donderdag 28 juli 2011

Frans kampioenschap open water 1500 meter

Michèle lavigne heeft een internationale zwemprestatie geleverd.Ze werd vorige week 3de in haar leeftijdsgroep tijdens het kampioenschap open water zwemmen in frankrijk over 1500 meter, zij is klaar voor een topprestatie in de sterke peer triatlon.

duatlon Loenhout 21-07-2011




verslagje marathonman dré:
Na mijn goede prestaties in enkele stratenlopen , had ik wel goesting gekregen voor een klein duatlonneke, ik fietst wel bijna niet meer, maar in Loenhout mag er toch in het wiel gereden worden.Het weer was ideaal voor te knallen, nie al te warm 17 graden en een beetje lichte regen . Ondanks het minder goede weer toch weer bijna 200 deelnemers aan de start, met 72 duo's zou het weer loeihard gaan tijdens de 1 st. loop . Ik was voor mijn doen snel vertrokken, na 500 meter was het tempo nog 3.10 /km, na 1 km kwamen we door in 3 m 21. Het niveau van de duatlons is de laatste jaren weer sterk gestegen, ik liep samen met Paul van Riel, Walter Aerts en nog enkele anderen op misschien wel een 35 st plaats. Pas na 2 km ( 6m56 sec.) kon ik langzaam beginnen opschuiven, de Paul was reeds aan zijn opmars begonnen, wilde ik met hem fietsen moest ik weer aan de bak . Na 4.75 km( tijd 17m 16) konden we koersfietst op, vroeger was ik blij als ik kon gaan fietsen, maar nu had ik er schrik van . Moest de eerste km al flink aan de bak voor het groepje met de Pol een 10 tal sec voor ons . De 2 de ronde werd de groep als maar groter, en konden zonder al te veel protest in de wielen blijven . De 3 ronde werden we ingehaald door een paar snelle mannen, het tempo ging 5a 6 per uur omhoog . Het peleton spatte uit elkaar en door de weinige fietskilometers kreeg ik het al vlug benauwd, ik verzuurde tot achter mijn oren, geraakte op de Marsweg gewoon nie meer gedraaid en kon met veel moeite als laatste aanpikken , en was al blij dat de groep in 3 stukken brak. De 4 ronde viel het gelukkig een beetje stil de goei waren blijkbaar weg, we konden nog amper 38 rijden en dat was voor mij meer dan genoeg. voor de 2 de loop was de moral vrij laag ik dacht dat iedereen weg was, maar tot mijn eigen verbazing werd ik al vlug voorbij gelopen door Dirk Vermeeren en Bart Meeusen , gasten die de 1 st loop voor mij waren . moet tijden het fietsen wel heel kapot gezeten hebben want heb die gasten gewoon niet gezien . Kon ze nu ook niet volgen, en dacht het podium is al weg , tijd over 2 km 7m 19sec. Op de meet werd ik nog geklopt door Walter Aerts en moest me nog tevreden met een 5 plaats bij de 40 plus.
Het lopen ging goed maar het fietsen was er teveel aan, volgende keer misschien beter in duo meedoen, want moeten lossen tijdens het fietsen is niet goed voor de moral. Volgende vrijdag in Herentals 2 uren lopen en zoveel mogelijk km doen daar kijk ik meer naar uit.
loop ze en voor de liefhebbers fiets ze , ik heb er efkes genoeg van .
groeten marathonman Dré


Verslag Paul VR


Nationale feestdag 2011

Voor de achtste maal werd de duatlon van corsobuurtschap De Notelaar ingericht te Loenhout. Het was zwaarbewolkt en een graad of 18, prima weer om te sporten, de vele toeschouwers verdienden echter wel iets mooier weer. Ik had de vorige zeven edities telkens op het podium gestaan, dat was ook ditmaal mijn betrachting. Met Dirk Vermeiren, Bart Meeusen, Walter Aerts en mijn ploeggenoot in bloedvorm Dré Billet aan de start zou het een aardige klus worden om op het veteranenpodium te staan. Bij de seniors daagden als toppers Glen Laurens en de jonge Stijn Noens op.
Met ongeveer 110 solo’s en 73 duo’s gingen we om 16 u van start, en zoals steeds ging het weer snoeihard in de eerste hectometers. Na de aanvangsronde van 800 m hing ik in het gezelschap van Dré Billet, Walter Aerts, Bart Van Looveren en Steven Augustyns in ongeveer 35ste positie. Een ronde verder, na iets meer dan 2700 m, liep ik in een groepje met o.a. Steven Bogaerts, Steven Augustyns en een aanklampende Dré, op ongeveer 1 min. van Glen Laurens en de dappere Stijn Noens, en 15 sec. achter mijn FAT-maat KaDee.
Bij het binnenlopen van de wisselzone hoorde ik iemand roepen dat ik 28ste hing. Ik had 17’06” gelopen over de 4,7 km, zijnde 3’38”/km. De Kadee was 22” voor mij, het jonge geweld Stijn Noens sprong 1’38” voor mij op zijn carbonnen tweewieler. Den Dré moest 10“ op mij prijsgeven.
Op de fiets verzeilde ik snel in een groepje van 5, dat later werd aangedikt tot een vijftiental. Buiten Dirk vermeiren, die een eind voor ons fietste, zaten al de eerder vernoemde veteranen in deze groep. Na aanvankelijk mijn deel van het kopwerk te hebben gedaan, hield ik mij na anderhalve toer een tijd afzijdig, totdat er halfweg enkele knapen van achteruit demarreerden. In het wiel van de jonge Jan Vorsselmans kon ik aansluiten, achter mij was een gat dat langzaamaan groter werd. Het tempo was nu een stuk hoger dan voordien, ik moest alle zeilen bijzetten om te volgen, “kopdoen” was er niet meer bij. Een halve ronde verder passeerden we een groep van een tiental met daarin Dirk Vermeiren, die blijkbaar niet bij machte was aan te pikken. Als het tempo zo bleef, en ik niet moest afhaken, zag het er voor mij goed uit. Ik kon inderdaad met een dikke minuut voorsprong op de andere veteranen de wissel terug induiken. De resterende 2 km liep ik in 7’19”, ruim voldoende om nog 40” voor de sterk lopende Dirk Vermeiren te blijven. Bart Meeusen werd 3de, Walter Aerts 4de en den Dré vlak daarachter 5de veteraan. De zesde veteraan finishte overigens 2’25” na marathon-Dré.
Bij de seniors was Glen Laurens zoals verwacht de winnaar, met een voorsprong van ruim anderhalve minuut op de jonge triatleet van team185, Stijn Noens, en iets verderop kwam tweevoudig ex-winnaar Rob Douwen. Kris Driessens, KaDee voor de vrienden, was eerste Loenhoutenaar op een zesde plaats. Het mannenklassement werd overigens afgesloten door een siamese drieling van de sportclub DECLO, een club voor iets minder jonge atleten.
De organisatie was zoals al de voorgaande jaren weer perfect, het exotisch fruit werd weer gesmaakt, en de “après” was ook weer in orde. Hopelijk zijn we volgend jaar weer als deelnemer van de partij.

Groeten, en tot de Sterke Peer

PVR

dinsdag 19 juli 2011

Les Marmotiens - Stanny en Marco












Tussen al dit loopgeweld toch nog effe melden dat Uw voorzitter ook nog actief is hoor. Na de decompressie volgt hier een korte impressie van onze avonturen in de Alpen. We vertoefden er onder de deskundige begeleiding van vader en zoon Demeyer in een leuke Auberge in Le Freney d'Oissans. Het weer was prima, de groep was schitterend, de ondersteuning semi-professioneel! De bergen waren zwaar en leken steeds zwaarder te worden: Glandon, Télégraphe, Galibier en als toetje Alpe d'Huez.... als ik eraan terugdenk... Om een lang verhaal kort te maken, we behaalden allebei goud: netto tijd (afdaling Glandon is buiten tijdswaarneming) Stanny: 7h59' en ikzelf 8h34'. Krampen gehad tot achter mijn oren en toen we voorbij ons hotelletje reden even gedacht om binnen te rijden maar gelukkig deze gedachte onmiddellijk gebannen. Op Alpe d'Huez toch een mooie wederopstanding en met een behoorlijk gevoel geklommen. Ik blijf fietsen maar hoop het lopen toch weer te kunnen oppikken al schrikken die toptijden van onze secretaris-penningmeester me wel af!

maandag 11 juli 2011

stratenloop neerven 9-7-2011

verslagje marathonman Dré:
de stratenloop van Neerven is geen grote wedstrijd met massa deelnemers, maar al wel een klassieker op de kalender, ook de geldprijzen trekt gewoonlijk sterke lopers. Ik had me ingeschreven voor de 9 km, ondanks het doktersverbod om lang volle bak te lopen . Ik heb nog getwijfeld om mijn kinvaras ( vederlichte loopschoenen) aan te doen wegens te weinig demping, en toch ook wel een stuk kiezelweg, maar ik heb het er maar op gewaagd en omdat ze toch zo lekker lopen. De start kwam vrij onverwacht langs achter vertrokken ze al en van voor stonden ze nog stil, maar lang duurde dat niet het testosteron van die eerste rij staat gewoonlijk zeer hoog en schieten als een pijl uit een boog weg, dat we rustig gaan vertrekken zeggen we al niet meer, daar komt toch niets van in huis. De eerste km was pittig in 3.23 maar dat ben ik stilaan gewoon, we liepen in een groepje met Stef Antonissen , Wim Van Looveren , Paul van Riel en nog enkele andere . Vijftig meter voor ons liepen Jan Hendrixs en Guy Aernouts , PvR liep het kleine gaatje dicht, ik kon net volgen maar voor Stef en Wim ging het te snel, na 3 km kwamen we door in 10. 37 oftewel 3.32/ km . De 2 de ronde kwam de rustig gestarte Kris Vermeiren aansluiten, hij liep heel het groepje voorbij en trok heel de groep uit elkaar, probeerde even mee te gaan, maar voelde al direkt dat dat te vlug ging . De Jan kon nog het langste volgen maar moest toch ook passen . op einde van de 2 de ronde deed ik een extra inspanning om terug mee te zijn met de Jan tijd 2 de ronde 11. 09. De laatste ronde zou zwaar gaan worden ik voelde me niet al te best en kon met moeite het tempo van de Jan volgen, ben er zeker 3 keer deraf geweest maar kon elke keer op karakter terug aansluiten. De Paul bleef op een 30 tal meter hangen maar brak niet echt , een kleine verzwakking en de Paul was er terug bij. De laatste 500 meter was loodzwaar, maar we waren allemaal moe want de verschillen bleven hetzelfde tijd 3 de ronde 11.20 eindtijd 33.04 km tijd 3.40/ km een evenaring van mijn pr. Na mijn gebruikelijke trappisten waar ik nog altijd even slecht tegen kan
met een goed gevoel naar huis gefietst.
loop, fietst en zwem ze
groeten marathonman dré
uitslag:
7 Billet Dré..........33.04
8 Paul van Riel.......33.05
11 Van Looveren Wim ...33.45
15 Antonissen Stef.....34.25
16 Peeters Mark........34.54
20 Tim Vissers.........35.47

vrijdag 8 juli 2011

verslagen PVR; Hoogstraten en Lollepotterstriatlon

Hoogstraten 22 juni 2011

Om 18u30 ging de 26ste stratenloop van start, het was mijn 20ste deelname. Het was prima loopweer, niet te warm, er zou weer stevig “gevlamd” kunnen worden. De eerste kilometer liep ik in 3’23”, op de voet gevolgd door de 2m50 lange Tom Van Den Bergh, en enkele meters daarachter ploegmaat Dré, zoals geweten in bloedvorm. Hij riep echter dat het iets te snel ging en liet zich ietwat terugzakken. Ik hield het tempo stevig, maar na een drietal kilometer werd ik toch ingehaald door de rustig gestarte plaatselijke vedette Jan Hendrickx met in zijn spoor … marathon-Dré. Met een groepje van 5 man, waarin ook Essenaar Koen Van Gils, passeerden we na één ronde de finishlijn in 17’39”. Een 40 m vóór ons liep Bart Meeusen, en nog een eindje daarvoor Eddy Van Steenbergen en Guy Arnouts. Jan H. hield het tempo hoog, maar moest iets verder zelf afhaken, net als lange Tom. Toen bepaalde ik het tempo en na zeven km werd Bart M. bijgehaald, iets verder Eddy V.S., die meteen ter plaatse werd gelaten. Een verbazingwekkende Dré liep met zijn soepele tred nog steeds in mijn spoor. Op anderhalve km van het einde probeerde ik, voor zover mogelijk, het tempo nog wat te verhogen, maar noch Bart, noch Dré, noch de inmiddels ingelopen Guy Arnouts en Kurt Aerts gaven een duimbreed toe. Met z’n vijven draaiden we de Vrijheid op voor de laatste rechte lijn. Ik kon niet meer versnellen en werd dan ook genadeloos ter plaatse gelaten door mijn 4 medelopers. Ik finishte als 23ste (8ste master) in een tijd van 35’26”, Dré liep nog 4 tellen sneller. De gps-metingen gaven een afstand van 9km650m aan, ik had dus 3’40”/km of 16,3 km/u gelopen. De form is er dus eindelijk terug, hopelijk kan ik er een tijdje van genieten.



Malle 24 juni 2011

De Lollepotters richtten alweer de 19de editie van hun recreatieve triatlon in. Het WOP-team bestond vandaag uit Bart “Route Albert” Vanlerberghe, “Marathonman” Dré, “TRI-atleet” Luc en ikzelf, een ploeg met een gemiddelde leeftijd van bijna 50 jaar. Het ploegenklassement zouden we niet winnen, maar we zouden ons vel duur verkopen.
Vanwege het niet te warme weer, en eerlijk gezegd ook vanwege het drijfvermogen, besloot ik met een wetsuit te zwemmen. Na een belachelijke startprocedure, waarbij men eerst 200 m door gras, grind en dorens moet lopen (waarom geeft men de start niet gewoon op 10 m van de oever?) dook ik als ongeveer 30ste het water in. Even een weg zoeken waar ik niet te veel hinder van medezwemmers had, en dan rustig een degelijk tempo proberen aan te houden. Ik voelde mij ontspannen in het water, ooit was het anders tijdens de lollepotterstriatlon. Ik passeerde halfweg zelfs Geert Joris en nog een aantal anderen, de tien zwemtrainingen in mei (zijnde tien meer dan vorig jaar) wierpen duidelijk hun vruchten af. Ik kwam als 20ste uit het water, op 1’38” van de eerste, en slechts 27” na Maarten “Raket” Joris (7de) en 24“ na de 2m60 lange Tom Van Den Bergh (9de), de man in wiens gezelschap ik de laatste week al vaak vertoefde. Samen met Geert Joris vertrok ik met de fiets over de met stenen bezaaide veldweg. Na 200 m sloeg het noodlot toe, mijn fiets begon te dansen, en ik dacht dat mijn wedstrijd voorbij was. Ik reed nog enkele honderden meters met een platte achterband tot op de verharde weg, klaar om mijn vehikel in de auto te gooien en de wedstrijd als toeschouwer verder te volgen. Daar stond echter Rob VD Muysenbergh met enkele wielen. Na enig aarzelen riep ik of ik een achterwiel van hem mocht lenen, iets wat de sympathieke FAT-er direct toestond. Met een dikke minuut vertraging kon ik dan toch, in het wiel van Ken “Ouwe” Joris, mijn wedstrijd verder zetten. We passeerden enkele tientallen fietsers, een aantal nestelden zich in ons wiel, maar weinigen voelden zich geroepen om enig kopwerk te verrichten. Na een 6-tal kilometers kwam Filip “FILI” Vermeiren ons voorbijgestormd. Onze groep werd almaar groter, Tot de Fili na 10 km een demarrage plaatste met Ouwe Joris in zijn wiel. Zij namen 30 m. Aangezien zij de besten waren van onze groep, moest ik mee proberen te glippen, met zijn drieën zouden wij zeker wegrijden. Na een flinke inspanning kon ik mij in het wiel van Ken nestelen. Even uitrusten en dan meedraaien. Fili ging zo stevig te keer, dat ik hem zelfs een keer moest vragen iets in te houden. Zo konden we met drie het Park de Renesse binnenrijden naar de fietswissel, een kleine anderhalve minuut na de grote fietsgroep voor ons, met daarin Maarten Raket en Lange Tom. Ik wisselde snel en vertrok stevig, maar het duurde toch minstens een kilometer voor ik enkele lopers in het zicht kreeg. Ik passeerde Benny Carvers en nog iemand van het FAT, en nog een kilometertje verder ging ik ook Koen Van Velthoven voorbij. De FAT-ers zaten goed voorin, ze wonnen dan ook verdiend het gegeerde ploegenklassement. Ik ging verder op mijn elan, ik wilde nog zo veel mogelijk lopers bijhalen. Echter, hoe dichter bij de finish, hoe moeilijker het was om nog iemand bij te benen. Ik kon er nog enkele oprapen. Maar alhoewel ik een naar mijn gevoel sterke loopproef bezig was, werd ik op 200 m voor de eindmeet zelf nog gepasseerd door Benjamin Tuffin, die een enorme loopprestatie moest hebben neergezet. Als veertiende liep ik over de eindmeet. Wat het zonder die bandbreuk was geweest, zal ik nooit weten….

vrijdag 1 juli 2011

triatlon Oostmalle 24-11-2011

Het kon niet blijven duren!!!!
verslagje Dré Billet:
Zoals al vele jaren de laatste vrijdag van juni mijn jaarlijkse zwemtraining. Ik was met mijn ploegmaat en kozijn (sommigen denken zelf broer maar bij weten niet )voor kweet nie meer hoeveelste keer naar oostmalle vertrokken. Den Bart was maar juist op tijd klaar geraakt wegens een meniscus operatie, hij slecht één keer gelopen, maar hij zou wel zien wat hij ging doen, misschien wel op het gemak zoals zijn eerste keer bijna 20 jaar geleden kwestie van in schoonheid af te sluiten . We hadden sinds enige jaren weer een ploegje van de woppers. Paul van Riel sinds jaren een vaste waarde, nieuw opkomend talent voor het zwemmen Luc Vrins, ikzelf die denkt dat hij alles mee moet doen en den Albert( Bart) die al jaren wil stoppen maar het ook nie kan laten.
We waren weer ruim op tijd voor de start, want we denken dat we nog altijd van voor moeten staan bij de start, alhoewel we geen poot kunnen zwemmen. De pol was met een handigheidje toch in de vip zone geraakt en kon van voor vertrekken , hij zou zeer goed uit water komen maar werd door pech geveld in de eerste kiezelstrook met een lekke band. De Luc was iets voor ons uit water maar had nog wat werk met zijn pak, ikzelf en den albert waren naar gewoonte samen uit het water . Ik schatte rond de 180 a 200 plaats er hingen er echt nie veel meer achter, maar wat wil je met één keer per jaar trainen. Na een supersnelle wissel en als een raket door die dreef, der reed er precies ene met ne brommer voor mij op den 53x 12 op het puntje van mijn zaal alles geven voor te kunnen volgen, den Albert en de luc waren zelf even mijn wiel kwijt zo snel ging het . op het vliegplein geteld op welke plaats we ongeveer hingen, maar dat viel niet mee ik geraakte nog vlot boven de 115, ik dacht toen dat word moeilijk voor top 40. het fietsen ging zeer hard door het vele lopen had ik dit jaar weinig fietstraining in de benen, en hing er meer als een vlag aan en moest regelmatig een gat toerijden .We raapte verschillende groepjes op en na 39 min konden we beginnen lopen, fietstijd ongeveer 29,30 min. het lopen ging in het beging vrij moeizaam ik was toch al redelijk gesloopt door dat snelle fietsen, na een 2 tal kilometer begon het toch wat te lopen en kon ik vlot opschuiven tot een 26 plaats aan de finisch . de Pol was nog 14 aangekomen zonder lekke band zat er zelf top 5 dacht hij . Den Albert was zelf met schoenwissel slecht een 30sec na mij, maar de heren van de lollepotters hadden em niet gezien, hij ging misschien veel te snel , de luc had ook zeer goed gelopen hij eindigde op plaats 33. Door het niet zien van den Albert konden we een mooie plaats in het ploegenklassement wel vergeten. Achteraf bij het loslopen voelde ik al een stekende pijn in mijn hiel, ik dacht ergens in getrapt misschien, maar 3 dagen later bij de dokter 10 dagen verplichte rust niet lopen enkel fietsen hielspoor zij hij . Ik dacht achteraf misschien een wedstrijd teveel, te lichte flutschoentjes( geen of weinig demping ) wie zal het zeggen .
loop, fiets en zwem ze ( dat mocht ik van de dokter maar ik heb vriendelijk bedankt ik had net mijn jaarlijkse training gedaan.
groeten
gekwetste marathonman Dré