertrekken en dan gaat die eerste loop nog sneller ik kon al direkt niet volgen ,de Paul zag ik al direkt nie meer de Rik en de Max liepen mij al vlot voorbij , dacht sebiet loop de voezze mij ook nog voorbij .Op de mtb ging het iets beter en kon ik puur op karakter en veel aanklampen wat plaatsen opschuiven ,de Rik en de Max vochten een onderling duel uit met Voezze op korte afstand gevolgd ,als em nog wat tips wilt opvolgen zien we die binnenkort ook alleen maar zijne achterkant tijdens de wedstrijd ,want power in de benen heeft em al. De Guy volgde wat verder maar we waren blij dat hij er weer bij was . De 2d loop ging zeer moeizaam , had geluk dat er niemand meer achter liep , de Max kon de Rik en de Voezze afhouden maar den Danny lukte niet meer . het was leuk nog eens met 6 clubgenoten deel te nemen .
uitslag:
1 Buysse Jeroen.............1: 02:50
2 Douwen Rob.................1: 03:45
3 maes Chris....................1: 04: 13
....
12 Van Riel Paul...............1:06: 22
21 billet Dré.......................1:10: 33
32bevers Marc..................1:13: 41
35 boutsen Rik ..................1:14: 10
37 Vermeulen Guy............1:14: 24
55 Van den Broeck Guy...1:20: 06
volledige uitslag:http://btt.moonfruit.com/#

donderdag 24 september 2009

1st natuurloop omslagpunt


uitslag:8km
UITSLAG NATUURLOOP-2009
NATUURLOOP 8 KM.
Heren
1. Anthonissen Stef .................. 30.08
2. Spruyt Ben ........................... 30.22
3. Grimon Stefaan ................... 30.25
4. Goderis Niels.........................30.33
5. Grimon Patrick ....................30.57
6. Nicolai Pieter .......................32.10
7. T Hart Pieter........................34.25
8. Luyckx Jan ......................... 36.32
9. Van Haven Koen..................36.56
10. Philipsen Wim .................. 37.38
11. Van Esch Wim....................44.46
12. Rambelje Maurits..............48.35

Vrouwen
1. Verstappen Greet ...............33.45
2. Kuypers Annick ...................37.52
3. Mariën Lilianne................... 38.10
4. Verboven Daniëlle................40.34
5. Goetstouwers Els..................43.09
6. Hens Rita .............................. 44.40
7. Kwent Loes............................ 51.05
8. Schrauwen Maria ..................54.41
9. T Hart Marlies....................... 54.42
uitslag 10 mijl
Heren
1. Meeusen Bart........................1.01.03
2. Lauwen Gino........................ 1.01.53
3. Bogaerts Steven .................. 1.03.18
4. Struyfs Jozef .........................1.04.26 1st veteraan
5. Aernouts Paul .......................1.05.05
6. Peeters Mark ........................1.06.02 2de veteraan
7. Verhaeven Alex .....................1.06.25 3de veteraan
8. Van Den Bergh Tom..............1.07.45
9. Onincx Louis ..........................1.13.00
10. De Ren Marc ....................... 1.14.20
11. Willemsen Stefaan................1.15.02
12. De Koe Chris ........................ 1.16.02
13. Kennis Eddy ......................... 1.18.15
14. Symons Louis ........................1.41.07
15. Sanders Stefaan....................1.53.38

Vrouwen
1. Vermeiren Ilse.............................1.25.12
2. Vanlooveren Bernadette............ 1.28.08

sorry voor de laattijdige uitslag ( computerpanne)

er komen nog en 100 tal prachtige foto's in het fotoboek

woensdag 23 september 2009

1ste WUUSTWEZELSE NATUURLOOP.

PANNENKOEKENJOGGING - KIDSLOOP -
WEDSTRIJDLOOP: 8km & 10mijl
ZONDAG 20 SEPTEMBER 2009

Na drie edities van onze ‘run-bike’, werd het tijd voor iets anders. Gezien het specifieke karakter van deze wedstrijd, kregen we hiervoor niet het verhoopte aantal deelnemers op de been. We merken ook dat bij andere organisaties van loopwedstrijden het aantal deelnemers nog steeds in de lift zit. Deze trein willen we niet missen, vandaar dat we een waar loopfestijn, met voor elk wat wils, organiseren.

Meer info is te vinden onder de link >> Natuurloop 2009

zondag 16 augustus 2009

triatlon sterke peer Wuustwezel


uitslag:
1 Bart Aernouts......................54:47
2Bart Colpaert........................56:14
3Wim van de Wiele.................57:31
....
33Paul van Riel.....................1:03:56
79Van de Kingschot Raf .....1:08:58
98Billet Dré............................1:12:15
174Jan van Lerberghe Jan..1:20:07
183Bevers marc.....................1:20:47
204Paul Brocatus...................1:27:11
206Voozze................................1:27:50
....
triatlon sterke peer moest een eerste grote test voor onze zwemmers die een heel jaar zwemles gevolgd hadden in merksem of deurne ik weet nie meer waar het was , ben maar 1 maal geweest. De max moest nog wachten om te kunnen starten maar dat lukte nog, en toen was er geen weg meer terug onze 1st lange afstand ? triatlon was een feit .
we gingen het pak rustig laten vertrekken en daarna rustig achterna zwemmen , het water heerlijk warm en de eerste boei ging goed maar ik was de max al direkt kwijt , achter mij zwommen nog een 5 tal personen dus ik dacht onze voorzitter heeft mij al achtergelaten
na 20min. en 224 pl. uit het water gesukkeld aan de achtervolging begonnen ne snelle wissel was niks gekort iedereen was weg . de motivatie had ik in de put achtergelaten en fietste wat doelloos rond pl. na fietsen 150. het lopen ging vrij goed ondanks al krampen bij het fietsen 30st. looptijd daar kan ik mee leven . De paul zijn zwemmen is nie slecht , maar zijne zoon zal hij nooit meer inhalen 2d. bij het zwemmen , maar hij stond toch weeral op da podium 3de bij de veteranen proficiat pol. Bij Raf heeft de zwemtraining wel geholpen , 10 min. beter dan de Max da kan tellen .hij eindigde op een mooie 79 pl. . De Jan had goed gezwommen , maar krampen bij het fietsen hij eindigde 174 st. nog net voor onze voorzitter 183 st. onze burgermeester pol had geen beste dag of was het zijn kostuum dat wat in de weg zat 204 pl. onze voezze was 206 maar die had achteruit gelopen en toch wel wat tijd verloren bij de extra drankposten . voor de rest een proficiat aan go like hell voor de goede organisatie wij komen zeker terug volgend jaar , en we weten waar we de meeste progressie kunnen maken .
volledige uitslag:Uitslagen 1/8 Triatlon klik HIER

woensdag 8 juli 2009

verslag lollepotterstriatlon: 26/06/'09



Eind juni, lollepotters triatlon in oostmalle, één van de weinige wedstrijden waar ik nog aan de start verschijn. Een klassieker op onze kalender, al was wel even zoeken om nog een punter tegen te komen : de ronny en de raf waren ook op de afspraak. We mochten alle drie in de vip zone starten (zeg nog eens dat we geen triatleten zijn), dat beloofde voor het verdere verloop van de wedstrijd. Voor mij was de taaiste tegenstander het water. Aan de uitleg te horen van omstaanders vlak voor de start, was het voor hen ook een sprong in het ongewisse. Na wat drummen in de aanloopzone doken we met 325 man de plas in. Ieder zijn zwemstijl, vechtend tegen het kolkende water, de slagen, het trekken en duwen van menig getraind zwemmer naast, op en onder het water. Het warme weer van de laatste dagen had er voor gezorgd dat het water een redelijk aanvaarbare temperatuur had. Dat maakte het voor de mindere zwemmer, waar ik mij toch bij reken, iets ‘leuker’. Met wat extra uierzalf tegen de kou kon ik mijn schoolslag op bijna technisch perfecte wijze uitvoeren! Mijn ploegmakkers heb ik tijdens het zwemmen niet ontmoet, niet dat ik de intentie had, maar toch. Vijfentwintig meter voor ik voet aan wal zette, zag ik de raf al spartelend uit het water komen, van de ronny alsnog geen spoor, of is het geul. Zoals dré altijd zegt begint de wedstrijd voor ons na het zwemmen. In de wisselzone zoals gewoonlijk de helft van de deelnemers die voor mij uit het water kwamen, ingehaald. Na de 500 meter cyclocross op de kiezels zag ik de raf en reed er naartoe. Al snel hadden we een groepje bijéén waar het na een tijdje duidelijk was wie het meeste werk (kop) deed : de raf, een halve Cancelara en ikzelf. Af en toe cowboys die wat in de pad kwamen rijden, maar die werden direct vriendelijk verzocht achteraan te gaan ‘wiel zuigen’. Even voor het einde van het fietseninnen ik mijn achterband leeglopen zodat ik md, chteraan te gaan rijden.dd en ikzelf. Af en toe cowboys die wat kwamen storen m kwam de ronny ons voorbij gestormd (toch terecht na het zwemmen). Op dat moment voelde ik mijn achterband leeglopen. Enkele kilometers voordien reed ik door een uitwijk manoeuvre van een losrijdende cowboy op de punt van een boduur. De laatste kilometer nog extra krachten verloren met die platte band, maar naar het schijnt word je daar sterk van! Gewisseld van schoenen, de vogels waren gaan vliegen, maar na een kleine kilometer had ik ze in het vizier. Ik spoorde mijn ploeggenoten aan om aan te pikken, maar het tempo lag iets te hoog ( voor mij ook eigenlijk). Het lopen gaat me niet zo goed meer af dan enkele jaren geleden, maar op dit vlak trek ik mijn plan nog wel. We kwamen alle drie heelhuids binnen en na 250 gram aardbeien en een sportdrank waren we al snel de oude. De meegereisde supporters waren vol lof over onze prestaties. Ze beloofden plechtig om volgend jaar een extra inspanning (lees : deelnemen) te leveren, zodat we weer kunnen meestrijden voor een mooie ereplaats in het ploegenklassement. Mijn plaats en eindtijd waren zo bevredigend dat ik overweeg om vandaag ( na +/- 8 jaar) nieuwe loopschoenen te gaan kopen, of toch degelijke tweedehands. (vooze misschien heb jij tips via ebay?).

Verslaggever : Albert Motard

Uitslag algemeen

1° patrick lievens 49.50

37° bart 53.57
43° raf 54.32
51°ronny 55.08

292° jurgen kloostermans 1.40.41








dinsdag 30 juni 2009

top run achter d'hoven 20/06/'09




Zoals je in de uitslag kan zien, waren we talrijk aanwezig tijdens deze klassieker in eigen dorp, en zo hoort het uiteraard. We behaalden met Stef een mooie derde plaats op de 10 km en verder nog enkele ereplaatsen. Dré en ikzelf vochten nog eens een ouderwets duel, op het scherp van de snee, uit. Nu Dré wat minder in conditie zat, mocht ik dit niet laten lopen. Mijn laatste cartouche ter hoogte van De Bijl (kan het symbolischer: hij ging voor de bijl!) bleek dan toch de goede maar ze moest van erg diep komen! Rik bleek ook weer in goede doen en was net als in zijn thuisbasis weer te sterk voor mij. Lang geleden maar nog eens van de partij: Jan Van Lerberghe! En ook Jan Q was nog eens vanuit het verre Ranst gekomen om zijn Omslagpuntoutfit aan te trekken! Hij liep behoorlijk en timmert aan de weg terug. Ik dacht dat hij Luc nog was voorbijgelopen maar ik vind hem niet in de officiële uitslag terug. Zodoende Jan, heb ik een beetje gegokt naar je tijd en plaats!

Onder impuls van onze sponsor, Marc van Top Running, vloeide nadien de CAVA weer rijkelijk: ook dit wordt klassiek!

UITSLAGEN:
5km:

1. Rombaut Tom: 17'31"
2......
3. Van Riel Marten (FAT): 18'22"
........
25. Van Riel Hendrik: 22'53"
32. Van Den Kinschot Joren: 23'53"
51. Van Lerberghe Jan: 26'06"
66. Brocatus Maxim: 34'04"
67. Brocatus Paul: 34'15"

10km:
1. Van Roey Jan:34'31"
2.....
3. Anthonissen Stef: 37'05"
6. Van Riel Paul: 38'19"
8. Boutsen Rik: 38'52"
15. Bevers Marc: 39'46"
16. Billet Dré: 39'49"
37. Hoet Jan: 44'12"
40. Quyrijnen Jan: 45' (ongeveer)
44. Vrins Luc: 45'35"
50. Luyckx Jan: 48'04"
54. Bevers Cis: 49'17"
........
70. Schouwenaars Peggy: 1h11'45"

woensdag 17 juni 2009

omslagpunters succesvol in minderhout


















14de Kapellekensloop Minderhout,

Waar is dat kapelleke?

Dit was de belangrijkste vraag van de dag. Waar bevindt zich het Kapelleke van Minderhout?
Er was er ééntje van het Wezelsomslagpunt die zo druk bezig was met het zoeken van de kapel, dat hij zijn start volledig miste. Of had het te maken met de vrouwelijke schoonheden die zijn interesse volledig in beslag namen juist voor het vertrek. Met als gevolg dat hij een heuse inhaalrace moest doen om tenslotte toch nog op het podium te kunnen belanden. Toch wel een puike prestatie voor een deftige veertiger. (zonder blauwe zonnebril deze keer)
Dat in Minderhout het podium meer rood gekleurd was behoeft geen betoog. Het Wezelsomslagpunt heeft wel degelijk reclame gemaakt voor zijn sponsors. Zal zich dit vertalen in hogere budgetten voor volgend jaar, die vrijgemaakt worden voor de clubkas, ondanks de economische crisis? Het is in ieder geval een degelijke investering die zijn opbrengsten op langer termijn zeker de moeite waard is. Je kan dit het best vergelijken met een staatsbon met waarborg. Hoewel acht jaar ook wel een eind vooruit is. Zijn de meesten dan geen kranige vijftigers? Misschien maken ze dan wel speciale reeksen voor de categorie, zodat onze Jan niet meer de enige is. (jawel hij is de enige vijftiger op moment, maar dit is voor een aantal van ons niet zo ver af meer)
Dat onze jongste pupil, de Stef, netjes zijn reeks won op de 10 km geeft wel vertrouwen in de toekomst. Zo jong en al zo leep tijdens de wedstrijd is voor de concurrentie niet echt aangenaam. (of heeft hij dit van zijn vader, die rustig naast de kant stond te …) Mooie tijd Stef! Hetzelfde kan gezegd worden van onze Paul. Deze was zich even gaan opwarmen met een fietswedstrijdje, waarna hij in vogelvlucht naar Minderhout stoomde. Goed opgewarmd was het geen probleem voor Paul om op het hoogste schavotje te kruipen. Mooi vastgelegd op de gevoelige plaat door zijn wederhelft, onze huisfotografe.
Voor Luc was het een beetje een thuiswedstrijd, hij zal wel weten waar het Kapelleke ligt. Wie weet wat hij daar nog allemaal uitgevreten heeft met zijn trouwste supporter.
En de Jan, ja, die loopt tegenwoordig op wolken. Hoe meer liefde, hoe sneller hij aan de aankomst is. Hoe zou dat toch komen? Kwestie van tijdsinvulling zeker?
Raf daarentegen zal toch iets beter moeten communiceren op het thuisfront. Staat zijn wederhelft braafjes te wachten bij de aankomst, doet hij er nog een vierde rondje bij. Plak er volgend jaar nog maar een vijfde, of voor mijn part nog maar een zesde aan. Dan gaan onze bonnetjes tenminste iets langer mee.
Met vier podiumplaatsen in Minderhout mogen we wel zeggen dat onze club in de wijde omgeving bekend is. Maar is dat geen bijzaak? Is de gezelligheid en de ambiance niet belangrijk?
Uw verslaggever van dienst,

Rik
PS: ondergetekende won wel netjes de wedstrijd bij de veteranen, hij is dan ook 4 jaar jonger dan onze voorzitter! Proficiat Rik! uitslagen:Uitslag van de 5 km:Uitslag van de 10 km: Uitslag van de halve marathon

dinsdag 16 juni 2009

stratenloop Hoogstraten

uitslag:
1Bosman Maarten.............30: 00
2Maas Huup.......................30: 08
3Geens Gunter..................30: 18
.....
22Paul van Riel..................34: 56
54Boutsen Rik....................37: 20
55Billet Dré.........................37: 26
62Bevers Marc...................37: 55
147Jan Hoet........................42: 57
.....
402Aspers Kathy..............1: 04: 40
buiten wedstrijd Luc Vrins 42: 15
volledige uitslag: Uitslag totaal

dinsdag 9 juni 2009

duatlon rijkevorsel







bedankt voor de foto's Liesbeth
verslag van verslaggever ter plaatse
samen met de voorzitter naar rijkevorsel gefiets, twas wind tegen en de benen voelden al niet goed aan . de superdagen worden zeldzaam op onze oude dag . We waren met een grote delegatie 8 omslagpunters dat is altijd leuk om niet alleen te zijn . de pol is reeds 47 maar blijft de jonge veteranen nog altijd het leven zuur maken hij eindigde op een mooie 3 de plaats. Voor mij word het steeds moeilijker voor een podiumplaats te versieren maar een 6 de pl. is oké. De rik (9de.)loop zeer goed maar da fietsen kan nog beter . Onze voorzitter was voor de wedstrijd content met een top 10 pl. en zoals gewoonlijk kan hij dat perfekt inschatten . onze jan hoet (17de) deed een goede loop maar fietsen met losse pedalen bleek geen goede keus te zijn .
Bij de duo's was stanny met zijn zoon stef tussen de toppers te vinden ( 8st.) ne supper goeie loper en ne beer van een fietser dat geeft gensters . De ronny zat bij mij in het groepje en reed zo sterk dat ik niet één keer kon overpakken zat kompleet a blok sorry daarvoor ronny volgende keer beter . Achteraf werd er nog veel uit de doeken gedaan want we waren pas rond 24 u thuis.
uitslag:
veteranen
1 Wim Lievens..............53: 34
2 Nico Smessaert.........54: 53
3Paul Van Riel..............55: 03
......
6Billet Dré.....................57: 34
9Rik Boutsen.................59: 26
10Mark Bevers.............59: 36
17Jan Hoet..................1: 07: 18
duo's
7 Stanny en Stef Antonissen.........54: 17
14Ronny van Hoeck, Ronny Perdaen..57:10

vrijdag 8 mei 2009

geslaagde hoogtestage in de vogezen

Voor onze vijfde hoogtestage, die toch een jubileumkarakter had, trokken we dit keer naar de Vogezen. Geen gesleur met eten en drank, enkel bagage en fietsen hadden we aan boord, oh ja, ook nog een rolstoel, maar daarover verder in dit artikel meer! Donderdag 23 april was het vertek gepland. De gelukkigen waren: Polleke, Vwooze, Guy VDB, Stanny, Bart, Dré, Luc en Marco di Bevero
Bedoeling was van om 6.00h onderweg te zijn, en jawel hoor, zelfs ik stond te wachten op de feestbus, zodat we stipt op het voorgenomen uur konden vertrekken. Voor mij ook de gelegenheid om mijn nieuwe auto eens te testen over een langere afstand. Ik zou voor de feestbus rijden, ik had immers een GPS aan boord.... In Brussel miste ik al een afrit richting Namen, de Vwooze niet zodat ikzelf, Stanny en Guy VDB al meteen op achtervolgen waren aangewezen. Als dat maar geen voorbode was voor de volgende dagen op de fiets....Ik ging er vanuit dat we ter hoogte van Namen de bus wel zouden te pakken hebben. Niets was minder waar, in Luxemburg sukkelden we in een file toen we hen bijna te pakken hadden. Geen nood, we zouden mekaar treffen aan het tweede tankstation in Luxemburg. De planning was om daar nog effe goedkoop te tanken en een boterhammetje te eten en een koffietje te nuttigen. Draaide toch even anders uit.... Ik ging er van uit dat we dezelfde autostrade moesten volgen, niet dus, met als gevolg dat wij 15 km verder toch besloten 'te keren'. Hiermee uiteindelijk toegevend aan de smeekbede van mijn GPS-madam. Om een lang verhaal kort te maken, we zagen de feestbus terug in Plombières les Bains, bij het hotel: le grand chêne! hilariteit alom uiteraard, maar de wraak op de fiets zou zoet zijn, nam ik me voor! Maar we zaten nog steeds op schema, iets na 13h waren we allen ter plaatse, en dat hadden we zo voorzien, dus geen man overboord.
Dré had gezorgd voor lekkere sandwiches met kaas en hesp, Anita en Michel, onze gastheer en -vrouw, zorgden voor de koffie. Nadien snel onze fietsoutfit aangetrokken en de drinkbussen gevuld, hongerig als we waren naar onze eerste klimkilometers. Michel installeerde de GPS en ik had uiteraard een alibi om deze niet op mijn fiets te moeten monteren, waar zouden we dan terechtkomen en wanneer... Hij voorzag voor ons een 'rondje' wat golvend en een kleine 70 km lang. Ideaal om er in te komen. Dré nam de GPS voor zijn rekening, af en toe wat moeten zoeken maar voor de rest een prima gadget. Eén probleem, het toestel ontregelde dermate Dré zijn spikplinternieuwe fietscomputer met hoogtemeting en zijn hartslagmeter, dat het voor Dré hierbij zou blijven. Maar de rit was mooi, op het einde werd er al goed doorgetrokken, en we waren net op tijd terug voor een kommetje pasta dat na elke rit tussen 15.30h en 17.30h werd voorzien. Douchen, even wandelen, eten (of was het omgekeerd, het eten was trouwens heerlijk) en dan een eerste verrassing.... De Vwooze kon het niet laten, er moest en zou wat avondanimatie plaatsvinden: 'Eeuwige roem', dat was het spel dat we dit weekend zouden spelen, in navolging van het gelijknamige TV1 programma. Enig verschil is dat het daar om ex-topsporters gaat en bij ons om nog actieve topsporters! Eerste proef: met één been op een paaltje staan. Dré als medeorganisator had thuis al duchtig geoefend, hij won, of wat dacht je? De tijden varieerden van 1 seconde tot 43 seconden: dus Stanny, dit was niet om ter snelst, maar om ter traagst. Dan de hartslagproef: je hartslag op gelijk welke manier omhoog brengen en zo snel mogelijk op de helft laten teurgzakken. Er werd gepompt, gelopen, gesprongen, gespurt, sommigen kwamen meer dood dan levend terug binnen. Dré was hier ook weer de winnaar: hij had zijn hartslag op 180 gebracht om amper een dikke halve minuut later al terug op 90 te staan, wat een recuperatievermogen! Voor sommigen (niewaar Vwooze) was deze proef een avondvullend programma. Nadien konden we eindelijk aan de Chimay. We hielden het braaf want 's anderendaags wachtte de koninginnenrit en omstreeks 23.30h gingen we slapen. We wilden eerst een 130 km doen tot we in de bar twee Hollanders ontmoetten, zij hadden die dag 150 km gedaan met zijn tweetjes aan 22/h gemiddeld. Dat moeten wij met zijn achten ook kunnen en gaven Michel de opdracht de GPS te installeren voor een rit van ruim 150 km met daarin de Ballon d'Alsace: 9 km aan 7% gemiddeld stijgingspercentage (een Chimay is 6,8 %, dat moeten we redden).
7.30h was het uur van opstaan om dan om 8.00h aan de ontbijttafel te verschijnen. We kwamen niets tekort aan de ontbijttafel, maakten een lunchpakket voor onderweg en dan snel ons fietsplunje aan. Het zonnetje scheen maar het was fris. Volgens Michel was het eerste gedeelte het zwaarste, met vanaf ongeveer 60 km de Ballon d'Alsace. Vanaf het hotel was het eerst een mooie afdaling door het dorp maar al snel volgde een eerste nijdige klim waar we de beentjes al meteen konden testen. En zo kregen we er nog enkele op onze boterham zodat er al flink wat cartouchen werden verschoten! Op de Ballon gingen alle registers open, Dré, Stanny, Bart en ikzelf gingen er in een strak tempo vandoor. Ik kon vrij goed aanklampen maar enkele km voor de top werd er niet meer met cartouchen geschoten maar met bommen gegooid: demareren, tussenspurten, lopen op de trappers, ... ik besloot in eigen tempo door te gaan en zag Dré eerst bovenkomen voor Stanny en Bart of was dit laatste andersom? Enkele minuten later was de Vwooze boven, Guy VDB trok ook goed zijn streng en Luc stoempte zich rustig aan de zijde van Polleke naar boven. Aangezien het boven erg koud was, er lag zelfs nog sneeuw, besloten we om binnen onze boterhammekes op te eten. Het vervolg van de rit was ook erg mooi, steeds op en af. Uiteindelijk zaten we ruim 6h20' op de fiets en de teller stopte op 152 km. en 2500 hoogtemeters. Dit na een zinderende finale, vanaf het dorp tot het hotel, vrij steil omhoog en een viertal km lang. Waar onze top drie die bommen blijft halen na 150 km, straffe gasten! De laatste 45' kregen we de enige regendruppels van gans het weekend te verwerken. En de pasta was nu meer dan welkom. De volgende proeven voor 'Eeuwige roem' hebben we uitgesteld naar zaterdag want een beetje rust was welkom.
De route van zaterdag zou een kleine 120 km lang zijn met 1700 hoogtemeters en volgens Michel zaten er ook een paar 'lopertjes' in. Volgens mij zijn dit een soort 'Luc Vrins Klimmetjes': 4 à 5% en 5 à 6 km: Luc op kop met een 39x16 en stoempen maar. Het werd een mooie rit en de temperatuur was ook veel zachter dan gisteren. We passeerden het skigebied van La Bresse waar nog heelwat sneeuw lag. We vonden er ook een mooi terrasje waar we onze bookes mochten nuttigen. Er werd onderweg weer flink strijd geleverd, Stanny en ikzelf vochten menig duel uit waar ik telkens in de spurt boven op een berg geklopt werd. Maar ja, Stanny is ook een jaar jonger! En de Pol, die maalde rustig zijn kilometers af, hij reed buiten verwachting behoorlijk goed, hij moet ook maar 60 kg meesjouwen natuurlijk. Hij is eerder een 'berggeittype'! We waren ook mooi op tijd terug zodat we ruim de tijd hadden om de volgende proeven van 'Eeuwige roem' af te werken. Wat toen volgde kan je gerust hilarisch noemen, als daar bewegende beelden van zouden zijn geweest, dit had ongetwijfeld toptelevisie opgeleverd. Eindelijk werd duidelijk waarom Bart die rolstoel had meegebracht, en ook de ballon van de Vwooze kwam nu uit de feestbus! Met de rolstoel moest een rondje worden afgelegd op geaccidenteerd terrein, met bochten, een lichte afdaling en een nijdige klim in de finale! Deze route had Michel niet uitgestippeld, en een GPS was ook niet nodig. De rolstoel was ook geen gewoon exemplaar maar eentje voor iemand met een halfzijdige verlamming: rechts aandrijving aan het wiel, links aan een handvat dat je naar voor en naar achter moest duwen. met datzelfde handvat kon ook worden gestuurd, al was dat moeilijk te doseren. Er werden toptijden neergezet, stuurfouten gemaakt, verzuurde linkerarmen, ..., kortom, dit was topsport! Bart was de sterkste en de behendigste. We deden ook nog een proef 'afstand inschatten': wie benaderd het dichtst 500 m met de fiets (zonder fietscomputer) en de laatste proef was een buikspierproef: om het langst met een ballon tussen de benen, met gestrekte benen zolang mogelijk de ballon van de grond houden. Je mocht geen klok aandoen zodat je niet wist hoever je stond tegenover je concurrenten. Bart zette al meteen een scherpe tijd neer: 3', Dré deed er 10" bij. Stanny liet het afweten omwille van zijn rug en de Vwooze klokte af op 2'47". We hadden afgesproken (of had de voorzitter dit beslist??) dat met deze proef dubbele punten te verdienen waren. Ik zette me schrap en ging wel 10 keer kapot maar klokte af op 3'17", oef, eindelijk een proef gewonnen! En met de dubbele punten pakte ik de derde plaats. Ook in de achterhoede werden nog lelijke smoelen getrokken, er werd gekreund en gesteund. En de toeschouwers op het terras kwamen niet meer bij! De Vwooze legde zich echter niet neer bij het verdict en zonder dubbele punten stonden hij en ik gelijk. Ne gansen avond heeft hij erover gezeurd tot we afspraken dat we een extra proef zouden doen 's anderendaags 's morgens.
Ondertussen wisten we van Anita, gastvrouw in het hotel, dat Michel de eerste rit van een tweedaagse wedstrijd had gewonnen!
Na het eten beseften we dat het al onze laatste avond was, toch maar een extra Chimay gedronken!
Op zondag had Michel nog voor een pittige afsluiter gezorgd: 70 km met 1500 hoogtemeters, dat kon nog tellen! Het weer was weeral prima en de rit was inderdaad de moeite waard. Dré, Stanny en Bart bleven maar cartouchen afschieten, Guy VDB had zijn beste dag en zorgde af en toe voor verassingen, de Pol leek ook steeds beter te worden, Luc rijdt, ondanks dat hij geen klimmerstype is, toch erg goed naar boven, de Vwooze lijkt qua schakelen net iets te veel op Jan Q. maar rijdt prima in de middenmoot, en ikzelf spaarde me een beetje om net achter de top drie te kunnen eindigen. In die finale ging het er nog zinderend aan toe, het was Guy VDB die de debatten opende, Stanny liet Dré en Bart vechten om de eerste plaats (gewonnen door Dré dacht ik), ikzelf moest nog flink strijden om de Vwooze, Luc en Guy af te houden.
Anita had nog voor een heerlijk pastaatje gezorgd, nadien snel inpakken en wegwezen was de boodschap om nog op een behoorlijk uur in Wezel aan te komen! Oh ja! Voor de volledigheid, de extra proef, 1 km met de fiets afleggen in precies 4' werd glansrijk door mezelf gewonnen (4'17" tegen 3'37" voor de Vwooze). Eeuwige roem was er voor Dré en Bart, jawel ex-aquo en geen extra proef. Het derde podiumtrapje bleef dus voor mij!
Dré en ikzelf willen iedereen bedanken voor het enthousisme tijdens deze vierdaagse! het hotel is een aanrader, info vind je op www.sportherberg.com. Michel en Anita zijn een prima gastheer en -vrouw, het eten en de bediening zijn prima, het systeem met de GPS leek steeds vlotter te lopen, met dank aan Bart. Guy, bedankt voor de yoghurtjes.
Klik ook eens door naar 'fotoboek' waar je alle foto's kan bekijken en op je eigen computer kan zetten. Wil je foto's afdrukken, ga met een USB-stick of DVD bij Dré langs. Dan kan hij de gevraagde foto's in de hoogste resolutie bezorgen. Nu zijn deze 'verkleind' zodat de kwaliteit om af te drukken erop achteruit is gegaan

We wensen ook de Vwooze alvast veel succes in de Iron Man van Lanzarote, een hele triatlon!