maandag 3 juni 2013

halve marathon brabanse wal

spelen in de duinen van onze voorouders:
Ik had graag vorig jaar al meegelopen, maar door andere verplichtingen  kon dat niet door gaan . Had me op tijd ingeschreven  dus er was geen weg meer terug, kon natuurlijk geen liefhebbers meer vinden om mee te rijden,  dan maar zelf op het gemakje naar hoogerheide  de benen voelde niet echt goed, het was wel windtegen  maar de hartslag  ging veel te snel naar omhoog  dat beloofde al nie veel goeds .  Aan het weer kon het niet liggen  de temp. was goed om te lopen  enkel een strakke wind zou in de polder wel eens parten kunnen spelen . om stipt 1u stonden ik met 250  deeln. klaar voor de start van den halve, had me goed van voor gezet want  we moesten eerst over het crossterrein  van de veldrit met enkele smalle passages.  Na de toeter die niet werkte voor de start  schoot ik al een speer weg, na 50 meter keek  ik verschrik om  zijn die mannen niet gestart of zo  want ik liep moederziel alleen op kop. Ze waren vertrokken  maar was precies voor ne jogging,  me vlug laten inlopen en de 1 st km met de kopgroep meegedreven  km tijd  3m48s . de 2 de km  begon Nap Hage ( een steengoede loper die ik wel eens in de kievitloop  bij de start tegenkom, ik kan em maar 500 meter volgen ) te versnellen.  heb em vlug laten lopen  en me veilig in een groepje  van een 7  tal lopers  genesteld . Na 4 km door de polders met een stevige tegenwind  begonnen  we aan de heuvelzone,  en na mijn slechte ervaringen met bergop lopen  steeg de hartslag al bij er alleen nog maar naar te kijken, tot mijn eigen verbazing  kon ik het tempo goed volgen  en spatte de groep uit elkaar . Na 5 km kwamen we door in exact 20 min, de volgende  kilometers was het constant op en af door het bos met soms  nog vettige passages.  Bij 10 km punt  liep ik op een 6 plaats, maar plaats 3 4 en 5  liepen slechts een 30 tal sec. voor mij uit  en begon me steeds beter te voelen, maar het zwaarste moest nog komen tussen km 10 en 12  moesten we verschillende duinen beklimmen in mul zand  en die hakten er zwaar in, de hartslag liep op tot 179 want  ik wilde terug aansluiten voor het podium, kwam tot op 5 meter  maar moest toen even bekomen wilde ik op  9 km van de aankomst me niet volledig opblazen.  Door dat we op een single track liepen  zag  ik ze niet meer lopen en dacht die zie ik niet meer terug . Bij de drankpost op 15 km  even gestopt en 2 bekertjes sportdrank  fatsoenlijk opgedronken, want al lopende is het rendement wel heel laag . Daarna terug met een volle tank  de achtervolging  terug ingezet,  en het had me deugd gedaan  kon terug  boven de 15 lopen  en liep zienderogen terug naar mijn  tegenstanders  bij km 17   had ik   de 5de en 4de  te pakken, zei dat ze moesten aanpikken  maar gaf tegelijk vol gas, kwestie van de moed te ontnemen .   Bij 18 km  gingen we het bos terug in  met een heel slecht karspoor, was ondertussen   tot op 10 sec.  genaderd van het podium, kreeg wel moeilijk  maar het zat er nog in, keek nog even naar mijne garmin voor het looptempo, maar dat had ik beter niet gedaan, door het niet opletten  verzwikte ik mijn enkel  en ging vol op  de grond  vloekend sprong ik terug  recht maar een scherpe pijn in de enkel  belette me dat ik direct terug kon lopen .Eerst wat gepikkeld  dan terug zachtjes lopen maar  de snelheid weg , nummer 4 was er snel terug over  en was al blij dat het niet erger was.  De laatste 2 km  gedaan wat ik nog kon maar  sneller dan 4m 30s lopen  lukte niet meer, ik eindigde in een tijd van  1u 29m 23s  over een afstand van  21,5 km .  Nu 24 uur later  valt de enkel goed mee, wel een beetje blauw en stijf  maar slecht een lichte verrekking  dat moet tegen zaterdag wel opgelapt zijn .
loop ze
marathonman dré

Geen opmerkingen:

Een reactie posten