donderdag 27 mei 2010

bestuur zwaar in de clinch te Oostmalle op zondag 23 mei '10

Korte impressie van 'de parel der Kempen' 10 mijl.
Dré heeft een nieuw hebbedingetje: een Garmin waar je alles op kan zien, behalve de girorit op de vreselijke Zoncolan! Afstand, snelheid, maximum snelheid en nog een 256tal andere functies. Dit ding moest dringend uitgetest worden. Allemaal goed en wel, maar zo'n toestelletje drukt je meteen met je neus op de feiten: als je denkt dat je ruim 15km/h loopt, blijkt dit maar 14,5 te zijn, enz.... Echt bemoedigend werkt dat dan niet hoor! Vooraf hadden we gesteld dat met weinig snelheidstraining in de benen (vooral voor Dré), de marathon van A'pen die nog maar vier weken achter ons lag en bij deze hitte, een tijd tussen 1h08' en 1h10' voor ons bevredigend zou zijn. Dit draaide ook zo uit maar als dan op het einde van de rit blijkt dat de afstand 300m te kort was (volgens Dré zijn satelietgestuurde Garmin), dan wordt het krap om binnen de limiet van 1h10' te blijven.
Wat de wedstrijd zelf betreft: wij broederlijk bij elkaar gebleven tijdens de eerste 2 ronden. In de derde ronde moest het allemaal nog gebeuren, Dré die tracht mij eraf te lopen en ikzelf die van geen buigen, laat staan barsten, wil weten! Nee hoor, ik voelde dat Dré zijn demarrages niet ver genoeg droegen en dat ik deze vrij probleemloos kon verteren. En de laatste 500m, dat zijn mijn meters: de kraan open, op kop lopen in het laatste bochtige gedeelte om overal de binnenbocht te kunnen nemen om dan in de laatste rechte lijn het genadeschot te geven. Dit laatste was echter niet meer nodig: Dré had het al begrepen en had de handdoek al gegooid, vandaar dat ik niet echt meer moest spurten! Momenten om te koesteren, meestal moet ik niet meer spurten wegens niet meer in de buurt van Dré. En ik vrees dat de wraak zoet zal zijn! Leuk Garmindetail: topsnelheid: 20,1km/h! Toch leuk, zo'n gadget!
Mooie wedstrijd in een mooie omgeving en als top of the bill, voor iedereen een grote fles Trappist Westmalle!

De degens worden verder gekruisd gedurende de volgende weken: Hoogstraten, Nijlen, Top Run,.....Dit beloven spannende maar plezante duels te worden, niet André???

Uitslag:
1. Reigel Hans.....54'17"
......
6. Bartholomeeusen Erik....58'07"
......
36. Bevers Marc....1h09'15"
37. Billet Dré.....1h09'19"
.......
150. Van Springel Ingrid.....1h54'57"

vrijdag 21 mei 2010

verslag dag 2 in de condroz

Dag 2

Na een redelijk goede nachtrust en een deugddoend ontbijt de fiets op richting een mtb tocht in één van de naburige dorpjes. Eerst zoeken naar de inschrijving, een plaatselijke schoolrefter waar niet veel volk te bespeuren was. De grote overrompeling die men in de kempen aantreft was hier ver te zoeken. We kozen voor de tocht van goed 50 km. Het parcours lag er hard en droog bij, met hier en daar een lichte kuitenbijter. Toch belette het de Vooze niet al snel kennis te maken met het droog aardoppervlak. Deze val heeft hem heel de dag achtervolgd,
“het geduvel op zijne vitessenbak”. Onderweg twee bevoorradingen waar het ook weer niet drummen was. Daar heb ik een local even geholpen met het vervangen van zijn achterband. Ik kon het niet meer aanzien hoe hij daar stond te knoeien met zijn achterwiel. Aan de soep werd ook elke keer gevraagd of we toch niet de laatste waren “ Etes-vous la dernière” het antwoord in gebrekkig Frans was als volgt “Je ne sais pas”, ik geloof wel dat ze het begrepen. Tijdens onze tocht kwamen we regelmatig een bengeltje tegen van ongeveer 11 jaar die op zijn tempo de 50 kilometer afmaalde. Ge zou het bij ons eens moeten voorstellen! Tot onze grote verbazing was bij onze aankomst ineens wel veel volk komen opdagen. Op de speelkoer van de school was zowaar een groot volksfeest aan de gang met uiteraard veel drank en spijzen! Eén van de organisatoren was zo blij met de Vlaams fietsers dat hij spontaan trakteerde met een lekker streekbier (Chimay). Al was er unanimiteit i.v.m. het bier, die van de dag voordien was veel beter. De weg terug naar het huisje verliep vrij rustig, De finale was een onderonsje tussen, “voor zover ik mij herinner” de Luc, de vooze en gvdb. Wie hier aan het langste eind trok moet ik jullie schuldig blijven. Na het binnenwerken van de eiwitten en het lekkere eten was het tijd voor eeuwige roem. Ieder had zijn proef bij, de deelname bij zijn eigen proef was volgens de pas uitgevaardigde reglementen verboden. Een verscheidenheid aan proeven, zaklopen, kogelstoten, paapgooien, tijd inschatten op de fiets, paaltje staan, gewicht vast houden met gestrekte arm, foto’s in combinatie met flesje vul. Een combinatie van brutte kracht, tactiek, geheugen, inzicht en geluk. Eeuwige roem voor 1 jaar was voor de schrijver van dit verslag, de verdere uitslag is mij niet meer bekend. Dré heeft die misschien nog ergens in zijn archief zitten. Na het spel de drank, er was immers nen bak trappist meegereisd en die mocht niet vol mee terug. Kwestie van de feestbus niet te overladen. De Paul had er ondertussen al enkele open getrokken en al snel volgde de rest. Na enkele trappisten of iets anders op tijd in bed, dag 3 zou zich al snel aanbieden!

Bart,

zondag 9 mei 2010

Hoogtestage bij onze gastvrije Waalse landgenoten in de Condroz.

Dag 1 vrijdag:

Vrijdag 30 april afgesproken met Dré om rond half één te vertrekken richting Chimay. Voor we vertrokken had Dré zijn voeten nog een recupererend badje gegeven, waar ik nog getuige van mocht zijn. Ne mens kan op zijne oude dag nog wat bijleren. Na de nodige files onderweg en enkele verontrustende telefoontjes van de Voorzitter tegen half vier aangekomen in Chimay. Wij tweeën vlug wat gegeten en ons geprepareerd, de andere hoogtestagers Max, Luc, Gvdb, Vwooze en Pb zaten reeds vol ongeduld te wachten om de vrijdagrit aan te vatten. Zij waren reeds vrijdagmorgen om half elf met de feestbus vertrokken. De Vwooze had ondertussen de streek al verkend en wist een mooi bewegwijzerde tocht van 26 km. in de omgeving. Ja, ja, wat heet bewegwijzerd,… hier en daar een pijl verdwenen met het rooien van de bomen. Op een bepaald moment leek het meer op een stevige boswandeling dan een mtb tocht. Na veel horten en stoten en de gebruikelijke schermutselingen bergop weer op de route beland. In Lompret op een zonovergoten terras genoten van een “ Chimay Blonde” van ’t vat (heerlijk biertje). Wat moet ne mens nog meer hebben!!! (al weet ik wel een paar zaken). Na de soep (Chimay Blonde) nog wat heen en weer gereden (weg bewegwijzering of gemist) en na goed 50 km. terug in het huisje van Michelle en Jan. De recupererende eiwitten naar binnengewerkt (zover ik me kan herinneren een recept van onze voorzitter) en een verfrissende douche. Aan tafel voor een meester-recept van meester-kok Dré, pasta met champignons en spek, met de nodige witte en rode wijn erbij. Voor de volgende etappe van de dag “eeuwige roem” was het ondertussen te laat geworden en besloten we dit uit te stellen tot de volgende dag. Op tijd in bed na een toch wel eerste geslaagde dag.

Bart,