maandag 30 november 2009

achtkamp brasschaat.Paul Van Riel wint wintersporten


Zondag 29/11/2009 veldrit achtkamp
Na een regenachtige week was het dus tijd voor de “cyclocross”. Het parcours lag er op sommige plaatsen enorm slijkerig bij, met decimeterdiepe plassen. Enorm moeilijk om de juiste trajecten te vinden. Ik nam (omdat ik wat laat was) aan de rechterkant plaats bij de start, naast favoriet Peter Willemsen. De slechtst denkbare plaats, maar door het gering aantal deelnemers bij de veteranen is de start zelden belangrijk. Het startschot knalde. In de eerste bocht hing ik ongeveer achtste, ik zag dat mijn opponent Koen Verberck, die links startte, de kopstart had genomen. Ik mocht de kopgroep niet lossen, en na de kleine aanloopronde hing ik in het wiel van Koen. Eén versnelling op de zompige wei volstond om Koen uit het wiel te rijden. Nu was het kwestie het tempo zo hoog mogelijk te houden en geen grote fouten te maken. Dit lukte mij aardig, ik kwam zelfs bijna aan het wiel van mijn ploegmaat Eric, een doorgewinterde veldrijder die blijkbaar zijn dagje niet echt had. Tot ik in een greppel toch even bleef steken en mijn ketting afliep. Een euvel waar ik hooguit tien seconden mee verloor, wel genoeg voor Eric om terug uit mijn zicht te verdwijnen. Ik heb hem niet meer teruggezien. Vooraan streden Peter Willemsen en Benny Van Gansen verwoed voor de eerste plaats. Het pleit werd in het voordeel van Benny beslecht, hij maakte geen enkele fout en was de sterkste. Hij won alle fietsnummers van deze achtkamp. Een verdiende winnaar dus, vóór Peter en Eric, het verwachte podium. De laatste ronde was voor mij genieten, ik kon rustig rondrijden en zag langs de lijn mijn supporters van het WOP (Wezels Omslagpunt) Marco en Dré, en den Hans en de Peter van DECLO (een Loenhouts sportclubje van niet meer zo jonge medemensen). Dank voor de aanmoedigingen jongens. En uiteraard een fiere Old Coach, en de gelaarsde sponsor Young Charly, die later met Else Belmans en een fenomenale Wouter Van Der Mast nog twee keer mochten juichen. Ik was enorm blij met deze achtste eindoverwinning bij de veteranen, vermoedelijk de zwaarst bevochten voor mij.
Volgend jaar afspraak voor de 61ste editie van de achtkamp, voor mij één der mooiste en best georganiseerde sportwedstrijden van Brasschaat en omstreken. Een aanrader voor elke echte sportman/vrouw.

maandag 23 november 2009

Studio Brussel MUSIC FOR LIFE Rode Kruis

onze Bart gaat weer voor een zware uitdaging:
MONT VENTOUX - GENT
Registratienummer RK…

Voor het derde jaar op rij zet ik mij op een sportieve manier in voor deze actie. Ik fiets van de Mont Ventoux naar Gent (1.025 km.) in 5 dagen. Ik vertrek zaterdag 19/12/2009 in Malaucene (als het weer mij toelaat vanaf de top van de Kale Berg) en mijn aankomst aan het glazen huis in Gent is gepland op woensdag 23/12/2009 (voor het exacte uur tast ik ook nog in het duister). Op mijn blog kan je het verloop van mijn rit volgen.
Vorig jaar bracht mijn fietstocht Gent-Parijs-Gent (720 km) € 1.250 op en het jaar daarvoor mijn wandeltocht van Koksijde Bad naar Leuven (210 km) € 1.325.
Met jullie financiële bijdrage hoop ik dit jaar minstens evenveel bijeen te fietsen.

Voor deze tocht kan je mij en de actie sponsoren door;
- het sponsorblad/geld mij terug te bezorgen
- het sponsorgeld te storten op rekeningnummer
001-4640930-41
Bij mijn aankomst geef ik het totale bedrag af aan het glazen huis in Gent.

Voor info, reisverslag en reacties;
www.bloggen.be/bart_montventoux_gent
bartvanlerberghe@skynet.be
Bart Vanlerberghe
Kapellensteenweg 18/4
2920 Kalmthout
0499/132643

winterduatlon lichtaart 22/11/2009






uitslag:
1Bram Vleugels.............1.08.06
2Greeven kevin............1.09.49
3Van Hemelen Flilip....1.09.50
......
9Dré Billet .....................1.13.25
18 Van Den Kinschot Raf.1.17.43
22Marc Bevers...............1.20.29
23Vermeulen Guy..........1.20.35
......
44Edmonds Rik ..............1.39.51
verslag van de man in de wedstrijd:
We waren nog eens met een mooie delegatie naar lichtaard vertrokken , het had nachts nog wel wat geregend maar het parcour was goed berijdbaar . Maar het was zwaar we reden van de ene helling naar de andere ieder zou hier op zijn plaats uitkomen lekker in het wiel gaan zitten pakt hier niet wanneer ge boven uw tempo rijd moet ge er op de hellingen direkt af
Ondaks de mooie lokatie slechts een 50 vertrekkers
. De eerste loop 3km ging constant op en af en de hartslagen gingen al direkt de hoogte in , ik liep en beetje in niemandsland de kopgroep een 20 tal man liep al vlug weg en de volgende groep liep toch een beetje te traag .
Daar speelde al een hevige strijd af tussen de overige omslagpunters ze volgde kort bij elkaar in de buurt Raf kwam als 2 de binnen maar moest van schoenen wisselen en de Max liep hem voorbij den Voezen Bolt volgde op korte afstand hij moest nog een beetje roderen , het duurde wel lang pas de 4 fietsronde kwam hij op gang dus daar moet nog aan gewerkt worden .
De voorzitter probeerde bij de raf aant te pikken maar werd door ketingproblemen achteruit geslagen zelf zo ver dat Voezen em te pakken kreeg , de 2 de loop zou nog spannend worden .
Ikzelf kon wel wat plaatsen opschuiven maar had gevoel dat ik konstant in het rood aant rijden was . Ik was al blij dat ik de 2 de loop tegen niemand meer moest strijden en vrij rustig kon uitlopen , de Raf volgde op vrij korte afstand en heeft reusel goed verteert .Voor de laatste podiumplaats van de omslagpunters zou het nog spannend worden ,de Max en de Voezen liepen zij aan zij de laatste ronde kijkend op elkaars hartslagmeter soms al eens vragen hoe hoog zitte gij .De Voezen heeft het verschillende keren geprobeerd weg te lopen maar dat liet de Max niet zomaar gebeuren , en als ge de Max mee naar de spurt neemt dan word het heel moeilijk en ik kan het weten het zal voor de volgende keer zijn Voezen , blijven trainen dan lukt het misschien wel op de molenbergen , heb gehoord dat het de laatste keer zou zijn.
Achteraf werd er nog veel uit te doeken gedaan maar dat is niet allemaal voor plublikatie vatbaar maar twas in ieder geval plezant , misschien en tip voor het clubfeest wie weet .
groeten watje Dré

achtkamp Brasschaat 22/11/2009


Paul van Riel wint de veldloop en komt op gelijke stand met koen verberck
22 november 2009 veldloop achtkamp Brasschaat
De veldloop zorgt gewoonlijk voor weinig verrassingen. Wij moesten starten na de dames, waar An Aernouts, de zus van tri- en duatleet Bart, weinig tegenstand ondervond en autoritair won. Ik was zinnens niet te snel te starten, even de kat uit de boom kijken. Na 500 meter het tempo wat verhogen, en kijken wie er volgt. Bleek Peter Weyns nog in mijn spoor te lopen. Dit tempo aanhouden, en dan maar zien wat deze “Dalton”, en dus ploegmaat van mijn tegenstander voor het eindklassement Koen, er van ging maken. Na een kleine kilometer moest Peter ook afhaken, ik maakte mij op voor een solotocht. Wat mij meer interesseerde was hoe Koen presteerde. Hij liep op een vierde plaats, achter een naar de tweede plaats oprukkende Peter Willemsen. Het scenario verliep spijtig genoeg in mijn nadeel, toen FAT-man Willemsen inderdaad de tweede plaats overnam, en de ene Dalton de andere liet passeren. Aan de finish was ik dus eerste, de favoriet voor de veldrit volgende week, Peter Willemsen tweede, en Koen Verberck derde, voor Peter Weyns, Alex Van Thillo en mijn Chedymaten Dré Schrans en Eric Van Steerteghem.. In de algemene rangschikking staan Koen Verberck en ik bijgevolg samen eerst, degene die de ander klopt met de veldrit, wint de achtkamp. Prettige spanning voor de toeschouwers, niet zo prettig voor Koen en mij. Hopelijk wordt de veldrit (en dus ook de achtkamp) niet door pech beslist, maar wint zondag de sterkste. Aangezien zowel Koen als ik niet de meest begenadigde veldrijders zijn, zullen wij vermoedelijk voor een vierde plaats strijden, ik schat de kansen ongeveer fifty-fifty. De podiumplaatsen van de veldrit zullen verdeeld worden onder Willemsen, Van Steerteghem en Van Gansen.
Groeten
Paul

dinsdag 17 november 2009

nog een omslagpunter gesignaleerd....‏Halve marathon Kasterlee

verslag van onze poweratleet luc Vrins
Inderdaad, in de parel der Noorderkempen was het vorig weekend weer de jaarlijks wederkerende halve en hele marathon van Kasterlee. Na de zware duathlon van Reusel was dit voor mij het moment om mijn loopconditie nog eens te testen. Daags voordien mijn tijden van de vorige edities op de halve marathon nog eens bekeken. Als alles meezit zou het toch minstens even goed moeten worden maar daar dachten de weergoden helemaal anders over. Het had die nacht en die morgend nog flink wat bijgeregend. Het zou dus baggeren worden.
Al van bij de start redelijk snel vertrokken om uit de grote drukte te zijn ( 1250 man ). Moet ik dit tempo aanhouden om aan de 1h 37 min te komen van vorig jaar? Dat kan nie dacht ik, maar toch nog maar wat aangeklampt. Goed halverwege ging het me al iets beter af en zat ik vlot op schema maar dan moesten we nog door de zeer vettige boswegen op naar de Hoge Mouw. ( ne flinke kuitenbijter ) . Het laatste gedeelte was nog licht golvend en alles vlotjes afgebonjourd. Met een tijd van bijna 1h 34 min moest ik in deze omstandigheden flink content zijn.

uitslag zie http://www.marathonkasterlee.be/

gr.
poweratleet Luc

maandag 16 november 2009

achtkamp Brasschaat: Paul Van Riel op koers




zondag 15 november kogelstoten en 1500 m. hardlopen



Een goede kogelstootprestatie was voor mij cruciaal om de rol met Koen Verberck voor het hoogste podium niet te lossen. Koen stoot normaal verder dan ik, belangrijk was het dus dat er zo weinig mogelijk atleten tussen ons zaten. Na een korte opwarming was het mijn beurt. De ring lag nat en ietwat glibberig. Eerste poging, aanschuiven en stoten. Een aanvaardbare worp van rond de 9 meter. Terwijl de kogel werd teruggebracht door Koen, “dweilde” superhelper Dré Schrans de ring droog. De tweede poging was ongeveer even ver als de eerste. Alles zetten op de derde worp. Concentratie, aanschuiven, stoten. Een goed gevoel, maar ik zie niet goed waar de kogel neervalt. Iets voorbij de 9 meter dacht ik. De officials maten 9m50 cm, één van de verste afstanden in mijn veteranencarrière. Voorlopig een tweede plaats, met enkel nog Peter Willemsen, die niet gekend staat als een indrukwekkende kogelstoter, en Koen Verberck die moeten werpen. Peter gooit net geen 8 meter, wat hem een 10de plaats oplevert. Hiermee wordt hij normaal op een definitieve achterstand gezet voor het eindklassement, tenzij Koen en ik beiden door de Mexicaanse of een andere griep worden geveld één der volgende weken. Als laatste stoot dus Koen, en inderdaad, als enige gooit hij over de 10 meter. Een verdiende overwinning voor mijn sympathieke tegenstander.
In de 1500 m zijn de rollen omgedraaid, daar moet Koen de schade proberen te beperken. Rond de middag wordt het startschot gegeven. Ik loop meteen op een eerste plaats, maar het tempo is niet hoog. Bij het buitenlopen van het stadion versnel ik een beetje. Een atleet die ik niet ken (het blijkt Alex Vanthillo te zijn) volgt mij kort. Dan nog maar iets sneller, en aan het keerpunt aan de obelisk hang ik toch al een tiental meters voor de rest. Als ik dit tempo aanhoud komt er niemand meer terug, dat weet ik uit ervaring. Als ik terug de piste opdraai, met nog 500 m te lopen, heb ik een geruststellende voorsprong. Gewoon tempo houden en op routine uitlopen. Ik zie achter mij een schitterend duel om de tweede plaats tussen de Peters Willemsen, die blijkbaar een echte achtkamper aan het worden is (hij gaat hier al zijn vierde podiumplaats behalen), en Weyns. Na een beklijvende spurt haalt Peter Weyns het met een borstlengte (of hoe zeg je dat?) voorsprong op de andere Peter. Koen Verberck wordt vierde. Een fijne zaak voor mij. Met nog twee proeven te gaan, en twee punten achterstand, ziet het er plots goed uit voor mij. De achtkamp zal beslecht worden in de laatste proef, de veldrit, want tijdens de veldloop volgende zondag gaat Koen niet veel plaatsen verliezen.
Groeten
Paul

zondag 15 november 2009

veldloop Gooreind 14/11/2009

uitslag masters 40 +
1 kerstens michiel..........20.30
2Bartholomeeusen Eric..20.47
3 D'Hondt Herman..........21.11
....
12billet dre.......................23.16
14paul van riel.................24.24
17 voezen bolt..................24.36

......
27 simons jan....................30.25
verslagje:
naar jaarlijkse traditie ( reeds mijn 8st deelname ) het veldloopje van de gav in Gooreind meegelopen vroeger was dat uit sympathie voor de jan Q. van de GAV maar nu is dat een goede voorbereiding voor de duatlons en vind het ook wel een leuk parcour veel afwisseling en dan kan ik mijn spikes ook nog eens gebruiken . Had samen met voeze het parcour verkent en lag er mooi bij en we besloten geen spikes aan te doen , ik had niet veel goesting en de Voeze had zijn 3 paar sokken niet bij ( zijn spikes zijn 3 maten te groot) Ook paul van Riel stond aan de start maar dat was echt uit sympathie voor de GAV . We waren rustig gestart want een veldloop liegt niet ge komt toch op uw plaats terecht , de eerste 3km ging vrij vlot 11m30 maar het 2de deel was er weer veel verval had zelf de indruk dat de Voeze terug kwam hij eindigde slechts op een dikke minuut van mij , de nieuwe hartslagmeter en de vele trainingtips beginnen vruchten af te werpen , of zou zijn schuilnaam daar iets mee te maken hebben voezen BOLT
bij de inschrijfging werd er wel raar opgekeken ,maar hij hield voet bij stuk door te zeggen familie van heel ver. hij komt misschien nog wel in Runners World , want daar was ook een verslaggever met fotogaaf ter plaatse , de Paul liep op hartslag 145 toch nog netjes 15 km/u een doorgedreven training voor de achtkamp die zijn vruchten al afgeworpen heeft met en 3 de plaats in het kogelstoten en een 1 st. pl. in de 1500 meter hij heeft nog slechts 2 puntjes achterstand in het klassement dus hij zit op koers voor het eindklassement . twas een leuke wedstrijd en zo lang ik kan lopen zal ik proberen mee te doen , er zijn zelfs deelnemers van plus 70 jaar we kunnen nog wel een tijdje mee
groeten watje Dré

vrijdag 13 november 2009

duatlon Grobbendonk 11-11-2009


uitslag:
1Smolders johan ........1.11.30
2Busch William...........1.11.34
3Put Jan.......................1.13.5
...
21Billet Dré..................1.18.55
46Vermeulen Guy.......1.24.58
verslag van man in de wedstrijd:
Winterduatlon Grobbendonk vroeger een klassieker voor de omslagpunters maar tegenwoordig een beetje in de vergeethoek geraakt door een echte powermanduatlon van reusel in de zelfde periode, ik had geluk dat de vooze zijne knie had geblesseerd anders was ik weeral alléén op schok geweest ,nie dat ik daar iets mee in zit vanaf de start is het toch ieder voor zich.
In grobbendonk zit de mot er ook in , maar één reeks meer wegens te weinig deelnemers .
Toch nog een 140deelnemers aan de start de eerste loop 3.4 km in 14.10 is zelfs geen 15 / u meer , ik zal er mee moeten leren leven dat het stillaan wat minder snel zal gaan en blij mag zijn dat ik er nog tussen mag hangen de Vooze had ondanks dikke knie vrij goed gelopen 15.26 . Bij het fietsen kon ik tempo goed volgen maar iets forceren lukte niet echt twas wel een echt mtb parcour met leuke singletracks ,spectaculaire afdalingen en klimmetjes , de voozze had goed gefietst was opgeschoven van de 76 pl. naar de 43 plaats . De tweede loop mijn sterkste onderdeel werd ik gelijk door 3 man voorbij gelopen zal maar denken dat het gasten zijn die 20 en 30jaar jonger zijn . De Voozze was content hij stond mooi op het eerste blad . Ik was ondanks alles ook wel content na een lekkere verse soep en een leffe voor de vooze waren we nog voor den donkere thuis ,groeten watje Dré
volledige uitslag :http://www.ktt.be/

woensdag 11 november 2009

WAAR DOE IK HET TOCH ALLEMAAL VOOR? verslag van de duatlon in Reusel

Dat flitste meermaals door mijn hoofd tijdens deze toch weer zware wedstrijd. We zouden met 5 clubleden aan de start staan maar Vwoozen Bolt had pijn aan de knie en moest verstek laten gaan. Zodoende, ikzelf om ruim 8h gepakt en gezakt met mijn fietske naar de Luc. Want je hebt wat nodig voor zo'n wedstrijd, mijn ervaringen van twee jaar geleden indachtig. Achteraf bekeken had ik veel te veel bij aangezien het parcours er vrij goed bijlag. Rond kwart voor 10 arriveerden we ter plaatse en even later zagen we ook Raf en Ronnie (niet van de Raf en Ronnie show) aankomen. Voor hen was het de eerste keer dat ze zich aan dergelijk lang evenement waagden. Mijn voorbereiding was niet optimaal verlopen: gans de week wat verkouden en verder 4 weken geleden een hamstringletsel opgelopen en daardoor nog weinig kwaliteit kunnen trainen. Maar toch achtte ik me min of meer klaar voor de strijd. Luc liep ook wat stressy rond omdat hij voor het eerst klikpedalen op zijn MTB had gemonteerd en op zaterdag nog nagelnieuwe fietsschoenen was gaan kopen. Daarover maakte hij zich nogal ongerust, zijn voet uit het pedaal klikken, liep nog wat stroef. Eerst in een hangar, waar toch heelwat meer ruimte was dan twee jaar geleden in het tentje, ons verder geprepareerd, de juiste outfit aangetrokken en naar de starlocatie. Even de remmen en helm laten keuren en nog snel even opwarmen. Er was weinig wind en de zon scheen, de omstandigheden waren dus gunstig. Mekaar nog wat moed ingesproken en stipt om 11h ging het startschot en vertrokken we voor 15km lopen - 60km MTB en 7,5km lopen. Niet te fel vertrokken, een tempo gezocht waarvan ik het gevoel had dat het altijd wat sneller kon maar niet forceren. Toch ging de hartslag al snel naar 165 en hoger. Als ik omkeek zag ik Luc vrij dichtbij blijven, Ronnie was ook niet ver en Raf pakte het nog rustiger aan. In de derde ronde leek Luc plots uit het gezichtsveld verdwenen, bleek achteraf dat hij dringend een grote boodschap moest doen! na 1h07' arriveerde ik na het lopen in de wisselzone, wisselen van schoenen, nog eens drinken van mijn AA energy, helm en bril op en op weg voor de 60km MTB. Van Dré heb ik geleerd dat je in het begin van het fietsen eens goed moest rondkijken. Kwam er al snel eentje vlot voorbij, aanklampen was de boodschap maar al snel besloten dat dit te snel was met de bedenking: 'er komen er nog waarbij ik kan aanpikken'. en inderdaad, zo fietste ik lang in een groepje van een 4 à 5 renners aan een behoorlijk tempo, dacht ik toch. Het parcours lag er in vergelijking met twee jaar geleden behoorlijk bij al waren er wel enkele echt rotte stukken waar je van de fiets moest. Maar waar zat de rest, ik was ervan overtuigd dat die allemaal achter mij zaten! Tot ik in de 4e ronde Luc inhaalde die te voet stond: platte voorband! Toen dacht ik nog dat hij in de derde ronde was platgereden en ik hem nu dubbelde omdat hij te voet stond. Niets was minder waar: bleek dat Luc en Ronnie heelwat sneller hadden gewisseld dan ik (Den Dré hoor ik nu al denken dat dat niet moeilijk is) en dat ik hen nooit gezien heb met het fietsen. Ver kunnen zij na de wissel niet weggeweest zijn maar ver genoeg blijkbaar. Van Luc hoorde ik achteraf dat Ronnie de eerste twee ronden vreselijk tekeer ging en dat hijzelf was meegegaan. Vanaf de derde ronde ging het wat rustiger en zouden ze samen zijn gebleven tot Luc platreed. Maar goed dat hoorde ik allemaal pas achteraf. Ikzelf durfde de laatste ronde niet meer voluit gaan omdat ik links en rechts al een beginnende kramp voelde opkomen. Uiteindelijk kwam ik binnen na 2h35' fietsen. Ik had het gevoel dat ik een behoorlijk tempo kon lopen voor het slotgedeelte, ik naderde al snel mijn voorganger maar dat duurde niet lang: krampen tot achter mijn oren, stilstaan, proberen te stretchen, proberen te stappen maar niets lukte nog. Ik ging er vanuit dat ik genoodzaakt was om op te geven en ik was al op de terugweg tot ik Wim Van Looveren tegenkwam: hij was al gewassen en gestreken, maar had materiaalpech gehad, vandaar. 'Ik mocht niet stoppen' zei hij, 'ik heb dat in Brasschaat ook al gehad, sebiet kom je er terug door'. Van zo'n ervaren man moet je dat dus aannemen en inderdaad, na een vijftal minuten taffelen, terug stillekes beginnen wandelen en verderop wat dribbelen om uiteindelijk terug iets te doen dat op lopen leek. Die tweede loop werd dus wel min of meer een martelgang hoor. Uiteindelijk finishte ik nog net binnen de 4h30' en zag daar tot mijn grote verbazing Ronnie staan! Hij was al een tiental minuten binnen! Hij verkeert in goeie conditie na zijn verplichte rust van een aantal weken toen hij helemaal gaar getraind was! Maar de laatste maanden is hij nagenoeg semi-professioneel bezig: met bloednames, met een trainer, met schema's, enz..... De aflossing van de wacht? Afwachten, want zo snel laten wij ons nog niet opzij zetten hoor, maar in ieder geval een mooie prestatie van hem. En hoe verging het Raf? Hij had de tweede loop ook af te rekenen met krampen en eindigde ergens rond de 4h36'. Nadien nog genoten van een betere douche dan twee jaar geleden en de pasta die we kregen aangeboden smaakte heerlijk. Besluit van deze dag: dat de Ronnie heel goed bezig is, dat de Luc in prima conditie is en getuigt van een prima duurvermogen, en dat hij prima op schema zit voor 'de hel van Kasterlee', dat de Raf ook nen doorbijter is maar dat wisten we al. En wat mijzelf betreft, dat de voorbereiding optimaal moet zijn om hier naar behoren te presteren maar de omstandigheden in acht genomen: dat ik content moet zijn met deze uitslag en er niet meer in zat. En de bedenking: Waar doe ik het toch allemaal voor? Dat ik het eigenlijk zelf niet zou weten, want er zijn leukere dingen dan 4h 30' afzien en de dagen erna zo stijf zijn als een planken op de koop toe nog ziek worden ook!
Twee dagen later (gisterenavond 10/11/'09) zit ik thuis met een stevige buikgriep met alles erop en eraan, heeft dat beestje zondag al zitten broeden? Feit is dat je na zo'n wedstrijd veel vatbaarder bent voor grieptoestanden.
Tot binnen enkele weken t.g.v. de winterduatlon van Go like Hell! Be there!

UITSLAG:

1. Nick Baelus: 3h34'12"
.....
17. Walter Aerts: 4h01'36"
....
28. Eric Peeters: 4h09'22"
....
38. Ronnie Perdaen: 4h18'02"
55. Marc Bevers: 4h29'46"
64. Luc Vrins: 4h36'09"
65. Raf V.D. Kinschot: 4h36'10"
....
79. Jan Van Staay: 5h07'06"

dinsdag 10 november 2009

achtkamp Brasschaat 2009




verslag van onze ijzersterke tijdrijder Paul Van Riel

Vandaag de “lange” tijdrit, een prestigieuze proef die bij de echte hardrijders in het rood staat aangestipt. Zo ook bij mij, ik had dit jaar harder getraind dan de vorige, het moest er alleen nog uitkomen die dag. Vanaf 9 uur vertrekt stipt om de minuut een atleet, de eerste was meteen één van mijn vorige week vernoemde “concurrenten” voor een podiumplaats, Geert Wouters. Hij reed 9’48”, meteen een referentietijd, daar de winnende tijd vorig jaar 9’42” was. Eerst de tijdritten van mijn zonen bekijken, dan een half uurtje opwarmen, het “bochtenstuk” van het parcours nog eens verkennen, mijn wedstrijdkleren aandoen, en dan, tot juist voor mijn start terug op de rollen. Ik moest om 10u28 vertrekken, dat dacht ik althans. 10u22, nog 6 minuten. Plots kwam mijn zoon aangelopen, roepende dat ik binnen 2 minuten moest vertrekken. Ik moest inderdaad om 10u24 starten, dus meteen mijn wedstrijdfiets genomen en vliegensvlug naar het startpodium. Gelukkig stond de klok van de organisatie een dikke minuut achter, zodat ik toch nog een minuutje had om mij klaar te zetten (koershandschoentjes nog aandoen, schoenen vasttrekken en de ketting op de juiste versnelling leggen). 10 seconden later het startsein, en zo snel mogelijk een comfortabele snelheid zoeken. 43-44 km/u zonder forceren op het eerste stuk, dus met de bochten. Na anderhalve kilometer draaide ik de lange rechte weg op. 2 km rechtdoor nu, een tempo zoeken dat juist haalbaar is, en dat blijven ronddraaien. 41-43 km/u kon ik aanhouden zonder mij echt pijn te doen, het was heel lichtjes wind mee, dit was een goede snelheid. 250 m vóór het keerpunt kwam ik de topfavoriet voor het nummer, de één minuut voor mij gestarte Benny Van Gansen tegen. Volgens mijn berekening heb ik daar een vijftal seconden voorsprong op hem, dat ziet er fantastisch uit. Bijna in stilstand het keerpunt genomen, en dan het rechte stuk van 3 km, dus weer die snelheid zoeken, nu wel lichtjes windop. 38-39 km/u, als ik dit kan volhouden, en soms nog eens even de 40 kan halen, dan ziet het er heel goed uit. De “chicane” op een kleine kilometer van de finish nog, en dan alles geven richting laatste bocht, zo’n tachtig meter van de eindmeet. Bocht genomen, nog eens rechtstaan en spurten (voor zover dit nog kan) tot op de meet. Meteen hoor ik speaker Alex Van Haecke (Vlaamse acteur, bekend van menig Vlaamse televisieserie, en regisseur/acteur van het Theater Zeemanshuis) roepen dat het verschil tussen Benny en mij slechts 75 honderdsten van een seconde is, maar ik ben te moe om te horen in wiens voordeel. De ontnuchtering volgt snel, het is in Benny’s voordeel, 9’34”06 tegen 9’34”81. Miljaar, één keer meer rechtstaan op de trappers… . De teleurstelling is echter kort als ik de tijden van de andere favorieten hoor, die allen na mij zijn gestart, en allemaal op 15 seconden of meer eindigen. Ik heb één van mijn beste tijdritten gereden, en eindig op minder dan 1 seconde van veruit de sterkste fietser van de veteranenreeks. Ik had vooraf direct getekend voor dergelijk resultaat.
Voor het algemeen klassement ben ik, zonder tegenslag, terug in de running voor de eerste plaats, iets waar ik vorige week eigenlijk al niet meer op gerekend had. Veel, zoniet alles, zal afhangen van het kogelstoten volgende zondag. Het belooft alleszins een zeer spannende strijd te worden tussen Koen, Peter en mijzelf. Prettig voor de toeschouwers, iets minder prettig voor de betrokken atleten. Het kogelstoten zondag zal allicht gaan tussen Benny Van Gansen, Koen Verberck en P. De Moed, de overwinning in de 1500 m zal vermoedelijk betwist worden tussen Geert Wouters (als hij niet te serieus geblesseerd is) en mijzelf.
Groeten
uitslag
1Van Gansen Benny......9.34.06
2Paul Van Riel................9.34.81
3Geert Wouters.............9.48.06
klassement veteranen :
1Peter Willemsen................12
2Verberck Koen...................13
3 paul Van Riel......................16
dikke proficiat pol gij zijt als goede wijn die word met de jaren beter , spijtig van die paar tienden
seconden , maar in het eindklassement maak toch nie veel uit gij zijt nie te kloppen
groeten dré

dinsdag 3 november 2009

Achtkamp Brasschaat 1/11/2009


verslag van man in de wedstrijd paul
Achtkamp Brasschaat, tweede dag : 200 m spurt en verspringen.
200 m spurt en verspringen, twee proeven die de meeste veteranen doen huiveren. Ook ik had schrik, vooral van de 200m. Na een goede opwarming, met enkele spurtjes, werd ik aan de startlijn geroepen. Drie, twee, één… ik was vertrokken voor mijn jaarlijkse spurtexploot (??) Het leek, althans voor mijn beperkte spurttalent, redelijk goed te gaan. In de bocht zo dicht mogelijk bij de lijn lopen, in de rechte lijn alles geven. Mezelf over de finish gooien, en meteen mijn elektronische eindtijd aflezen. 28.44 seconden, slechts 12 honderdsten trager dan vorig jaar. Als het verval niet sneller gaat, loop ik op mijn 60ste nog onder 30 seconden… Een vierde tijd bij de veteranen was mijn deel, ik kon daar alleen maar tevreden mee zijn. Koen Verberck was de verdiende winnaar.
Dan direct naar de verspringstand om mijn aanloop uit te meten. Tussen twee wedstrijd-reeksen bij de junioren kon ik een viertal “proefaanlopen” doen. Ik kwam telkens op de plank uit, dus dat zat goed. Een beetje in beweging blijven, en dan was het mijn beurt. Concentratie, aanloop van 17 passen en de sprong. 4m56, niet goed genoeg. Na de eerste sprongenreeks hing ik op een vierde plaats. Tweede sprong, zelfde scenario als de eerste, en 4,60 m. Wel een goed gevoel bij het springen, maar het zou toch minstens 20 cm verder moeten. Nog steeds een vierde plaats. Derde sprong, nu alles geven. Aanloop, sprong en … 4,66 m. Een heel regelmatige reeks, maar één uitschieter zou beter zijn. Weer een vierde plaats in de uitslag, twee keer net naast het podium. Het verspringen werd overigens gewonnen door FAT’er Peter Willemsen met 5,00 m, groot kandidaat voor de eindoverwinning Koen Verberck werd derde.
Volgende zondag de 6,3 km tijdrijden, hopelijk wel voor het podium, al is de tegenstand niet mis met Benny Van Gansen, Peter Willemsen, Erik Van Steertegem en Geert Wouters (in willekeurige volgorde).
Groeten
Paul VR