dinsdag 22 december 2009

DE AVONTUREN VAN 2 OMSLAGPUNTERS IN DE HEL

Zondag 20/12/2009 Hel van Kasterlee

Ik had slecht geslapen, was om 2 uur al naar de klok aan het kijken om op te staan. Om 4 uur dan maar begonnen met boterhammen te smeren, de inhoud van de sportzakken nog eens checken ( voor de 5de of 6de maal ), mijn drinkenbussen gevuld... en dan maar op tijd vertrokken want het was beginnen te sneeuwen. Het zou wel eens een lange dag kunnen worden...
Na enige tijd kwam ik de Ronny ( Perdaen) tegen. Ik zag al onmiddellijk dat ook hij ( en ook de organizatoren) met veel vraagtekens zat. Zou het het nog veel gaan bijsneeuwen, gaat de zon er vandaag doorkomen... ? Stipt 8 uur vertrokken voor een eerste rondje van 15km. We ( Ik en Ronny ) vonden het verstandigst om maar samen te blijven en niet te snel te vertrekken. Voorbij Prinsenpark in de open vlakte waaide en sneeuwde het verschrikkelijk, het was achter mekaar weg kruipen, maar de sfeer in ons groepje bleef er wel in. Tijdens de wissel speelde ik de Ronny kwijt : op zich niet zo erg want het fietsen zou toch ieder op zich moeten doen. Tot ieders grote verbazing vertelde men ons dat er geen 4 grote rondes gefietst moesten worden maar 7 kortere. De totale afstand (105 km) zou ongeveer hetzelfde blijven maar de zwaarste stroken zouden er uit zijn omwille van de veiligheid. Een beslissing van de organisatie en politie waar naar mijn mening het iedereen mee eens was. Het fietsen ging me in het begin niet af . De vastgereden sneeuw, de spiegelgladde boomwortels en de keiharde sporen maakte het fietsen bijna ommogelijk voor mij. Ik werd dan ook tegen wil en dank voorbij gestoken door nogal wat andere waaghalzen. Maar valpartijen bleven niet uit. Regelmatig zag je er ene tegen de grond gaan. Ook ik smakte regelmatig tegen de grond. De ene keer al wat harder dan de andere keer. Ik heb zelfs met het vallen ne volledige spreidstand gemaakt ( à la Kim Clijsters). Al goed maar dat niet veel mensen dat gezien hebben want voor een bijna 50-tiger is zoiets niet zonder gevolgen. De voorlaatste ronde ontmoette ik mijne ervaren coach (de vwooze) in de wisselzone. Dat was voor mij al een hele mentale opkikker. Achteraf zei hij dat hij er al veel eerder had kunnen zijn maar omwille van de parcourswijziging was het iets later. Rond 14h15 zat het fietsen er op en begaf ik me naar de wisselzone waar mijne coach klaar stond om me mee op weg te helpen voor het laatste deel nl 2 rondekes van 15 km lopen in een laag sneeuw van meer dan 10 cm. De eerste ronde raapten we verschillende anderen op. Het leek erop of we waren goed bezig, ik moest dan ook nooit stoppen aan een drankpost want de guy zorgde er wel voor dat mijn drinkenbus gevuld was. De taak van een goede begeleider moet hier wel benadrukt worden: drinkbussen vullen, een mop tappen, de sneeuw afvegen van de km-bordjes, chocolade uitdelen...De tweede ronde was er eentje op karakter. De benen begonnen zwaar te wegen en het begon stilaan terug donker te worden. Het einde was inzicht, al van ver hoorde ik de ambiance in de sporthal. Ik bereidde me al een beetje voor op een warm onthaal in de hal. Juist voor het binnen komen zag ik nog de Ronny ( gewassen en gestreken) , hij was een half uur eerder aangekomen met een tijd van rond de 9 uur. Proficiat Ronny!! Het binnenlopen was voor mij een kippevel moment. Een bommevolle zaal enthousiastelingen en een hees geroepen speaker schreeuwen je over de streep met een tijd van 9h 32 . Kort nadien overliep ik voor mezelf nogeens het verloop van deze ganse dag. Ik moest tevreden terug kijken op deze zware dag die trouwens perfect georganiseerd was in deze barre weersomstandigheden.

groeten,
Poweratleet Luc en coach vwooze Bolt

citaat uit website "hel van Kasterlee":
Atleten die de “hel van Kasterlee” overleven, kunnen zich met recht en rede ‘duathleet’ noemen. To be “een watje” or not to be “een watje”, that’s the question.

Ronny liet maandagmiddag telefonisch nog het volgende optekenen: "ik begin precies toch een beetje stijf te worden!" Jawadde, bij het idee alleen al!

Foto's van dit evenement vind je op: www.winterduathlonkasterlee.be

uitslag:
Er waren 168 finishers, ruim 40 deelnemers gaven op en bijna 50 zijn zelfs niet gestart! Dit om duidelijk te maken dat Wat Ronny en Luc presteerden een straffe stoot is! RESPECT!!!!

1. Chris maes: 6h47'36"
.......
108. Ronny Perdaen: 9h04'10"
.......
134. Luc Vrins: 9h32'37"

6 opmerkingen:

  1. Amaai jongens, ik heb de foto's bekeken, dit was echt de hel! prachtig gedaan, geniet van een welverdiende rust! Maar niet te lang, anders verdwijnt de basisconditie!!! Ik ben een fiere voorzitter!!! En wat die watjes betreft, ik ken mijn plaats! Nederigheid van mijnentwege is zeker gepast!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Luc, knappe prestatie! Ik ben komen kijken (maar heb je niet herkent). Het was een echte Hel en je mag je inderdaad terecht een duatleet noemen, jawadde!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hell froze over !!!

    Ge moet het maar doen, knap gedaan gasten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Amai Luc,Ronny
    Nu kun je echt zeggen dat je geen watje bent.Bij zo een weer doorgaan is echt klasse en karakter.Echt bewondering voor jullie.Ook een pluim voor de Voeze das ook geen watje met zo een weer de mannen blijven steunen.Respect gasten.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Proficiat Ronny en Luc. Fantastische prestatie, jullie zijn, samen met den Bart, de helden van het Wezels Omslagpunt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. proficiat Ronny en Luc jullie hebben er wel eentje uitgekozen voor aan de kleinkinderen te vertellen, zo een prestatie in die omstandigheden grenst aan het onmogelijke . De woppers zijn meer en meer en clubje aant worden van echte poweratleten , uitgezonderd en paar watjes , maar ge moet uw plaats kennen he Luc, nog voor iedereen en gezond en sportief 2010 toegewenst , proost .
    watje dré

    BeantwoordenVerwijderen