dinsdag 23 augustus 2011

Sterke Peer: verslagen: PVR - Montalbert - Marco








Een wedstrijd waar ik ieder jaar naar uitkijk, de Sterke Peer Triatlon. Door een val van de huiselijke trap, met wat kneuzingen tot gevolg, begon ik met een lichte handicap.
Nadat in de namiddag de teams van ‘t Wezels Omslagpunt twee bijna-toptienplaatsen haalden, was het nu tijd voor de solo’s. Van het Omslagpunt waren Guy V.D.B., triatleet Luc, Raf V.D.K.en, de uiteraard verklede, Paul B. van de partij.
Het weer was miezerig en nat, maar gelukkig niet te koud. Het was wel opgehouden met regenen.
Met 270 ingeschreven deelnemers zou het druk worden, het zwemmen zou weer een vechtpartij met mezelf en met anderen worden. Ik koos positie aan de rechterkant, naast mijn Declo-maat Hans, kwestie van toch niet midden in de woeste meute te verzeilen.
Iets na half 7 werd het pak op gang geschoten. Ik zat dadelijk in een deftig ritme, het was druk rondom mij, maar echt veel hinder had ik niet. Na 16’40” zette ik voet aan wal, nu zo snel mogelijk mijn wetsuit uit en de fiets op. Na een verdienstelijke wissel vertrok ik in het zog van Peter Willemsen van het FAT-team. Ik was meteen verzekerd van een sterke fietscompagnon. Na enige tijd vormde er zich een groepje van een achttal. Wij draaiden met vieren redelijk goed rond, de jonge Hans Verbist (zie ook verslagje Lollepotters) werkte weer voluit mee, een jongeman met de juiste spirit. De anderen waren blij te kunnen volgen op het parcours met enkele gevaarlijke bochten.
Met ons groepje reden we ongeveer van de 80ste naar de 40ste positie. Door een bliksemsnelle wissel vertrok ik voor Kristiaan Mertens, de 4de veteraan van vorig jaar, en de rest van mijn groepje voor de loopproef. Ik vertrok op kruissnelheid, en werd weldra ingehaald door Frank Kerstens. Frank zou voor mij de ideale gangmaker worden, als ik hem kon volgen was ik verzekerd van een sterke looptijd. Ik passeerde Stijn Bogaerts en nog enkele anderen en na een dikke kilometer kreeg ik Peter Vermeiren in het vizier, sinds dit jaar tot de veteranencategorie toegetreden. Het duurde een tijd, maar in de Schaapsdijk kon ik ook hem bijhalen en passeren. Nog altijd in het zog van Frank, en door mijn gekneusde ribben met serieuze ademhalingsproblemen, beende ik op karakter verder. Na hem vriendelijk gegroet te hebben (dat hadden we vooraf afgesproken) liep ik ook Koen Van Velthoven van het FAT voorbij. Net voor de finish werd ik gedubbeld door Lander Dircken, de verdiende winnaar van de wedstrijd, ik kon nog net vermijden dat ik door de tweede werd gedubbeld. Mijn laatste 2,4 km liep ik weer op routine en karakter. Een kilometer voor de aankomst moest ik Frank laten lopen. Als 29ste in totaal, en 2de veteraan, bereikte ik de finish. Aangezien ik niet 100% diep was kunnen gaan, was ik niet uitgeput. Uiteraard was ik weer enorm tevreden dat ik voor het derde jaar op rij een Sterke Peer-beeld in ontvangst mocht nemen. Nog even vermelden dat triatleet Luc, ten onrechte ingedeeld bij de H24, wederom de snelste was bij de H50, de Guy was hier 3de. Jammer genoeg werd van deze reeks geen podium gemaakt.
Tenzij ik nog eens van de trap duikel, tot de Viersel-duatlon op 27 augustus.

P.V.R.

Impressie Sterke Peer Triatlon 13/08/2011: clubkampioenschap

Voor de eerste keer stond ik aan de start van de Sterke Peer Triatlon. De voorbije jaren zat ik de dag van deze wedstrijd te genieten in het zonnige zuiden van Frankrijk, genietend van alles wat en mens maar kan bedenken. Dit jaar had ik mijn vakantie zo gepland (verzet) om eindelijk eens te kunnen deelnemen aan De Sterke Peer. Het was wel niet voor een volledig triatlonnetje; in de aflossingswedstrijd nam ik het fietsen voor mijn rekening. Met zwemmer Gvdb en loper Vooze stonden we met, naar mijn mening, een ijzerstrek team aan de start. Door een delegatie van de VTDL werd beslist deze wedstrijd uit te roepen tot “Groot clubkampioenschap aflossingstriatlon van ’t Wezels Omslagpunt”. Het tweede team dat zou meestrijden om de titel bestond uit zwemster Michèlle, fietser Stanny en loper Stef. Het derde team dat zich had aangeboden voor het kampioenschap werd door de delegatie niet weerhouden. Na grondig onderzoek kwam zij tot de conclusie dat dit team niet volledig uit Omslagpunters bestond; ze hadden een steengoede vreemde vis aangetrokken. Ze mochten uiteraard wel starten, maar dan Buiten Categorie.
Na het zoeken van mijn teamleden en het zenuwachtig gedoe aan de inschrijvingstafel, begaven we ons in colonne en in de regen naar de start. Hier kwamen we het andere Omslagpuntteam tegen en kon de psychologische oorlogsvoering beginnen. Is jouw zwempak niet te klein ? Is mijn gat niet te dik in mijn zwempak ? Heb jij geen regenbanden gelegd? Is jouw opzetstuur wel reglementair ? Doe jij geen thermovest aan ? Ik heb mijn regenvestje bij, jij niet ?!? Zit jouw helm niet te los ? Ik had nog een flesje witte wijn meegenomen om de laatste dorst te lessen van onze concurrenten, maar hun dorst was reeds gelest! Rond half drie kwam dan eindelijk het verlossende startschot en iedereen, de zwemmers toch, de put in. In de wisselzone heb ik van het hele zwemgebeuren uiteraard niets gezien. Eén voor één kwamen ze binnengestrompeld, Hendrik (BC) eerst, daarna Michèlle en even verderop Guy. Onze wissel was redelijk goed, die van Michèlle en Stanny ook, dus daar hadden wij niets ingehaald. Eens op de fiets voelde ik dat er wel vaart in zat. Samen met nog enkele andere die af en toe ook wat kop deden, haalden we er velen in. Het ging redelijk goed vooruit, maar als ik van kop kwam, had ik geen problemen om terug in te schuiven, dus niet snel genoeg. In de strijd voor het kampioenschap was er geen spoor van mijn concurrerende fietser Stanny en dat zou er na het beëindigen van mijn fietsgedeelte ook niet zijn. De vogels waren gaan vliegen, ik was geen centimeter dichterbij gekomen, integendeel ze waren nog verder uit gelopen. Stanny&co waren zo goed bezig dat ze inliepen op Omslagpuntteam (BC) Max&co. Na toch weer een snelle wissel tussen mij en de Vooze was het wel duidelijk wie met de titel zou gaan lopen. Bij de jonge koeters zit er toch iets meer snelheid en kracht in dan bij de oude garde. Stef liep verder weg van ons en liep ongeveer even snel dan Tim, dus de plaatsen waren verdeeld. De ploeg van Michèlle, Stanny en Stef werd verdiend Clubkampioen voor de Oldwoppers. De ploeg van Hendrik, Max en Tim finishten knap drie kwart minuut voor Stef&co maar zoals eerder vermeld (BC).
Na enkele glazen wijn, goed uitgeregend en al bibberend van de kou richting huiswaarts.
Het was weer eens fijn om aan een wedstrijdje deel te nemen. Als ik mij goed herinner de tweede al dit jaar, ik heb duidelijk de smaak te pakken! Nog even trainen op het lopen en ik kan weer een 400 horde aan!

Montalbert

Verslag clubkampioenschap BC - HC - 2/3 WOP

Vooreerst enige verklaring voor de gebruikte afkortingen: BC= buiten categorie; HC= hors catégorie (het betrof immers een internationale wedstrijd); aangezien de zelfverklaarde jury ons al meteen buitenspel had gezet omwille van het niet lidmaatschap van Hendrik Spitz, hebben we maar meteen een extra categorie in het leven geroepen: ons team bestond voor tweederde uit WOP-leden, vandaar!
Zoals jullie hierboven al konden lezen, kwam Hendrik (één van de weinigen zonder wetsuit!) als 15e uit het water! Ik stond al meteen onder druk om deze plaats min of meer te consolideren. Aangezien 2011 voor mij een fietsjaar is en ik na La Marmotte toch nog wat energie over had om eens lekker diep te gaan, heb ik maar meteen een cartouche afgeschoten om aan te pikken bij enkele snelle jongens: mijn kilométrique gaf op de Kampweg (toegegeven: fluisterasfalt en lichtjes bergaflopend) 53,5km/h aan! Ik schrok er zelf van (en ons Hilde die had postgevat aan de Bijl ook! Twee jaar geleden bij mijn enige solodeelname moest ze zowat een halfuur wachten vooraleer ik als allerlaatste passeerde) en moest bij het inrijden van de Gasthuisdreef toch even naar adem happen! Dat eerste groepje ging voor mij en enkele anderen net iets te hard, dan maar gewacht op een volgend groepje waarbij ik toch kon aanpikken. In de bochten was het draaien met de billen dichtgeknepen, door de regen lag het parcours er toch enigszins gevaarlijk bij. Vrij vroeg in de eerste ronde ging er al meteen eentje in onze groep onderuit. Maar op de rechte stukken ging het hard! Tegen het einde van de tweede ronde moest ik twee metgezellen laten gaan en moest nog enkele km. met een andere afvaller verder. Uiteindelijk was ik blij dat het erop zat en content dat ik het er heelhuids vanaf gebracht had. Na een vlotte wissel, Tim gelanceerd en even gekeken tot Stanny binnenkwam. Het leek mij iets meer dan een halve minuut te zijn (de uitslag leerde me dat hij 32" sneller had gereden dan ikzelf). Of het volstond om Stef af te houden, moest nog blijken. Na de eerste loopronde kwam Stef door op ongeveer 325" achter Tim, dit moest volstaan. Uiteindelijk finishten we als 13e en Michèle, Stanny en Stef als 15e. Hendrik, Tim en ikzelf waren dus eerste in het clubkampioenschap 2/3 WOP. Verder was er nog het expoteam met nieuwe leden Marc Vermeiren (hij zwom en liep) en Dirk Bevers, zij eindigden ongeveer op een 140e plaats.
Van de solowedstrijd onthouden we naast de prestatie van PVR nog dat Luk het prima deed: het zwemmen was hem behoorlijk vergaan, fietsen en lopen waren meer dan behoorlijk. Guy VDB had prima gezwommen en fietste de 34e tijd! Jammer dat het loopgedeelte wat stroever 'liep'. En de Polle op zijn tandem en rolstoel was misschien wel de meest opvallende deelnemer! Hoe het Raf vergaan is, weet ik niet. In de drukte heb ik hem niet meer gezien maar hij zat er toch mooi tussen.


woensdag 17 augustus 2011

korte impressie 1/8 triatlon St-Jozef Rijkevorsel













We waren behoorlijk vertegenwoordigd in St-jozef op zaterdag 6/08/'11. Luc voelt zich stilaan als een vis in het water tussen dat triatlongeweld! Popol stoomt zich klaar voor Sterke Peer; Raf stond op het podium als tweede Rijkevorselnaar; Wim spurtte zich naar een 9e plek ten nadele van Maarten Raket!

donderdag 4 augustus 2011

triatlon Beerse 30-07-2011

Onze nieuwe triatleet Luc vrins heeft in beerse zijn 2de podiumplaats dit seizoen gehaald bij de 50 plus, hij werd 2 de. In het algemene klassement werd hij 53 met een tijd van 1.09.35
De Luc is klaar voor de sterke peer
groeten

maandag 1 augustus 2011

2 uren van Herentals 29-7-2011

verslagje marathonman Dré:
Na een paar suppersnelle korte wedstrijden wou ik wel eens testen hoe het met de uithouding gesteld is . De 2 uren van Herentals leek mij een geschikte wedstrijd, 2 uur lang lopen en zo veel mogelijk afstand doen. Moest er alleen naartoe want mijn verzorger zag het niet zitten voor 3 u aan de kant te staan, wat best te begrijpen is.
Het was een gratis wedstrijd men moest enkel en chip om de nistel van uw schoenen doen voor de registratie van uw gelopen afstand. Om stipt 6u30 stonden we samen een 450 anderen klaar voor de start, het weer was zoals heel de zomer al ideaal voor te lopen, licht bewolkt en ongeveer 17 c. Ik had me voorgenomen niet te snel te starten, 2 uur lopen is niet niks natuurlijk. er was één ronde van 1840 meter en een afkorting van 1140 meter je kon dus halfweg kiezen voor een klein ronde of de grote. De meeste liepen de grote en ik volgde . Het was best een lastige ronde met een stuk kasseien van 700 meter lichtjes bergop en wind tegen, de andere kant daarentegen liep lekker lichtjes bergaf en wind mee . Stond op de eerste en ging gewoon met flow mee, de 1 st km in 3m40 was toch nog wat snel, het tempo wat laten zakken en die kasseien en wind deden de rest. Na 1 ronde km tijd 3.52 de 2 ronde kwam er een groepje voorbij van een 5 tal pers. die net iets te snel liepen vond ik , het tempo was ietjes gezakt 3.56/ km . Ronde 4,5 en 6 had ik al spijt dat ik het groepje had laten gaan, want ze bleven op 150 meter voor mij hangen . tussentijd na 10 km 39m08
Van pure frustratie een paar kleine rondes gelopen omdat ik er toch niet meer bij geraakte op mijn eigen tempo en een interval in de wedstrijd zag ik niet zitten . Bleef wel vrij gelijkmatig lopen na 15 km 59.12 voelde me nog vrij goed maar wist ook wel dat het laatste half uur zwaar zou worden, en zeker omdat er enkel ijskoud water als bevoorrading was . De halve marathon ging nog in 1u23.27 weer een pr. in een wedstrijd, het kan niet op dit jaar. na 25 km kwam ik door in 1u 39. 50 wat nog steeds 15 km/ uur is . Ik dacht nog 20 min. dat moet nog lukken, maar dat was buiten de hongerklop gerekend kilometer 26 en 27 gingen nog wel ongeveer 4.08 maar de laatste 3 km had de man met de hamer mij ook gevonden, die kasseien waren precies de muur van Geraarsbergen geworden, de eerste 25 km liep ik als een kievit , maar de laatste 3 km was harken en afzien, de tijden liepen terug tot 4.29/ km. Daar de klok stopte om stipt 2 u moest je zien dat binnen de 2 uren binnen waard. De laatste rondes moest je nog rekenen ook, door het verval moest ik mijn schema van 30 km een beetje aanpassen, maar met 29,25 km op 1u 58 rond , km tijd 4.02/ km kan ik leven
Even op de prijsuitrijking gewacht, maar ik was niet bij de eerste 3 . Na een paar koffies met veel LU wafels die je zoveel als je wou kon nemen ( die me achteraf niet bevielen, ik was zo misselijk als een crab) naar huis gereden. Twee dagen later naar de uitslag op het net gekeken, maar tot mijn verbazing stond ik niet in de uitslag, er waren blijkbaar problemen met de chip, die moest op de juiste manier aan de schoen vastgemaakt worden, en ik had dat natuurlijk niet goed gedaan samen met nog 30 andere lopers. Volgend jaar gingen ze zeker met chips in borstnummers werken . Spijtig want der had misschien wel een podiumplaats ingezeten de 3 de had 29, 170 gelopen ongeveer 80 meter minder dan mij, maar zo waren er misschien nog wel meer .
loop ze marathonman Dré