maandag 7 maart 2011

Duatlon LGP: verslag van PVR

27/02/2011 – duatlon Berendrecht

Van het warme zwembad, waar ik in de voormiddag als “official” optrad bij de internationale zwemwedstrijd van Arvicola Zwemclub Kalmthout, ging het ’s middags naar de 20 graden koudere omgeving van camping “de Watertoren” in Berendrecht voor de tweede duatlon aldaar. Omslagpunters Luc Vrins, Tim Vissers, Guy Van Den Broeck en Wim Van Looveren als solo’s, en Marco en Dré als duo, waren ook van de partij.
Ik besloot de fietsronde één keer grondig (traag dus) te verkennen, kwestie van mij goed in te prenten wat de belangrijkste/moeilijkste passages van dit prachtige parcours waren. Heel belangrijk om tijdens sommige afdalingen al tijdig kleiner te schakelen om op de volgende berg niet helemaal stil te vallen. Deze verkenning doe ik trouwens liefst alleen, want aangezien ik een echte man ben, en ik dus geen twee dingen terzelfder tijd kan, kan ik niet tegelijk babbelen en het fietsparcours inprenten. Alleen dus.
Na de fietstour verkennen mij wedstrijdklaar maken, en dan wat joggen tot het tijd is om mij aan de start te zetten. Dat is de normale procedure.
De start was schroeiend hard. Ik draaide op de zowat 25ste plaats het bos in, een vijftiental plaatsen voor mij liepen de Fat-ers “KaDee” en “de Raket”. Aangezien je een oude aap geen smoelen moeten leren trekken, bleef ik kalm mijn eigen tempo lopen, zonder mij echt te forceren. Als ongeveer 18de liep ik de wisselzone binnen, en als ongeveer 15de fietste ik er weer uit.
Ik werd door enkelen ingehaald, en ik haalde er enkelen in, bleef dus rond de 15de positie fietsen. Ik zag William Busch mij op zijn eigen, ogenschijnlijk rustige manier voorbijfietsen. Hem volgen kon ik echter niet. Ik zag ook Wim Van Looveren en Bart Anthonissen mij voorbijfietsen, hen volgen lukte wel, tot ik door een gedubbelde medemens werd gehinderd en voet aan de grond moest zetten.
Na een zeer bevredigend fietsnummer reed ik op een 17de plaats de wissel in, en op eenzelfde plaats liep ik er uit, enkele tientallen meters achter ploegmaat-met-het-foute-tenuetje Wim. Ik slaagde erin Wim en nog een andere Wim (Peers) in te halen en na een strak, maar niet overtuigend loopnummer arriveerde ik als 15de in totaal, als 8ste solo en 3de master. Ver voor mij waren Jim Thijs en nieuwe master en “fietsbeest” Eddy Buts als nummers één en twee geëindigd.
Een prachtig loop- en fietsparcours, enkele Leffe’s en Hoegaardens, en last but not least drie kussen van de bevallige kiss-miss. Volgend jaar, als God het belieft, ben ik zeker terug in Berendrecht.
Groeten
Paul

Geen opmerkingen:

Een reactie posten