donderdag 28 november 2013

Veldcross en MTB de mosten

Zaterdag Cross VDN:
De Mosten staat altijd hoog aangeschreven.
Mooi gelegen tussen de bossen mooie single trackjes en een dreef om eens door te trappen. Ik had het er op staan. Na lange dagen op het werk te kloppen heb ik toch nog eens tijd kunnen maken om 2 x te trainen. Na een paar rondjes rijden begon ik me beter op mijn gemak te voelen tussen de bomen. Het is in het begin toch altijd even wennen vind ik. Ik had op voorhand afgesproken om het anders aan te pakken. Rustig starten en langzaam opbouwen.Maar zo hevig dat ik altijd sta als ik mijn nummer op heb is dat allemaal al vergeten.Ik stond weer van achter omdat ik nog niet bij de VDN heb gereden dit jaar (+/- 23Pl). Toen ik een ronde ver was hing ik op plaats 15. Ik zat in een mooi groepje van 4 man.Een halve toer verder had ik het gevoel dat ik harder kon rijden en begon ze 1 voor 1 voorbij te steken. Er bleef er 1tje hangen. Op een gegeven moment maakte ik een slippertje met mijn voorwiel en hij kwam terug voorbij.Ik heb dan een ronde zijn + en - punten te zoeken. Zo koos ik voor de aanval maar toch gaf hij niet af. een aantal toeren voor het einde hoorde ik hem vloeken. Hij had een foutje gemaakt dus zette ik een tand bij. en kon ik dat gaatje 2 toeren volhouden. Door pech van Stef Beyers. Ben ik de top 10 binnen gedoken. Nadat ik de finish had behaald was ik content eerste keer top 10 !
Zondag MTB VDN:
De dag na de cross had ik besloten om s 'morgens de MTB wedstrijd mee te doen. Ik had liever de Cross in de namiddag gedaan maar ik had iets anders aan de hand. Na de goede uitslag van de dag ervoor zou je denken dan dat de moreel goed was. Maar toch, Zoveel zit ik niet op de MTB. Na een toertje opwarmen was de moreel helemaal onder 0 ! Ik was gevallen door een stom incidentje waarbij ik niet uit mijn klikkers kon komen. Snel naar de auto om wat bij te sleutelen. ( klikkers losser zetten en de horens van het stuur halen dat trok toch op niets :-p). Na de start was ik al bij al redelijk goed weg. Ik probeerde gewoon een goed tempo te zoeken. Maar toch hoe verder de wedstrijd vorderde hoe slechter dat het ging. Ik begon de goede lijnen in het bos te vinden en de durf voor in de bochten te gaan wel. Maar den dash in mijn benen was er niet zoals de dag ervoor. Naar mate de wedstrijd kreeg ik last van mijn onderrug en had ik nog minder kracht in de benen. Kwam het door de dag ervoor of door de slechte fiets houding ik weet het niet. Zo ging ik helemaal als een kaart huisje naar beneden. Kris Driessens (FAT-team) had daar geen last van mooi 2de. Toen hij mij bijna ging dubbele hoopte ik er op dat ze zouden zeggen dat ik mocht stoppen. Maar ik mocht de laatste ronden nog rijden. Zo voelde ik me als ne echte toerist in het bos.

Maar langs de andere kant dat hebben we dan toch gehad en hebben we wat kilometers in het bos gedaan.
Volgende wedstrijd onze eigen Winterduathlon !!!
Grtjes Stefke

Geen opmerkingen:

Een reactie posten