maandag 5 december 2016

19e winterduatlon van ’t Wezels Omslagpunt werd een topeditie


Deze editie werd de meest succesvolle ooit. Er stonden 116 solo atleten en 50 duo’s aan de start. Het hertekende parcours werd door de meeste deelnemers als uitdagend, mooi en technisch omschreven. Voor sommigen zelfs iets te technisch zodat wij zeker bereid zijn om jullie feedback mee te nemen naar de 20e editie van volgend jaar.

We blikken ook terug op een erg geslaagde pannenkoekenjogging waarbij we met 200 deelnemers ruim 70 deelnemers meer mochten begroeten dan vorig jaar.
Over de formule van de kabouterduatlon willen we nog eens nadenken. De eerste reeks met onze jongste deelnemers van 6 tot 9 jaar was succesvol met 19 deelnemers. Daarnaast was de tweede reeks van de 10 tot 12 jarigen jammer genoeg te mager bezet met 4 deelnemers. Maar het enthousiasme van de kabouters maakte veel goed!

Hierbij houden wij eraan om alle deelnemers te bedanken voor hun aanwezigheid! Daarnaast danken wij ook de sponsors en de helpers die het mogelijk maakten om dergelijk initiatief tot een goed einde te brengen. Ook de directie van Vrije Basisschool Sterbos willen wij danken voor de goede samenwerking en het gebruik van hun accommodatie.
Tot slot gaat onze speciale dank uit naar de helpers van de stichting LGD Alliance Belgium. Een gedeelte van de opbrengst gaat naar hun werking.
De 20e editie van onze winterduatlon en pannenkoekenjogging zal doorgaan op zondag 3 december 2017, tot dan!!!!!!!!!


Dré en Marc

UITSLAGEN+FOTO's 2016 kan u vinden op volgende pagina:

zondag 4 december 2016

LAATSTE INFO: PANNENKOEKENJOGGING–KABOUTERDUATLON–WINTERDUATLON 4/12/’16

De voorinschrijvingen zijn afgesloten en dat het een topeditie wordt, staat nu al vast! Met 32 vooringeschreven duo’s zitten we ongeveer op het niveau van vorig jaar. Bij de solo’s wordt het drummen, maar liefst 105 solo-atleten schreven zich in! Ook bij de joggers noteerden we reeds 28 voorinschrijvingen, meer dan we gewend zijn. Vorig jaar daagden 140 joggers op. Wij hopen ook weer een mooi aantal kabouters te mogen verwelkomen, de interesse lijkt ons groter dan vorig jaar. We merken dat er nog heelwat betalingen moeten gebeuren, graag zo snel mogelijk in orde brengen en als je twijfelt of je dit tijdig deed, breng dan een uittreksel van de bank mee om dit aan te tonen. Indien niet betaald, betaal je ter plaatse het daginschrijvingstarief! Zowel voor de jogging, kabouter- en volwassenduatlon kan nog ter plaatse worden ingeschreven.


Nu de nieuwbouw van de school volledig is afgewerkt, onderging het startterrein heelwat wijzigingen. Voor de jogging hebben we ongeveer hetzelfde parcours uitgetekend dan vorig jaar. Er is sportdrank voorzien die je tijdens de jogging kan nuttigen bij de doortocht op het startterrein. Na afloop wacht een portie versgebakken pannenkoeken! Meld je aan bij de inschrijvingstafel voor je start.

Voor de kabouters hebben we een éénvoudig parcours uitgetekend, zij zullen ook passeren op het startterrein zodat zij kunnen aangemoedigd worden door hun supporters! Hen wacht een mooie medaille en smakelijke verrassing!

Het loopgedeelte van de duatlon is ten opzichte van vorig jaar nagenoeg onveranderd op de startzone na. Het fietsgedeelte is in grote lijnen hetzelfde gebleven: een gevarieerd parcours van singletracks, heuvels op het motocrossparcours, een zandstrookje, snelle dreven en 500m asfalt per ronde. Afhankelijk van de weersomstandigheden wordt het parcours eventueel aangepast.

Alle vooringeschreven duatleten melden zich aan de inschrijvingstafel waar je een gevulde prijzenzak ontvangt. De daginschrijvers melden zich aan de staand ‘daginschrijving’, hen kunnen we geen prijzenzak garanderen. Voor alle duatleten is er een gratis pannenkoek voorzien, je krijgt hiervoor een bonnetje aan de inschrijvingstafel. Je betaalt 5€ borg voor het startnummer, graag gepast geld meebrengen. Na de wedstrijd krijg je dit bedrag terug in ruil voor je startnummer.
Het kan erg druk worden aan de inschrijvingstafel, daarom, wees tijdig aanwezig! Zodoende ben je nog in de mogelijkheid om het parcours te verkennen.

Ook op zaterdag 3/12 is er de mogelijkheid om het parcours te verkennen, dit kan vanaf 14.00h!

In laatste instantie kregen we van een gulle schenker een ballonvaart aangeboden, we bekijken nog hoe we deze kunnen schenken, verloten, …..


Wij wensen alle deelnemers een mooie en sportieve dag toe! 




zaterdag 7 mei 2016

verslag van een weeral supper geslaagde hoogtestage

Hoogtestage Namur 2016

 

Net zoals de voorafgaande edities was het weer een geslaagde WOP Hoogtestage; voor de schrijver van dit artikel één van de beste. De rit naar en van Namur, de ritten ter plaatse, de kuil onderweg en in de Auberge de Jeunesse, de recovery, de avondactiviteit, de slaapkamers (alhoewel ik ooit al beter geslapen heb, de weersomstandigheden (zon, beetje wind, regen, hagel, natte sneeuw, sneeuw, vriestemperatuur). Kortom alles was weer aanwezig voor deze zeer geslaagde uitstap.

Hoegaarden was de afspreekplaats waar de Wezelse en Borgerhoutse omslagpunters elkaar zouden zien. Montalbert  had de kortste weg genomen van Borgerhout naar Hoegaarden, de andere Punters: Vwooze, Dré, Marco, Erik en Luc met de racefiets en “le tecnicien au voiture” vanuit Wuustwezel. Van daaruit de kortste weg naar Namur over de ravel met als aankomst de Citadel op langs de kasseien. De meeste van ons hadden langs deze weg de Citadel nog niet opgereden en er werden voorlopig geen cartouches verschoten. Nadien ons geïnstalleerd op de kamers, niet te veel uitpakken want vrijdag moesten we verhuizen naar andere kamers. Genoten van een deugddoende recovery, een stevige maaltijd en een slok gerstenat, voor de één al iets meer dan voor de andere.

Vrijdagmorgen een voortreffelijk ontbijt en met z’n allen op de fiets voor 105 km naar Dinant en terug. Het eerste kwartier 2 platte banden voor Marco, vermoedelijke oorzaak een hardnekkig stuk Crom molybdeen in zijn buitenband. Eens dat euvel achter de rug volgden de andere heuvels elkaar vrij snel op. Bijna halfweg, in Dinant, wat bijgetankt op een iets te fris terras. Onderweg nog en stevige off road beklimming, een serieuze tik van een wegsignalisatie aan het linkerhand van Luc, die al bij al nog meeviel. Het einde van de rit lag weer bovenop de Citadel, nu naar boven gereden langs de goed bollende macadam. Weerom werden er geen pijlen verschoten en werd er bijna op een gezapig tempo naar boven gereden. ’s Avonds vervoegden Marc V. en Wim de groep en zocht eenieder zijn bed in de nieuwe slaapkamers.  Voor 5 personen was de slaapkamer wat klein en installeerde de schrijver van dit artikel zich op de gang met alle bijbehorende narigheden (maar daar heeft hij zelf voor gekozen). Nadien de gebruikelijke ingrediënten naar binnen gewerkt en was het tijd voor de “Hoe goed ken ik mijn ploeggenoten kwis”. De vragen werden afgevuurd, de één al wat moeilijker, origineler, ver gezochter, ontluikender dan de andere. Na vijf rondes had Luc zo’n grote kloof geslagen en een tik uitgedeeld die de rest van het peloton nooit meer te boven zou komen. Er kon alleen nog maar gestreden worden voor de dichtste ereplaatsen. Hiervoor waren Marc V, Marco, Dré en Vwooze nog in de running. De rest van het peloton hing serieus aan de rekker. Luc was niet alleen bergop sterker geworden, ook aan de kennis van zijn teammakkers had hij voorbeeldig gesleuteld.

Zaterdagmorgen op de fiets, een ritje van 118 km richting de alom gevreesde “Mur de Huy” en terug. Na wat voorgebergte legde Wim er tot aan het kapelletje een vrij hoog tempo op, volgen was de boodschap. Le tecnicien stond in deze bocht klaar met zijn camera, foto’s zullen eerstdaags wel ergens te bewonderen zijn. Na deze fotoshoot was het gewoon kreffelen naar boven, ieder op zijn tempo. Iets over halfweg de rit een broodje genuttigd en dan richting Citadel langs de kasseien. In de loop van de dag werd het wel frisser en kregen we toch nog een bui op onzen appel. Aan de voet van de Citadel hield de schrijver nog een kleine plaspauze met als gevolg dat hij met achterstand de finale aanvatte. Hij raapte bijna iedereen op, maar voor het podium kwam hij te laat. Dit werd bezet door Marco, Dré en Luc. Eens binnen gereden ons buikje weer rond gegeten en gedronken en het tweede deel van de kwis. Het spel werd al wat tactischer gespeeld, maar dat veranderde niet veel aan de uitslag. De gouden medaille ging naar Luc, de zilveren was voor Marco en de bronzen voor Dré. Vervolgens Marc., Vwooze, Paul, Wim, Bart en Eric. Eenieder mocht kiezen uit de rijk gevulde prijzentafel en we kropen met zen allen met een goed gevoel onder de lakens.

Zondagmorgen vroeg uit de veren, de weergoden waren ons minder goedgezind vandaag. Op onze weg naar huis kregen we zowat alles voorgeschoteld: zon, wind, regen, natte sneeuw, sneeuw, vriestemperatuur en een mooi stukje Hageland tot in Keerbergen voor de soep. Na wat kledingwissels, richting Lier waar de groep splitste. In het centrum van Lier maakte de schrijver nog een kleine slipper met zijn achterwiel zonder al te veel gevolg. Hij kon zijn weg wel verder zetten, maar zijn voordealleur was wel naar de Filistijnen. Iets na half vier was de aankomst bereikt in Borgerhout na in totaal ongeveer 470 km op de teller.

Ik vond het een zeer geslaagde Hoogtestage editie en zoals altijd hadden de afwezigen weer ongelijk. Luc, Vwooze, Wim, Eric, Marc V, Paul en de goede organisatie van het bestuur, Marco en Dré bedankt en tot volgend jaar.
groeten
Montalbert

donderdag 11 februari 2016

nieuwjaarsreceptie 2016


Geslaagde nieuwjaarsreceptie Omslagpunt

 

Traditie moet je in ere houden. Naar jaarlijkse gewoonte de laatste vrijdag van januari      “Omslagpunt nieuwjaarsreceptie”  Place to be  Kan10 in Wuustwezel.

De chefs catering hadden hun beste beentje weer voor gezet met een uitgebreide kaasschotel, ballen van den Dré,  brood van de Marokkaan en Martini brut van de wijngaard.  Het was lang wachten op de eerste punters, even werd er gevreesd dat er van datum vergist was. En daar zaten we dan met het rijk gevulde buffet, waar we al even wat van geproefd hadden. Het smaakte alvast, het schoof goed binnen “Goeie kuil”.

Iets na half negen stroomde dan toch één voor één de punters binnen. Het was een gezellige boel, de vrouwen en mannen apart, verschil mag er zijn. Het moet gezegd, als er iemand in uwe nek staat te briezen praat ne mens toch niet zo spontaan en vlot. Maar ja, dat was toch mooi opgelost met partytafels en stoelen.

Wanneer iedereen zijn buikje goed rond gegeten en gedronken had was het tijd voor de      “Voorzitter Speech”. Het jaar werd overlopen met een zeer geslaagde winterduatlon, de helpers kregen een mooie attentie. De meeste omslagpunters hadden zich op de een of andere manier verdienstelijk gemaakt voor de club. Er werd al verder in het jaar gekeken. De “Hoogtestage naar Namen”, de “Kruger Kross” met de daaraan gekoppelde opendeur in Borgerhout, etc..            Misschien dat de schrijver van dit artikel in de lente nog eens een Route Albert in elkaar steekt. Ik geloof dat er nog een aantal “Punters” het fel begeerde diploma nog niet op zak hebben.                                         Het bestuur kwam nog met een primeur, een nieuwe tenue is in aantocht, vol spanning kijken we er al naar uit. Mijn huidige is nog wel niet versleten, maar als ik hoor wat ons weer aangeboden wordt sta ik toch niet weigerachtig tegenover een splinternieuwe blitse outfit.

Nadien werd er nog gekeuveld, gegeten, gedronken, vooral gedronken. Rond 2 u werd er opgeruimd en daar stond den toog toch weer in de weg zeker. Nog eentje (een bruiswater of een Spa rood) en met 0.05 promille in het bloed naar Borgerhout. Het was een fijne gezellige avond en zoals gewoonlijk hadden de afwezigen weer ongelijk.

 

Sportieve groeten,

Montalbert