vrijdag 8 mei 2009

geslaagde hoogtestage in de vogezen

Voor onze vijfde hoogtestage, die toch een jubileumkarakter had, trokken we dit keer naar de Vogezen. Geen gesleur met eten en drank, enkel bagage en fietsen hadden we aan boord, oh ja, ook nog een rolstoel, maar daarover verder in dit artikel meer! Donderdag 23 april was het vertek gepland. De gelukkigen waren: Polleke, Vwooze, Guy VDB, Stanny, Bart, Dré, Luc en Marco di Bevero
Bedoeling was van om 6.00h onderweg te zijn, en jawel hoor, zelfs ik stond te wachten op de feestbus, zodat we stipt op het voorgenomen uur konden vertrekken. Voor mij ook de gelegenheid om mijn nieuwe auto eens te testen over een langere afstand. Ik zou voor de feestbus rijden, ik had immers een GPS aan boord.... In Brussel miste ik al een afrit richting Namen, de Vwooze niet zodat ikzelf, Stanny en Guy VDB al meteen op achtervolgen waren aangewezen. Als dat maar geen voorbode was voor de volgende dagen op de fiets....Ik ging er vanuit dat we ter hoogte van Namen de bus wel zouden te pakken hebben. Niets was minder waar, in Luxemburg sukkelden we in een file toen we hen bijna te pakken hadden. Geen nood, we zouden mekaar treffen aan het tweede tankstation in Luxemburg. De planning was om daar nog effe goedkoop te tanken en een boterhammetje te eten en een koffietje te nuttigen. Draaide toch even anders uit.... Ik ging er van uit dat we dezelfde autostrade moesten volgen, niet dus, met als gevolg dat wij 15 km verder toch besloten 'te keren'. Hiermee uiteindelijk toegevend aan de smeekbede van mijn GPS-madam. Om een lang verhaal kort te maken, we zagen de feestbus terug in Plombières les Bains, bij het hotel: le grand chêne! hilariteit alom uiteraard, maar de wraak op de fiets zou zoet zijn, nam ik me voor! Maar we zaten nog steeds op schema, iets na 13h waren we allen ter plaatse, en dat hadden we zo voorzien, dus geen man overboord.
Dré had gezorgd voor lekkere sandwiches met kaas en hesp, Anita en Michel, onze gastheer en -vrouw, zorgden voor de koffie. Nadien snel onze fietsoutfit aangetrokken en de drinkbussen gevuld, hongerig als we waren naar onze eerste klimkilometers. Michel installeerde de GPS en ik had uiteraard een alibi om deze niet op mijn fiets te moeten monteren, waar zouden we dan terechtkomen en wanneer... Hij voorzag voor ons een 'rondje' wat golvend en een kleine 70 km lang. Ideaal om er in te komen. Dré nam de GPS voor zijn rekening, af en toe wat moeten zoeken maar voor de rest een prima gadget. Eén probleem, het toestel ontregelde dermate Dré zijn spikplinternieuwe fietscomputer met hoogtemeting en zijn hartslagmeter, dat het voor Dré hierbij zou blijven. Maar de rit was mooi, op het einde werd er al goed doorgetrokken, en we waren net op tijd terug voor een kommetje pasta dat na elke rit tussen 15.30h en 17.30h werd voorzien. Douchen, even wandelen, eten (of was het omgekeerd, het eten was trouwens heerlijk) en dan een eerste verrassing.... De Vwooze kon het niet laten, er moest en zou wat avondanimatie plaatsvinden: 'Eeuwige roem', dat was het spel dat we dit weekend zouden spelen, in navolging van het gelijknamige TV1 programma. Enig verschil is dat het daar om ex-topsporters gaat en bij ons om nog actieve topsporters! Eerste proef: met één been op een paaltje staan. Dré als medeorganisator had thuis al duchtig geoefend, hij won, of wat dacht je? De tijden varieerden van 1 seconde tot 43 seconden: dus Stanny, dit was niet om ter snelst, maar om ter traagst. Dan de hartslagproef: je hartslag op gelijk welke manier omhoog brengen en zo snel mogelijk op de helft laten teurgzakken. Er werd gepompt, gelopen, gesprongen, gespurt, sommigen kwamen meer dood dan levend terug binnen. Dré was hier ook weer de winnaar: hij had zijn hartslag op 180 gebracht om amper een dikke halve minuut later al terug op 90 te staan, wat een recuperatievermogen! Voor sommigen (niewaar Vwooze) was deze proef een avondvullend programma. Nadien konden we eindelijk aan de Chimay. We hielden het braaf want 's anderendaags wachtte de koninginnenrit en omstreeks 23.30h gingen we slapen. We wilden eerst een 130 km doen tot we in de bar twee Hollanders ontmoetten, zij hadden die dag 150 km gedaan met zijn tweetjes aan 22/h gemiddeld. Dat moeten wij met zijn achten ook kunnen en gaven Michel de opdracht de GPS te installeren voor een rit van ruim 150 km met daarin de Ballon d'Alsace: 9 km aan 7% gemiddeld stijgingspercentage (een Chimay is 6,8 %, dat moeten we redden).
7.30h was het uur van opstaan om dan om 8.00h aan de ontbijttafel te verschijnen. We kwamen niets tekort aan de ontbijttafel, maakten een lunchpakket voor onderweg en dan snel ons fietsplunje aan. Het zonnetje scheen maar het was fris. Volgens Michel was het eerste gedeelte het zwaarste, met vanaf ongeveer 60 km de Ballon d'Alsace. Vanaf het hotel was het eerst een mooie afdaling door het dorp maar al snel volgde een eerste nijdige klim waar we de beentjes al meteen konden testen. En zo kregen we er nog enkele op onze boterham zodat er al flink wat cartouchen werden verschoten! Op de Ballon gingen alle registers open, Dré, Stanny, Bart en ikzelf gingen er in een strak tempo vandoor. Ik kon vrij goed aanklampen maar enkele km voor de top werd er niet meer met cartouchen geschoten maar met bommen gegooid: demareren, tussenspurten, lopen op de trappers, ... ik besloot in eigen tempo door te gaan en zag Dré eerst bovenkomen voor Stanny en Bart of was dit laatste andersom? Enkele minuten later was de Vwooze boven, Guy VDB trok ook goed zijn streng en Luc stoempte zich rustig aan de zijde van Polleke naar boven. Aangezien het boven erg koud was, er lag zelfs nog sneeuw, besloten we om binnen onze boterhammekes op te eten. Het vervolg van de rit was ook erg mooi, steeds op en af. Uiteindelijk zaten we ruim 6h20' op de fiets en de teller stopte op 152 km. en 2500 hoogtemeters. Dit na een zinderende finale, vanaf het dorp tot het hotel, vrij steil omhoog en een viertal km lang. Waar onze top drie die bommen blijft halen na 150 km, straffe gasten! De laatste 45' kregen we de enige regendruppels van gans het weekend te verwerken. En de pasta was nu meer dan welkom. De volgende proeven voor 'Eeuwige roem' hebben we uitgesteld naar zaterdag want een beetje rust was welkom.
De route van zaterdag zou een kleine 120 km lang zijn met 1700 hoogtemeters en volgens Michel zaten er ook een paar 'lopertjes' in. Volgens mij zijn dit een soort 'Luc Vrins Klimmetjes': 4 à 5% en 5 à 6 km: Luc op kop met een 39x16 en stoempen maar. Het werd een mooie rit en de temperatuur was ook veel zachter dan gisteren. We passeerden het skigebied van La Bresse waar nog heelwat sneeuw lag. We vonden er ook een mooi terrasje waar we onze bookes mochten nuttigen. Er werd onderweg weer flink strijd geleverd, Stanny en ikzelf vochten menig duel uit waar ik telkens in de spurt boven op een berg geklopt werd. Maar ja, Stanny is ook een jaar jonger! En de Pol, die maalde rustig zijn kilometers af, hij reed buiten verwachting behoorlijk goed, hij moet ook maar 60 kg meesjouwen natuurlijk. Hij is eerder een 'berggeittype'! We waren ook mooi op tijd terug zodat we ruim de tijd hadden om de volgende proeven van 'Eeuwige roem' af te werken. Wat toen volgde kan je gerust hilarisch noemen, als daar bewegende beelden van zouden zijn geweest, dit had ongetwijfeld toptelevisie opgeleverd. Eindelijk werd duidelijk waarom Bart die rolstoel had meegebracht, en ook de ballon van de Vwooze kwam nu uit de feestbus! Met de rolstoel moest een rondje worden afgelegd op geaccidenteerd terrein, met bochten, een lichte afdaling en een nijdige klim in de finale! Deze route had Michel niet uitgestippeld, en een GPS was ook niet nodig. De rolstoel was ook geen gewoon exemplaar maar eentje voor iemand met een halfzijdige verlamming: rechts aandrijving aan het wiel, links aan een handvat dat je naar voor en naar achter moest duwen. met datzelfde handvat kon ook worden gestuurd, al was dat moeilijk te doseren. Er werden toptijden neergezet, stuurfouten gemaakt, verzuurde linkerarmen, ..., kortom, dit was topsport! Bart was de sterkste en de behendigste. We deden ook nog een proef 'afstand inschatten': wie benaderd het dichtst 500 m met de fiets (zonder fietscomputer) en de laatste proef was een buikspierproef: om het langst met een ballon tussen de benen, met gestrekte benen zolang mogelijk de ballon van de grond houden. Je mocht geen klok aandoen zodat je niet wist hoever je stond tegenover je concurrenten. Bart zette al meteen een scherpe tijd neer: 3', Dré deed er 10" bij. Stanny liet het afweten omwille van zijn rug en de Vwooze klokte af op 2'47". We hadden afgesproken (of had de voorzitter dit beslist??) dat met deze proef dubbele punten te verdienen waren. Ik zette me schrap en ging wel 10 keer kapot maar klokte af op 3'17", oef, eindelijk een proef gewonnen! En met de dubbele punten pakte ik de derde plaats. Ook in de achterhoede werden nog lelijke smoelen getrokken, er werd gekreund en gesteund. En de toeschouwers op het terras kwamen niet meer bij! De Vwooze legde zich echter niet neer bij het verdict en zonder dubbele punten stonden hij en ik gelijk. Ne gansen avond heeft hij erover gezeurd tot we afspraken dat we een extra proef zouden doen 's anderendaags 's morgens.
Ondertussen wisten we van Anita, gastvrouw in het hotel, dat Michel de eerste rit van een tweedaagse wedstrijd had gewonnen!
Na het eten beseften we dat het al onze laatste avond was, toch maar een extra Chimay gedronken!
Op zondag had Michel nog voor een pittige afsluiter gezorgd: 70 km met 1500 hoogtemeters, dat kon nog tellen! Het weer was weeral prima en de rit was inderdaad de moeite waard. Dré, Stanny en Bart bleven maar cartouchen afschieten, Guy VDB had zijn beste dag en zorgde af en toe voor verassingen, de Pol leek ook steeds beter te worden, Luc rijdt, ondanks dat hij geen klimmerstype is, toch erg goed naar boven, de Vwooze lijkt qua schakelen net iets te veel op Jan Q. maar rijdt prima in de middenmoot, en ikzelf spaarde me een beetje om net achter de top drie te kunnen eindigen. In die finale ging het er nog zinderend aan toe, het was Guy VDB die de debatten opende, Stanny liet Dré en Bart vechten om de eerste plaats (gewonnen door Dré dacht ik), ikzelf moest nog flink strijden om de Vwooze, Luc en Guy af te houden.
Anita had nog voor een heerlijk pastaatje gezorgd, nadien snel inpakken en wegwezen was de boodschap om nog op een behoorlijk uur in Wezel aan te komen! Oh ja! Voor de volledigheid, de extra proef, 1 km met de fiets afleggen in precies 4' werd glansrijk door mezelf gewonnen (4'17" tegen 3'37" voor de Vwooze). Eeuwige roem was er voor Dré en Bart, jawel ex-aquo en geen extra proef. Het derde podiumtrapje bleef dus voor mij!
Dré en ikzelf willen iedereen bedanken voor het enthousisme tijdens deze vierdaagse! het hotel is een aanrader, info vind je op www.sportherberg.com. Michel en Anita zijn een prima gastheer en -vrouw, het eten en de bediening zijn prima, het systeem met de GPS leek steeds vlotter te lopen, met dank aan Bart. Guy, bedankt voor de yoghurtjes.
Klik ook eens door naar 'fotoboek' waar je alle foto's kan bekijken en op je eigen computer kan zetten. Wil je foto's afdrukken, ga met een USB-stick of DVD bij Dré langs. Dan kan hij de gevraagde foto's in de hoogste resolutie bezorgen. Nu zijn deze 'verkleind' zodat de kwaliteit om af te drukken erop achteruit is gegaan

We wensen ook de Vwooze alvast veel succes in de Iron Man van Lanzarote, een hele triatlon!

5 opmerkingen:

  1. mooi verslag Marc , laten we hopen dat de Vwooze in de Vogezen de ultieme conditie te pakken heeft gekregen.
    We zullen met z´n allen duimen voor een plaatsje op de eerste bladzijde van de uitslag van Lanzarote.

    Succes Vwooze !!

    Luc

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Amai, het verslag is zoals de vier dagen gewoon af.Chapeau aan alle Vogezendeelnemers.Grt.Stanny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het was leuk om jullie verslag te lezen. Maar ik denk dat jullie weekend nog leuker was. Gullie zijt straffe gasten.
    bob

    BeantwoordenVerwijderen
  4. een leuk verslag voorzitter het waren 4 leuke fiets dagen . de avondanimatie was vermoeiend maar supperleuk. de thuisblijvers hadden alweer ongelijk . volgend jaar misschien het echte hooggebergte (ventoux ) of zo
    groeten dré

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ATHLETE 1 vermeulen, guy RANK 234/164/131 AGE/DIV 42/40-44 SWIM01:22:35 BIKE 06:45:30 RUN 04:01:10TOTAL 12:25:04

    PUIK WERK VWOOZE! RESEPCT VAN HET FAT TEAM.

    BeantwoordenVerwijderen