woensdag 28 april 2010

OVER BARSTEN MAAR NET NIET BUIGEN: verslag Antwerp marathon van de voorzitter

Pffft, weer een zware ervaring rijker! Een marathon, het blijft een zwaar beest om te temmen. Ik had enkele doelstellingen vooropgesteld: 1. beter doen dan mijn ruim 3h28' van twee jaar geleden. 2. binnen de 3h20'. 3. als het effe kon, rond de 3h15'. De voorbereiding was goed geweest: geen training moeten overslaan wegens ziekte of blessure, 5x per week kunnen trainen sedert februari '10 en in totaal sedert 1 januari 833km gelopen. Dit is ruim 200km meer dan twee jaar geleden. Op zaterdag voor de wedstrijd heb ik vooral plat gelegen in het zonnetje en uitvoerig mijn gerief klaargelegd, voor mij een bezigheid waarin Dré me met lengtes klopt. 's Avonds mijn boterhammekes met banaan en poepgelei al klaargelegd, nog pasta gegeten en nog een portie overgehouden voor zondagochtend. De tank moest immers goed gevuld zijn! Om half elf gaan slapen maar toch een ietwat onrustige nacht gehad. Opgestaan om kwart voor zes en onmiddellijk mijn boterhammekes verorberd, dan op mijn crosstrainer om een kwartiertje los te lopen. Nadien was het tijd voor de spaghetti maar deze wrong toch wat tegen, ik concludeerde dan maar dat de tank vol was. Na een laatste drukoefening op het toilet met Dré vertrokken naar Schoten Park en Ride om daar tram 3 te nemen naar Linkeroever. Daar troffen we een aantal collega's van Kadodder die aan de aflossing zouden meedoen. met Dré ondertussen alle mogelijke scenario's doorgenomen maar 1 ding stond voor mij vast: ik was er klaar voor! Eén kapitale fout heb ik gemaakt: ik kwam op het lumineuze idee om zonder mijn steunzolen te lopen. In de Kievitloop was dit me goed bekomen maar deze ging maar over 10km en ik had schrik voor te veel blaren.

Een half uurtje voor de start gingen we naar de startzone: ik zou bij de blauwe ballon blijven met een tempomaker die zich richtte op 3h15', Dré zou de gele in de gaten houden om rond de 3h30' uit te komen. Ik wist ook dat om deze tijd te lopen ik per kilometer 4'37" zou moeten lopen en elke 5km moest doorkomen rond de 23'. Na de opwarming en wat stretching en nog een knuffeltje voor Dré, klonk dan eindelijk het startschot. Vlot gestart maar omdat de blauwe ballon nog wat op zich liet wachten en ik enkele km borden miste, had ik niet echt een idee van mijn tempo. Ik zag een loper met zo'n giga Garmin om zijn pols, hij zei me dat we 13,7km/h liepen, ruim te snel dus. Zodoende kon ik mijn hartslag wat laten zakken en wachten op de tempomaker. Deze kwam bij me na de Waaslandtunnel waar ik mijn eerste supporters ontwaarde: Anit en Guy! Na een 15 tal km zat ik nog perfect op schema: 1h09'12", dit was 23'04" per 5km. Toch kreeg ik het moeilijk omdat mijn knie al sedert km 10 opspeelde, een gevolg van zonder steunzolen te lopen. Preventief had ik een pijnstillertje in mijn loopbroekje gekleefd (met ducktape!) omdat ik wel vaker last van mijn knie heb. Ergens in Wilrijk, in de buurt van een drankpost, beslis ik om deze in te nemen. Maar onhandig als ik ben en terwijl ik de tape eraf trek, scheurt het plasticje en verdwijnt het tabletje tussen de honderden schoenen rond de blauwe ballon..... Mentaal toch een tikje. Gelukkig speelde Bart, onze bevoorrader voor redder in nood, hij ging bij een local gewoon enkele pijnstillers vragen. Of deze nu echt gewerkt hebben, zal ik nooit weten maar erger werd het niet. Mijn tussentijd bij het halve marathonpunt zag er nog steeds goed uit maar de ballon had ik, na mijn traditionele plaspauze, al wel laten gaan: net geen 1h38'. Als ik vlak zou blijven lopen zou ik rond de 3h16' uitkomen..... Toch wist ik toen al dat dat er niet inzat omdat ik al langs alle kanten te veel pijn had. Ik keek toen al erg op tegen de resterende tweede helft en vroeg me af wanneer ik zou crashen om dan ergens boven de 3h30' uit te komen. Eigenlijk ging ik er toen van uit dat Dré bij me zou komen. Toch kraakte ik niet echt, mijn tussentijden liepen wel wat op maar niet met minuten: bvb km 20 tot 25 ging in 24' om daarna stilaan richting 25' te gaan. Ik bleef me maar afvragen wanneer ik in kramp zou schieten, wanneer mijn knie het niet meer zou houden, kortom, wanneer zou de crash komen? In het Rivierenhof had ik het heel moeilijk en daar was de steun van Bart die constant met zijne koeimelker met flink gevuld mandje (energydrink, water, gellekes, bananen) en een flinke dosis peptalk naast me reed, onontbeerlijk! Ook de Guy deed zijn duit in het zakje: hij vond dat ik er nog heel goed uitzag, dat er vele anderen waren die er veel mottiger bijliepen....!!!!! Tja, dan kan je er weer effe tegenaan, dan sleept men je er weer even doorheen..., en dat was nodig. Ook Jan Q. stond, cameraatje in de aanslag, ergens bij het begin van Rivierenhof! Ondertussen hoorde ik ook van Bart dat Dré op schema bleef maar het toch ook wat moeilijker kreeg. Niet dat dat me geruststelde, een marathon loop je niet tegen iemand anders maar vooral tegen jezelf. Na het Rievierenhof ontwaarde ik plots nog wat bekend volk die uitzinnig 'komaan Marco' riepen! Paul VR, Fran en de Vwoozen Bolt! Deugddoend mannen! En ondertussen bleef die marathon maar duren: nog een bruggetje ergens aan de Slachthuislaan, een bruggetje aan Den Dam, kopwind aan het Tjingtjansplaain.... Nu liep ik geen 12km/h meer....39km, 40km met de aanmoedigingen van Anit, waar is dat bord van 41km??? Eindelijk, Tinne en ons Hilde: "wat is er mooier dan een marathon lopen op je 24e huwelijksverjaardag" had ik haar nog meegegeven! Of zij er ook zo over dacht???? Je mag 2x raden....Toch nog eens aanzetten, de boog van GVA in zicht.... wat duurde dat nog lang..... 42km, ik ben op de Suikerrui, nog 200meter: totale pijn, net geen krampen, spurtje? Ik heb de indruk dat ik voluit ga, maar krijg mijn benen niet meer omhoog.... de collega's van Kadodder beginnen te gillen (jawel, allemaal dames) ergens aan de linkerkant van de laatste 100 meter, ......nog even de schijn hooghouden.....finish..... Een lid van de snorrenclub hangt een joekel van een medaille om mijn hals, ik val bijna voorover...... Man wat ben ik stuk...voldaan? Ik voel alleen maar pijn.....mijn tijd? 3h22' en nog wat seconden....even in beweging blijven... waar blijft den Dré??? De klok tikt...daar komt hij de hoek om en finisht nog een minuut binnen de 3h30'....Zijn verhaal las je gisteren al...Opdracht volbracht, ik ben content! Had ik de lat te hoog gelegd? Ambitieus zijn mag toch, niet? 250e plaats op een kleine 1500 finishers, 24e op 160 in de categorie +50. Natuurlijk ben ik content, ik heb vaak aan mijn oudste zus gedacht die al vier jaar doorbijt in de marathon van het leven.... Dan is 42km lopen peanuts, enkele dagen stijf en we maken al weer plannen voor volgende wedstrijden.....

Aan hen die ons sponsorden ten voordele van Kadodder thuisbegeleiding: BEDANKT! Samen verzamelden we ongeveer 1000 Euro!

dinsdag 27 april 2010

marathon Antwerpen 25/04/2010


verslag van man in de wedstrijd
2010 het jaar dat ik 50 jaar zou worden moest het er eindelijk eens van komen , na lang de verhalen van mijn collega duatlonners aant horen hoe mooie het is om en marathon te eindigen, ondanks helemaal choko te zijn moest het er ook eens van komen . Ik ging het hele voorjaar alles op marathon zetten , geen fietsen geen duatlons ( en daar had ik het echt moeilijk mee ) alleen maar lang en traag lopen , gelukkig was ik niet alleen samen met onze voorzitter Marco en de Sis Bevers hebben we elke zondag vanaf februari de lange duurloop gelopen , tot 3 uur lang . De voorbereiding was goed verlopen , we hadden het schema zonder zware blessures kunnen afwerken , we waren er helemaal klaar voor . Zondag om 7 u vertrokken , het weer was lekker iets te warm misschien maar daar hou ik wel van . De start was rustig 1800 vertrekkers voor een marathon dat gaat vlot . De eerste 2 km bleef de hartslag rustig , maar dan de konijnenpijp in liep de hartslag al dierekt op tot 160 en hij wou maar heel traag terug zakken op de kaaien moest al tientallen lopers voorbij laten gaan . Na 10 km kwam ik door in 48. 36 iets te snel voor mijn vooropgesteld schema van 12 km/ u. Het stuk naar de halve kreeg ik het een eerste keer lastig, had moeite met 12 / u te blijven onder hartslag 160 .
Tussen kilometer 16 en 21 liepen er nog maar eens tientallen voorbij . Bij het 21 km punt
1u 43 .57 . Het tweede was de bedoeling stillaan beginnen te versnellen , maar dat ging steeds moeizamer , gelukkig had ik veel begeleiders ( daarvoor dank Bart Annemie en Guy ) die mij van alle drank en eten op mijn wenken bedienden . Kilometer 30 , tijd 2u 28. 11 zat ik nog altijd goed op schema van 12 km/ u maar versnellen zat er niet meer in . Tot kilometer 40 ging het nog redelijk naar omstandigheden , de laatste 2 km waren er teveel aan , niets meer genieten allen nog afzien en overals pijn , elke stap was er een dichterbij de finish maar ze wogen steeds zwaarder , de laatste 2,2 km in 13 minuten zegt genoeg .Ik was al blij dat ik bij kilometer 35 zo gene klop kreeg anders had er niet goed uitgezien . De finish was fantastisch en echt kippenvel moment ik strompelde in de armen van de max en werd zowaar een beetje emotioneel van .
Eindtijd 3u 29.12 doel bereikt , maar het was zwaarder dan gedacht . de Max zijn tijd 3u 22 . 26 sec was niet volgens zijn schema maar hij ging zijn verhaal zelf wel brengen.
Van de 10 mijl weet ik nog niet veel maar er altijd iemand en verslagje doorsturen . Na nog een paar uur doorleuteren over de wedstrijd gingen we moe en al zeer stijf naar huis . Nu 2 dagen later als alles een beetje bezonken is , zeg ik nee tegen een volgende marathon , misschien tot volgend jaar .

woensdag 14 april 2010

kievitloop bergen op zoom 11/04/2010

lopen als een kievit dat moet zalig zijn , het gevoel te hebben van bijna te vliegen
Onder dat motto zijn we naar Bergen Op Zoom getrokken voor een laatste doorgedreven training voor de grote uitdaging . Ik samen met de voorzitter en onze loopmaat de Sis Bevers zouden we voor de 10 km. gaan , kwestie van nog wat snelheid te kweken en niet te veel vermoeidheid op te bouwen . De eerste ronde van 5 km gingen we afleggen 21m. 40. ongeveer 4m. 20 / km . We gingen van voor staan in de start om toch dierekt een goed tempo te lopen , blijkbaar iets te ver want de eerste km ging in 3m. 56 , ons wijselijk een beetje laten uitzakken want wilden een negatieve split lopen. De volgende kilometers gingen goed op schema het kan bijna niet anders met de max want hij een perfekt gevoel voor het juiste tempo te lopen ( zou ne goeie zijn voor éne met een ballon in de marathon ) . De 2 de ronde zouden we 20m. 50 proberen te lopen . De eerste 3 km. gingen perfekt op schema ondanks de felle tegenwind . de laatste 2km gingen we zien wat het nog lijden kon km. 4 ging in 3m.45 de laatste 3m.50/ km. we konden tevreden zijn we hadden toch 2 km gelopen gelijk ne kievit en niet gelijk ne ouwe veteraan van 50 plus. De Sis had een pr. record gelopen door niet te snel te vertrekken en de 2 ronde het tempo vast te houden , hij geraakt stillaan ook klaar voor de 10 mijl van Antwerpen . Na een paar trapisten in de bijl, voor mij geen alcohol tot de marathon ( ik moet ergens proberen het verschil te maken ) konden we met een voldaan gevoel naar de dwangarbeiders van de hel gaan kijken , want daar zit er gene gewone tussen tis precies ne brommer als ge die ziet rijden 50 km. aan een stuk.

zaterdag 3 april 2010

duatlon lille28/03/2010: verslag van onze man ter plaatse

Deze duathlon moet ook voor mij het winterseizoen 2009/2010 definitief afsluiten. Het heeft lang genoeg geduurd. De meesten zijn trouwens al een flink eind opgeschoten in het aankomende loopseizoen van marathons en andere stratenlopen. Voor deze duathlon had ik toch nog eens gekozen voor de gewone fietshaken omdat de tweede loop slechts minder dan 2 km was en het wisselen van schoeisel geen tijdverlies mogt geven.
De eerste ronde rustig vertrokken met het lopen zodat het de tweede ronde veel plezanter is de meesten te kunnen voorbijsteken. De wissel was ook snel, maar kort daarna in het mullezand toch van de fiets gemoeten. De overige rondes was ik beter voorbereid op het technisch gedeelte van het parcours zodat ik niet meer uit mijn haken moest. Halverwege nog een goei stortbui op onze nek maar we hadden deze winter al erger dinges meegemaakt..
De tweede loop ging me ook goed af . Vooral omdat dat maar één enkel toerke was en de plaatsen toch al verdeeld waren.
Met een tijd van 1h 27min en een 56ste plaats kon (en moest) ik wel vrede nemen.

Gr.
Poweratleet Luc


uitslag:
1Busch William.................1. 13. 26
2Buts Eddy........................1. 13. 32
3Bruylands Dave...............1. 14. 36
.....
56 Luc Vrins........................1. 27. 12
......
108 Van Heck Marcel........1. 17 .12